آیا مایلید که نسخه هایی از این کتاب را برای توزیع رایگان پرینت کنید؟
یا مایلید که آنرا در دستگاههای الکترونیک خود دانلود کنید؟

دانلود رایگان این کتاب به فارسی و زبانهای دیگر در
www.learnhisways.com موجود است.

همۀ نقل قولهای کتاب مقدس از ترجمۀ هزارۀ نو می باشد
ترجمۀ هزارۀ نو از زبان های اصلی عبری و یونانی
چاپ ۲۰۱۴
انتشارات ایلام
۲۰۱۴ میلادی
حق چاپ محفوظ
www.kalameh.com

Translated from the English, Raising Children to Walk with God
© ۲۰۱۷ Life Resources

"... اما من و خاندانم، یهوه را عبادت خواهیم کرد."
یوشع ۲۴: ۱۵

فهرست مطالب

1. مقدمه

2. I. فرزندان: هدیۀ ارزشمندی از دستان خدا

3. ۱. فرزندان برکتی از جانب خداوند هستند- بخش ۱

4. ۲. فرزندان برکتی از جانب خداوند هستند- بخش ۲

5. ۳. هر فرزندی برای خدا ارزشمند است

6. ۴. هر فرزندی برای جلال خدا آفریده شده است

7. ۵. دوست داشتن خدا بیش از فرزندانمان

8. ۶. برای فرزندانمان ارزش یکسان قائل شویم

9. ۷. عیسی، کودکان را برکت داد

10. II. الگو: مسیح را سرمشق فرزندان خود کنیم

11. ۸. الگوی محبت و اطاعت- بخش ۱

12. ۹. الگوی محبت و اطاعت- بخش ۲

13. نکته ای دربارۀ ریاکاری

14. ۱۰. الگوی دعا وعبادِت خدا

15. ۱۱. الگوی خدمتگزاری

16. ۱۲. پیروی از مسیح

17. III. تأدیب: کلی ِد دستیابی به حکمت

18. ۱۳. کمک به فرزندان خود در یادگیری احترام و اطاعت- بخش ۱

19. آیا فرزندان باید در سراسر زندگی خود به والدینشان احترام گذاشته و از آنها اطاعت کنند؟

20. ۱۴. کمک به فرزندان خود در یادگیری احترام و اطاعت- بخش ۲

21. ۱۵. کمک به فرزندان خود در یادگیری احترام و اطاعت- بخش ۳

22. ۱۶. ارزش چوب تأدیب – بخش ۱

23. "چوب تأدیب" که امثال دربارۀ آن صحبت می کند، چیست؟

24. ۱۷. ارزش چوب تأدیب – بخش ۲

25. ۱۸. بنا کردن فرزندان خود

26. ۱۹. استفاده از کلمات برای بنای فرزندانمان

27. ۲۰. تأدیب محبت آمیز خدا برای فرزندانش

28. ۲۱. والدین فیض باشید

29. ۲۲. ما چگونه می توانیم نسبت به فرزندان خود فیض داشته باشیم؟

30. IV. تعلیم: کلید شناخت خدا

31. ۲۳. چرا مهم است که به فرزندان خود کلام خدا را تعلیم دهیم؟

32. " ترس خداوند" چیست؟

33. ۲۴. خدا و کلامش را در مرکز خانۀ خود قرار دهید

34. ۲۵. به فرزندان خود گوش دادن را تعلیم دهید

35. ۲۶. به فرزندان خود تعلیم دهید که به خدا توکل کنند (اعتماد)

36. ۲۷. به فرزندان خود تعلیم دهید که عظمت خدا را دیده و او را پرستش کنند

37. ۲۸. به فرزندان خود تعلیم دهید که مسیح را بشناسند

38. ۲۹. به فرزندان خود تعلیم دهید که در روح رفتار کنند

39. ۳۰. الهام بخش فرزندان خود باشید که با ایمان زندگی کنند

40. داستانها

41. ۳۱. به فرزندان خود تعلیم دهید که از کلام خدا اطاعت کنند

42. ۳۲. به فرزندان خود پاکی و خلوص اخلاقی را تعلیم دهید- بخش ۱

43. ۳۳. به فرزندان خود پاکی و خلوص اخلاقی را تعلیم دهید- بخش ۲

44. ۳۴. آماده کردن فرزندانمان برای پایداری در سختیها- بخش ۱

45. ۳۵. آماده کردن فرزندانمان برای پایداری در سختیها- بخش ۲

46. V. دعا: بزرگترین منبع والدین

47. ۳۶. دستیابی به حکمتی که برای تربیت فرزندانمان برای مسیح نیاز داریم

48. ۳۷. مبارزه در جنگهای روحانی برای فرزندانمان

49. ۳۸. جنگیدن در دعا برای فرزندانمان

50. ۳۹. توافق با یکدیگر در دعا برای فرزندانمان

51. ۴۰. دعا برای پسر یا دختر گمشده

52. ضمیمۀ ۱: برکاتِ دعا بر ای فر زندانتان

53. ضمیمۀ ۲: دیگر موضوعات مهم برای تعلیم دادن

54. ضمیمۀ ۳: پیشنهاداتی برای اینکه مسیح را در مرکز خانۀ خود قرار دهید

55. ضمیمۀ ۴: فرزند شما باید چه چیزی را بداند تا نجات یابد

56. ضمیمۀ ۵: آیاتی برای کمک به فرزندانمان تا زندگی در روح را بیاموزند

57. ضمیمۀ ۶: داستانهای پیشنهادی از کتاب مقدس

58. ضمیمۀ ۷: پیشنهاداتی برای تعلیم پاکی و خلوص در روابط جنسی

59. ضمیمۀ ۸: آیاتی برای تشویق به بردباری در سختیها

60. ضمیمۀ ۹: آیاتی برای والدین فرزندان گمشده

مقّدمه

شما به عنوان والدی که پیرو مسیح هستید، مسئولیت بزرگی دارید. خدا تکلیفی را به شما سپرده تا نه تنها به نیازهای جسمانی فرزندانتان رسیدگی کنید، بلکه از نظر روحانی نیز آنها را تربیت کنید. والدین، زمان محدودی را برای تربیت فرزندان در طریقهای خداوند در اختیار دارند، بعد آنها بزرگ شده و مستقل می شوند. فکر کردن به این قضیه باعث می شود که از جدیت خواندگی خود به عنوان والدین، به لرزه درآییم.

خبر خوش این است که خدا انتظار ندارد که والدین، فرزندان خود را فقط با حکمت و منابع خود تربیت کنند. او روح القدس خود را به عنوان "مشاور" به ما داده است. همچنین کلام خود را داده که مملو از تمامی حکمت و راهنماییهای مورد نیاز است.

این کتابی که شامل ۴۰ تفکر عمیق است، برای کمک به کش ِف بینشهای ارزشمند از کلام خداست که به طور خاص مربوط به تربیت فرزندان است. بهترین راه برای استفاده از این کتاب، این است که زنان و شوهران با یکدیگر آنرا مطالعه کنند. همچنین می توان به طور انفرادی، در وقت رازگاهان با خدا از آن کمک گرفت. همچنین می توان آنرا به عنوان راهنمایی برای بحث و گفتگو و دعا با یک گروه کوچک از والدینی که برای تشویق متقابل جمع می شوند، بکار برد.

این کتاب علاوه بر درسها، شامل چندین فهرست و منابع در ضمیمه های آخر کتاب است که در حالیکه فرزندانتان رشد می کنند، برای شما مفید خواهند بود. توصیه می شود که این کتاب را در جایی قرار دهید که بتوانید دائماً به آن مراجعه کنید.

چنانکه در شناخت کلام خدا رشد می کنید، باشد که او شما را با شجاعت و امید پُر سازد و فرزندانتان باعث شادی قلب خدا و قلب شما شوند!

I. فرزندان: هدیۀ ارزشمندی از دستان خدا

تولد هر بچه ای، یک معجزه است! چقدر فوق العاده است که خدا به انسان این افتخار را داده تا در خلقت انسانی کاملاً جدید با او همکاری کند. دربارۀ آن فکر کنید: خدا می توانست همۀ انسانها را به همان طریقی که آدم و حوا را آفرید، خلق کند، بدون مشارکت انسان- اما این کار را نکرد. بلکه به انسانها، برکت متولد کردن آن چیزی را داد که ارزشمندترین چیز در کل دنیاست، یک موجود انسانی کوچک که برای حیات و تغذیه، کاملاً وابسته به والدینش می باشد.

هر بچه ای بر دنیا تأثیری خواهد گذاشت، تأثیری بر ملکوت خدا و نیکویی، یا تأثیری بر ملکوت تاریکی و بدی. والدین، فرصت بینظیری برای تأثیرگذاری بر فرزندان خود دارند تا آنها راه خدا را انتخاب کنند. چه تکلیف حیرت انگیزی به والدین عطا شده است! اجازه بدهید که درسهای خود را با نگاهی بر چند آیه از کتاب مقدس آغاز کنیم که به ما کمک می کنند به ارز ِش زندگی هر انسانی پی ببریم. بیایید با اولین زن و مرد آغاز کنیم.

۱. فرزندان برکتی از جانب خداوند هستند – بخش ۱

افکار اولیه:

به زمانی فکر کنید که اولین فرزند خود را برای اولین بار در آغوش گرفتید. چه احساسی داشتید؟ در آن زمان چه افکاری در ذهن خود داشتید؟

آیات زیر را از پیدایش بخوانید.

۲۶ آنگاه خدا گفت: "انسان را به صورت خود و شبیه خود بسازیم..." ۲۷ پس خدا انسان را به صورت خود آفرید، او را به صورت خدا آفرید؛ ایشان را مرد و زن آفرید.۲۸خدا ایشان را برکت داد، و خدا بدیشان فرمود: "بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و بر آن تسلط یابید. بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر هر جانداری که بر زمین حرکت می کند، فرمان برانید." (پیدایش ۱ : ۲۶ – ۲۸)

۱. دوباره به آیۀ ۲۸ نگاه کنید. این آیه با برکت خدا بر آدم و حوا آغاز می شود. در این برکت، اولین فرمان خدا به ایشان وجود دارد. اولین بخش این فرمان چیست؟

۲. دوباره نگاه کنید که چگونه این آیه برکت را به داشتن فرزندان مرتبط می کند. آیا شما فرزندان خود را به عنوان برکتی از جانب خدا می بینید؟

پیدایش ۴: ۱ را (در زیر) بخوانید.

۱ آدم زن خود حوا را بشناخت و او باردار شده، قائن را زایید، و گفت: " به یاری خداوند مردی حاصل کردم!"

۳. وقتی حوا، قائن را به دنیا آورد، چه گفت؟

۴. حوا اولین زنی بود که فرزندی به دنیا آورد. آیا می توانید تصور کنید که مشاهدۀ یک شخص کوچک و زنده ای که از رحم او بیرون می آمد، چه حسی داشت؟ به نظر شما، او در آن زمان چه فکر و احساسی داشت؟

۵. به نظر شما، او از اینکه "به یاری خداوند" فرزندی دریافت کرد، چه منظوری داشت؟

۶. به نظر شما، او پسر خود را برکتی از جانب خدا می دانست؟

دعا: زمانی را به شکرگزاری از خدا اختصاص دهید که با عطای هر یک از فرزندانتان به شما برکت داده است. از خدا بخواهید که چشمان خود را به شما بدهد تا هر فرزندی را از نگا ِه او ببینید. اگر ممکن است، این کار را با همسر خود انجام دهید.

۲. فرزندان برکتی از جانب خداوند هستند – بخش ۲

"هر بخشش نیکو و هر عطای کامل از بالاست، نازل شده از پدر نورها که در او نه تغییری است و نه سایۀ ناشی از دگرگونی."
(یعقوب ۱ : ۱۷)

افکار اولیه:

تعدادی از هدایای خوبی را که خدا شخصاً به شما داده نام ببرید؟

مزمور زیر را بخوانید.

۳ فرزندان، میراثی از جانب خداوندند، و ثمرۀ َر ِحم، پاداشی از سوی او.
۴بسان تیرها در دست مرد دلاور، همچنانند فرزندان ایام جوانی.
۵خوشا به حال آن که تَر ِکش خویش از آنها پر سازد! چنین کسان هرگز شرمسار نخواهند شد، آنگاه که در دروازه با دشمنان سخن بگویند.
( مزامیر ۱۲۷ : ۳ – ۵)

۱. در آیۀ ۳ چه کلماتی برای توصیف فرزندان بکار رفته است؟

چه کسی این میراث را عطا می کند؟

۲. در آیۀ ۴ و ۵، فرزندان را با چه چیزی مقایسه کرده است؟ به نظر شما نویسنده از طریق این مقایسه، دربارۀ فرزندان چه می گوید؟

نکته: در عهدعتیق، مردان بانفوذ در دروازۀ شهر جمع می شدند تا مبادلات تجاری داشته یا مشاجرات را برطرف کنند. دشمنان شخص به دروازه می آمدند تا دعوی خود را برعلیه آن شخص بیان کنند. اگر آن مرد پسرانی داشت که در کنارش بایستند، او در دفاع از خود تنها نمی ماند. بنابراین، احتمال کمتری وجود داشت که "شرمسار شود" یا از دشمنانش شکست بخورد.

۳. گاهی اوقات به عنوان والدین وسوسه می شویم که فرزندان خود را باری بر دوش خود تلقی کنیم؛ آنها پولمان را خرج می کنند و مقدار زیادی از وقتمان را اشغال می کنند. این آیات چه کمکی به شما می کنند تا فرزندان خود را برکتی از جانب خدا بدانید؟

۴. شاید یک یا چند فرزند مشکل ساز دارید، که به خاطر نیازهای جسمانیشان و یا به خاطر ارادۀ خیلی قوی آنها می باشد. آیا می توانید چنین فرزندی را نیز به عنوان هدیۀ خدا بپذیرید؟

دعا: اکنون چشمان خود را ببندید و هر کدام از فرزندانتان را به یاد بیاورید. از خدا کمک بطلبید تا هر یک از آنها را به عنوان یک هدیه از جانب خدا ببینید. از خدا تشکر کنید که از هر یک از فرزندانتان استفاده خواهد کرد تا طریقهای خود را بیشتر به شما تعلیم دهد و شما را به خود نزدیکتر سازد.

۳. هر فرزندی برای خدا ارزشمند است

افکار اولیه:

آیا پیش از تولد فرزند یا فرزندانتان، سونوگرافی آنها را در َر ِحم دیدید؟ چه زمانی برای اولین بار متوجه شدید که این یک شخص کوچکی است که در بدن مادرش رشد می کند؟ چه احساسی دربارۀ آن داشتید؟

داوود پادشاه، نویسندۀ بسیاری از مزامیر، حیرت خود را از تصور چگونگی شکل گیری جنین توسط خدا، توصیف می کند.

مزمور زیر را بخوانید.

۱۳زیرا باطن مرا تو آفریدی؛ تو مرا در رِحم مادرم در هم تنیدی. ۱۴تو را سپاس می گویم، زیرا عجیب و َمهیب ساخته شده ام؛ اعمال تو شگفت انگیزند، جان من این را نیک می داند. ۱۵ استخوانبندی ام از تو پنهان نبود، چون در نهان ساخته می شدم. آنگاه که در ژرفای زمین تنیده می شدم، ۱۶ دیدگانت کالبد شکل ناگرفتۀ مرا می دید. همۀ روزهایی که برایم رقم زده شد در کتاب تو ثبت گردید، پیش از آنکه هیچ یک هنوز پدید آمده باشد. ۱۷خدایا، اندیشه های تو برایم چه ارجمند است! جملۀ آنها چه عظیم است! ۱۸اگر بخواهم آنها را برشمارم، از دانه های شن فزونتر است. وقتی که بیدار می شوم، هنوز با توام. (مزامیر ۱۳۹: ۱۳ – ۱۸)

۱. دوباره به این آیات نگاه کنید و بگویید که خدا چگونه در تشکیل بچه در َر َحم مداخله می کند.

(توجه: در آیۀ ۱۵، در واقع، "در نهان" و "در ژرفای زمین" به "در َر ِحم مادرش" اشاره می کند).

۲. نویسنده از چه کلمه ای استفاده می کند تا چگونگی شکل گیری خود توسط خدا را در رحم مادرش توصیف کند؟ (مخصوصاً به آیات ۱۳ – ۱۵ مراجعه کنید).

۳. اگر خدا اینطور به خلقت جنین توجه می کند، پس این دربارۀ ارزشی که خدا برای هر شخص قائل است، چه می گوید؟

۴. آیۀ ۱۶ دربارۀ نقشۀ خدا برای هر شخص چه می گوید؟

۵. مزامیر ۱۳۹: ۱۶ – ۱۸ را دوباره بخوانید. آیا باور دارید که خدا برای هر بچه ای، نقشۀ خوبی دارد- حتی اگر آنها نقص جسمی یا ذهنی داشته باشند؟

دعا: دقایقی را به تفکر دربارۀ هر یک از فرزندانتان اختصاص دهید. تصور کنید که خدای پدر با دستان پُرمحبتش پیش از تولد آن بچه، او را شکل می داد. (عجله نکنید، بلکه اجازه بدهید که خدا با شما صحبت کند.) زمانی را به پرستش خدا برای طراحی روش شگفت انگیزش برای تولد فرزندان و شگفتی زندگی جدیدی که عطا می کند، اختصاص دهید.

اغلب اوقات دعا کنید که نقشۀ خاص خدا برای هر یک از فرزندانتان انجام شود. اگر ممکن است، با همسرتان این کار را انجام دهید.

۴. هر فرزندی برای جلال خدا آفریده شده است

افکار اولیه:

آیا تابحال به این فکر کرده اید که چرا آفریده شده اید؟ به نظرتان هدف اصلی وجو ِد شما بر روی این زمین چیست؟

گاهی اوقات به عنوان والدین طوری فکر کرده و عمل می کنیم که انگار فرزندانمان به ما تعلق دارند تا هر کاری که دوست داریم با آنها بکنیم. اجازه بدهید که به کلام خدا در این مورد نگاهی بیندازیم.

آیات زیر را بخوانید.

زیرا همه چیز از او، و به واسطۀ او، و برای اوست. او را تا ابد جلال باد. آمین. (پولس رسول دربارۀ عیسی صحبت می کند، رومیان ۱۱: ۳۶)

ای خداوند خدای ما، تو سزاوار جلال و عزت و قدرتی، زیرا که آفریدگار همه چیز تویی و همه چیز به خواست تو وجود یافت و به خواست تو آفریده شد". ( از رویای یوحنای رسول از آسمان، مکاشفه ۴: ۱۱)

۶بیایید تا پرستش و سَجده کنیم، و در پیشگاه آفرینندۀ خویش، خداوند، زانو زنیم. ۷زیرا او خدای ماست، و ما قو ِم چراگاه، و گلۀ دست اوییم. (مزامیر ۹۵: ۶- ۷)

۱ ای تمامی روی زمین، خداوند را بانگ شادمانی دهید! ۲ ۳ بدانید که یهوه خداست! اوست که ما را آفرید و ما از آن اوییم. ما قوم او و گوسفندان چراگاه اوییم. (مزامیر ۱۰۰: ۱ – ۳)

۱. آیات بالا را دوباره بخوانید. چه کسی ما را آفریده و ما متعلق به چه کسی هستیم؟

۲. بر اساس این آیات، چه کسی به تنهایی سزاوار تمامی جلال است؟ ما باید چه پاسخی به او بدهیم؟

۳. دقایقی را به تفکر دربارۀ این سؤال بپردازید: اگر فرزندانتان توسط خدا آفریده شده اند تا او را جلال دهند و اگر به او تعلق دارند، این حقیقت چه تأثیری بر روش بزرگ کردن آنها می گذارد؟

دعا: آیا اکنون دعا کرده و در دل خود هر یک از فرزندانتان را به خدا تقدیم خواهید کرد تا از آنها برای جلال خود استفاده کند؟ آیا مایلید این طرز فکر را که شما "مالک" فرزندانتان هستید، تسلیم کرده و آنها را به خدا بسپارید؟ اگر ممکن است، با همسرتان زمانی را به تقدیم هر یک از فرزندانتان به خدا اختصاص دهید.

نکته: بسیاری از والدین دوست دارند که زمان خاصی را با ایمانداران دیگر تنظیم کرده و فرزندان خود را به خدا تقدیم کنند. این کار فرصتی را فراهم می کند که دیگران نیز برای فرزندان آنها دعا کرده و متعهد شوند که در بزرگ کردن فرزندان در محبت و خدمت به خدا، همراهشان خواهند بود.

۵. دوست داشتن خدا بیش از فرزندانمان

افکار اولیه:

آیا به نظر شما ممکن است که والدین در دلشان، فرزندان خود را در جایگاه خدا قرار دهند؟ به نظر شما این چگونه اتفاق میفتد؟

اجازه بدهید ببینیم که عیسی در آیات زیر دربارۀ آن چه می گوید.

۳۷ "هر که پدر یا مادر خود را بیش از من دوست بدارد، شایستۀ من نباشد؛ و هر که پسر یا دختر خود را بیش از من دوست بدارد، شایستۀ من نباشد.۳۸هر که صلیب خود را برنگیرد و از پی من نیاید، شایستۀ من نباشد." (متی ۱۰ : ۳۷ – ۳۸)

۱. آیۀ ۳۷ را دوباره بخوانید. عیسی دربارۀ کسی که پسر یا دخترش را بیش از او دوست دارد، چه می گوید؟

۲. در لوقا ۱۴: ۲۶، عیسی می گوید هر که اعضای خانواده را بالاتر از او قرار دهد، نمی تواند شاگرد او شود. به نظر شما چرا این یک حقیقت است؟

۳. دوباره آیات بالا را از متی بخوانید. این عبارت دربارۀ جایگاهی که عیسی باید در قلبمان داشته باشد، چه می گوید؟

اکنون آیۀ زیر را بخوانید.

" خداوند خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی فکر و با تمامی قوت خود محبت کن." (مرقس ۱۲ : ۳۰)

۴. عیسی گفت که این آیه مهمترین ُحکم است. اگر هر روزه خواها ِن اطاعت از این ُحکم باشید، چگونه به شما کمک می کند تا در دلتان، فرزندان خود را بالاتر از خدا ندانید؟

البته که به عنوان والدین، فرزندان خود را دوست داریم؛ خدا از ما می خواهد که آنها را دوست داشته باشیم. همچنین خوب است که به موفقیتهای آنها افتخار کنیم. اما والدین به راحتی وسوسه می شوند که به فرزندانشان بیشتر از خدا احترام بگذارند. فرزندان ما برای این آفریده نشده اند که جایگاه خدا را بگیرند، و اگر اجازه بدهیم که آنها خدایان زندگی ما شوند، از نظر عاطفی و روحانی به آنها آسیب می رسانیم.

۵. در درس گذشته دریافتیم که فرزندان ما برای جلال خدا آفریده شده اند، نه برای جلال ما. چگونه توجه به این حقیقت به ما کمک می کند تا همه چیز را در جایگاه درست خود قرار دهیم...اول خدا و بعد خانوادۀ خود؟

دعا: دقایقی سکوت کرده و به روح القدس اجازه بدهید که قلبتان را بیازماید. محبت و علاقۀ نخستین شما نسبت به چه کسی است؟ با فروتنی در حضور خدا زانو زده، فرزندانتان را به او تقدیم کنید، و از او کمک بطلبید، تا با فیضش بتوانید او را بیشتر از هر کس دیگری دوست داشته باشید.

۶. برای فرزندانمان ارزش یکسان قائل شویم

افکار اولیه:

به نظر شما وقتی یک فرزند محبوبتر از دیگران باشد، چه تأثیری بر خانواده می گذارد؟ به نظر شما فرزند نامحبوب بودن، چه حسی دارد؟

در پیدایش دربارۀ یعقوب (معروف به اسرائیل) و دوازده پسرش می خوانیم. دو پسر کوچکش، یوسف و بنیامین، در دوران سالخوردگی او از زن محبوبش، راحیل متولد شدند. در پیدایش ۳۷ می بینیم که چگونه رفتار نابرابر یعقوب نسبت به فرزندانش، مشکلی جدی در خانواده ایجاد کرد.

آیات زیر را بخوانید.

۳ اسرائیل یوسف را بیش از همۀ پسران دیگرش دوست می داشت، زیرا پسر ایام پیری او بود؛ و برایش پیراهنی فاخر تهیه کرد. ۴ اما چون برادران یوسف می دیدند پدرشان او را بیش از همۀ برادرانش دوست می دارد، از یوسف نفرت داشتند و نمی توانستند با او به سلامتی سخن گویند. (پیدایش ۳۷: ۳- ۴)

۱. آیۀ ۳ را دوباره بخوانید. رفتار یعقوب با یوسف چگونه بود؟

۲. یعقوب چه هدیۀ خاصی به او داد؟

۳. رفتار یعقوب با یوسف، چه تأثیری بر برادران گذاشت؟ (آیۀ ۴)

در ادامۀ این باب می خوانیم که چگونه برادرانش به خاطر حسادت و نفرت به یوسف، او را به عنوان برده فروختند.

۴. هر بچه ای، عطایا و استعدادهای مختلفی دارد. بعضی از بچه ها از نظر جسمانی جذابتر از بقیه هستند، و بعضی از بچه ها باهوشتر از دیگران هستند. دوست داشتن بعضی از بچه ها راحتر است، چون مطیعتر هستند. گاهی اوقات والدین وسوسه می شوند که یک جنسیت را بر دیگری ترجیح دهند.

به نظر شما چرا مهم است که همۀ فرزندانمان، صرفنظر از تفاوتهایشان، بدانند که به طور مساوی مورد محبت هستند؟

۵. شاید در زمانهای مختلفی از دوران رشد، به خاطر نیاز جسمانی، عاطفی یا روحانی، یک فرزند بیش از دیگران نیاز به توجه داشته باشد. در این مواقع، به این فکر کنید که چگونه می توانید به فرزندانی که به وقت و انرژی کمتری نیاز دارند، نشان بدهید که به همان اندازه مورد محبت هستند.

دعا: به رفتار خود با هر یک از فرزندانتان فکر کنید. از خدا بخواهید که به شما نشان بدهد که آیا در دلتان فرزندی را بیش از دیگران دوست دارید. از او کمک بطلبید تا بتوانید به هر یک از فرزندانتان نشان بدهید که صمیمانه دوستشان دارید و برای شما ارزشمند هستند.

گاهی اوقات فرزندان رفتار بدی دارند، چون احساس می کنند که مورد محبت نیستند و شدیدا سعی می کنند که توجه والدینشان را جلب کنند. از خدا کمک بطلبید تا بتوانید این زمانها را تشخیص دهید و بدانید که چگونه به نیاز واقعی آن فرزند رسیدگی کنید- نیاز به آگاهی از محبت شما.

۷. عیسی، کودکان را برکت داد

افکار اولیه:

آیا تابحال کسی برکتی را بر زندگی شما اعلام کرده است؟ چگونه چنین چیزی باعث تشویق و دلگرمی شما شد؟ اگر چنین اتفاقی برای شما نیفتاده، مایلید که چه برکتی را بر زندگی شما اعلام کنند؟

اجازه بدهید که به عهدجدید مراجعه کنیم و ببینیم که عیسی چگونه کودکان را برکت داد. آیات زیر را بخوانید.

۱۳ مردم کودکان را نزد عیسی آوردند تا بر آنها دست بگذارد. اما شاگردان مردم را برای این کار سرزنش کردند. ۱۴عیسی چون این را دید، خشمگین شد و به شاگردان خود گفت: " بگذارید کودکان نزد من آیند؛ آنان را بازمدارید، زیرا پادشاهی خدا از آن چنین کسان است." ۱۵ آمین، به شما می گویم، هر که پادشاهی خدا را همچون کودکی نپذیرد، هرگز بدان راه نخواهد یافت." ۱۶ آنگاه کودکان را در آغوش کشیده، بر آنان دست نهاد و ایشان را برکت داد. (مرقس ۱۰: ۱۳– ۱۶)

۱. چرا مردم کودکان را نزد عیسی می بردند (در لوقا ۱۸ می گوید، "حتی نوزادان")؟

۲. واکنش عیسی به کودکان را با واکنش شاگردان مقایسه کنید. (آیات ۱۳ – ۱۴)

۳. آیۀ ۱۶ را دوباره بخوانید. عیسی برای کودکان چه کار کرد؟

۴. این عبارت را دوباره بخوانید. (آیات ۱۳ – ۱۶) عیسی چگونه با کلام و اعمالش نشان داد که کودکان کوچک در نظر او ارزشمند هستند؟

۵. یک لحظه به واکنشهای خود نسبت به فرزندانتان فکر کنید، وقتیکه آنها چیزی را از شما می خواهند. آیا زمانی را به آنها اختصاص می دهید، یا دائماً به خاطر اینکه شما را اذیت می کنند، آزرده می شوید؟

همانطور که عیسی کودکان را برکت داد، آیا به طور پیوسته برکات او را بر فرزندانتان اعلام می کنید؟

آیا اغلب اوقات آنها را بغل می کنید تا با لمس کردن، محبت خود را نشان دهید؟

۶. آیا لازم است در رابطۀ خود با فرزندانتان تغییری ایجاد کنید؟

دعا: مایلید که چه برکاتی را برای زندگی فرزندانتان دعا کنید؟ اکنون زمانی را به دعا برای این برکات اختصاص دهید و محافظت خدا را برای هر یک از فرزندانی که خدا به شما داده، بطلبید. از خدا بخواهید که به شما چشمانی عطا کند که به ارز ِش آنها پی ببرید- حتی زمانیکه به نظر می رسد مایۀ زحمت شما هستند.

(نکته: در درسهای ۱۸ و ۱۹ بیشتر به این موضوع می پردازیم.)

II. الگو: مسیح را سرمشق فرزندان خود کنیم

وقتی خدای پدر می خواست که ما بدانیم چگونه به عنوان فرزندان ملکوتش زندگی کنیم، فقط یک کتاب راهنما به ما نداد. او عیسی را فرستاد تا الگوی کامل ما باشد. عیسی، محبت خدا را به ما نشان داد، تا حدی که جان خود را برای ما داد.

سراسر زندگی عیسی بر روی زمین به ما نشان می دهد که خدای پدر چگونه است. در یوحنا ۱۴: ۹ عیسی گفت: "کسی که مرا دیده، پدر را دیده است" . اکنون ما این فرصت را داریم که از الگوی عیسی پیروی کنیم و با زندگی خود به فرزندانمان نشان دهیم که عیسی چگونه است. فرزندان ما از دوران کودکی، همۀ کارهای ما را تماشا کرده و همۀ حرفهای ما را می شنوند. وقتی فرزندان ما رفتار و نگرش مسیح گونه را ببینند که هر روزه مانند الگویی در مقابلشان است، به آنها انگیزه می بخشد تا قلبشان را به او تقدیم کنند.

درسهای این بخش به چند روش مهم از سرمشق عیسی برای ما می پردازد. این به ما کمک می کند که پیش از توجه دقیق به چگونگی تأثیرگذاری بر فرزندانمان، به زندگی خود رسیدگی کنیم.

در حا ِل مطالعۀ این درسها از خود بپرسید: " آیا من واقعاً الگوی مسیح برای فرزندانم هستم؟ اگرچه هرگز نمی توانم این کار را به طور کامل انجام دهم، اما چگونه می توانم با کمک روح القدس در انجام بهتر این کار رشد کنم؟

۸. الگوی محبت و اطاعت- بخش ۱

"... یکدیگر را محبت کنید، چنانکه من شما را محبت کرده ام." ( یوحنا ۱۵: ۱۲)

افکار اولیه:

آیا می توانید به کسی فکر کنید که به شکل خاصی در دوره ای از زندگیتان به شما محبت کرده است؟ چگونه این الگوی محبت بر شما تأثیر گذاشته است؟

(نکته: پیش از ادامه دادن به این درس، مقدمۀ بخش ۲ (صفحۀ ۱۵) را اگر هنوز نخوانده اید، حتماً بخوانید. این به شما کمک می کند تا به علتِ رسیدگی به الگوی عیس یپ یببرید.)

عیسی الگوی کاملی از محبت و فداکاری به ما داد. درحالیکه عبارت زیر را مطالعه می کنید، به این فکر کنید که چگونه با زندگی خود می توانید فرزندانتان را تشویق کنید تا آنها هم خدا و دیگران را محبت کنند.

آیات زیر را بخوانید.

۹همان گونه که پدر مرا دوست داشته است، من نیز شما را دوست داشته ام؛ در محبت من بمانید... ۱۲حکم من این است که یکدیگر را محبت کنید، چنانکه من شما را محبت کرده ام. ۱۳ محبتی بزرگتر از این وجود ندارد که کسی جان خود را در راه دوستانش فدا کند." (یوحنا ۱۵: ۹ و ۱۲ – ۱۳)

اما خدا محبت خود را به ما این گونه ثابت کرد که وقتی ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد. (رومیان ۵: ۸)

۱. دوباره آیات بالا را بخوانید. در یوحنا ۱۵ : ۹ عیسی می گوید که پیروانش را همان گونه دوست داشته که پدر او را دوست داشته است. بعد او چه فرمانی به شاگردانش می دهد؟ (آیۀ ۱۲)

۲. او می گوید که چه چیزی نشاندهندۀ بزرگترین محبت است؟ (آیۀ ۱۳) او چگونه این نوع محبت را به ما نشان داد؟ (به رومیان ۵: ۸ مراجعه کنید)

۳. همیشه "فدا کردن جان خود" برای کسی، به معنای این نیست که برای آنها بمیرید. غالباً به معنای این است که خواستۀ خود را برای خدمت به آنها تسلیم کنید. آیا شما خواسته های خود را کنار می گذارید تا با قلبی مشتاق به خانوادۀ خود خدمت کنید؟

۴. چنانکه در این آیات از یوحنا می بینید، عیسی محبت خود را با اعمالش نشان می دهد. به اعمال خود در هفتۀ گذشته فکر کنید. آیا فرزندانتان در طریقی که برای آنها و افرا ِد خارج از خانواده "زندگی خود را فدا می کنید"، محبت را می بینند؟ چگونه در زندگی روزانه تان محبت را نشان می دهید؟

دعا: دوباره به سؤال ۴ در بالا نگاه کنید. زمانی را به دعا برای خود اختصاص دهید. از خدا بخواهید که به شما نشان دهد که چگونه می توانید در محبت به او و دیگران رشد کنید. از این پس سعی کنید که بیشتر دعای شما درخواست شناخت ضعف خود و شفای آن از خدا باشد، هم برای رشد روحانی خود و هم برای اینکه الگوی خوبی برای فرزندانتان باشید تا از شما پیروی کنند.

۹. الگوی محبت و اطاعت- بخش ۲

افکار اولیه:

به نظر شما چگونه اطاعت از خدا، محبت ما را نسبت به او نشان می دهد؟

آیات زیر را از کتاب یوحنا بخوانید.

۲۷ {یهودیان} درنیافتند که از پدر با ایشان سخن می گوید. ۲۸پس عیسی بدیشان گفت: " آنگاه که پسر انسان را برافراشتید، در خواهید یافت که من هستم و از خود کاری نمی کنم، بلکه فقط آن را می گویم که پدر به من آموخته است. ۲۹و او که مرا فرستاد، با من است. او مرا تنها نگذاشته، زیرا من همواره آنچه را که مایۀ خشنودی اوست، انجام می دهم. ( یوحنا ۸: ۲۷ – ۲۹)

"من از خود کاری نمی توانم کرد، بلکه بنا بر آنچه می شنوم داوری می کنم و داوری من عادلانه است، زیرا در پی انجام خواست خود نیستم، بلکه انجام ارادۀ فرستندۀ خود را خواهانم." (یوحنا ۵: ۳۰)

پاسخ عیسی چنین بود: " آمین، آمین، به شما می گویم که پسر از خود کاری نمی تواند کرد مگر کارهایی که می بیند پدرش انجام می دهد؛ زیرا هر چه پدر می کند، پسر نیز می کند." ( یوحنا ۵: ۱۹)

"زیرا از آسمان فرود نیامده ام تا به خواست خود عمل کنم، بلکه آمده ام تا ارادۀ فرستندۀ خویش را به انجام رسانم." ( یوحنا ۶: ۳۸)

۱. دوباره به آیات بالا نگاه کنید. همۀ آنها کلام عیسی هستند که دربارۀ رابطه اش با پدر صحبت می کند. چه حقیقتی را در این رابطه می بینید که در هر عبارت تکرار شده است؟

۲. این عبارات دربارۀ تسلیم او به پدرش چه می گویند؟

۳. دربارۀ اطاعت او چه می گویند؟

۴. عیسی الگوی کسی را به ما داد که در تسلیم شدن به پدرش کامل بود. درحالیکه سؤالات زیر را می خوانید، به اطاعت خود از خدا و کلامش فکر کنید:

- آیا اشتیاق شما این است که سعی کنید"همواره آنچه را که مایۀ خشنودی اوست، انجام دهید"؟

- آیا از او اطاعت می کنید، چون می دانید که چقدر شما را دوست دارد و شما نیز او را دوست دارید؟

- وقتی فرزندانتان به زندگی شما نگاه می کنند، آیا الگوی کسی را می بینند که با انجام ارادۀ خدا به جای ارادۀ خود، احترام و محبت خود را به او نشان می دهند؟

دعا: دوباره سؤال ۴ را بخوانید. به عنوان پیروان عیسی، همۀ ما در طول زندگیمان رشد کرده و یاد می گیریم که ارادۀ خود را تسلیم ارادۀ او کنیم. اکنون، خدا دربارۀ اینکه باید تسلیم او شوید به شما چه می گوید؟ آیا این کار را هم اکنون انجام خواهید داد؟ اگر ممکن است، افکار خود را با همسرتان در میان گذاشته و با هم برای یکدیگر دعا کنید.

نکته ای دربارۀ ریاکاری

در تلاش برای ارائۀ الگوی خوب به فرزندانمان، باید- با تمامی دل- مطابق تعالیم خود زندگی کنیم. آیا شما از فرزندانتان می خواهید کارهایی را انجام دهند که خودتان انجام نمی دهید؟ آیا انتظار دارید که آنها رفتار خوبی داشته باشند، درحالیکه خودتان رفتار بدی دارید؟ آیا رفتارتان در حضور فرزندانتان به یک شکل است و در غیاب آنها به شکلی دیگر؟ همۀ اینها نشانه های ریاکاری است – تلاش برای نشان دادن کسی غیر از خو ِد واقعی ما. کودکان کوچک به خوبی احساس می کنند که ما واقعی نیستیم. اگر از عیسی بخواهید، او با وفاداری هر نوع ریاکاری را در زندگیتان نشان خواهد داد. روح القدس برای تغییر به شما کمک خواهد کرد تا همۀ اعمالتان برگرفته از قلبی باشد که محبت حقیقی دارد و تسلیم خداست.

کلام عیسی دربارۀ ریاکاری

عیسی اغلب اوقات، رهبران مذهبی زمان خود را توبیخ می کرد، چون آنها سعی می کردند که خیلی مذهبی به نظر برسند تا دیگران را تحت تأثیر قرار دهند، اما قلبشان با خدا در راستی نبود. شما می توانید دربارۀ کلام عیسی در رابطه با ریاکاری، در آیات زیر از متی ۲۳ مطالب بیشتری را بخوانید.

۱ آنگاه عیسی خطاب به مردم و شاگردان خود چنین گفت: ۲dedi:  "علمای دین و َفریسیان بر مسند موسی نشسته اند ۳ پس آنچه به شما می گویند، نگاه دارید و به جا آورید؛ اما همچون آنان عمل نکنید! زیرا آنچه تعلیم می دهند، خود به جا نمی آورند. ۴بارهای توانفرسا را می بندند و بر دوش مردم می گذارند، اما خود حاضر نیستند برای حرکت دادن آن حتی انگشتی تکان دهند. ۵هر چه می کنند برای آن است که مردم آنها را ببینند.

۲۳"وای بر شما ای علمای دین و َفریسیان ریاکار! شما از نعناع و ِشوید و زیره ده یک می دهید، اما احکام مهمتر شریعت را که همانا عدالت و رحمت و امانت است، نادیده می گیرید. اینها را می بایست به جای می آوردید و آنها را نیز فراموش نمی کردید. ۲۴ای راهنمایان کور! شما پشه را صافی می کنید، اما شتر را فرو می بلعید!

۲۵ " وای بر شما ای علمای دین و َفریسیان ریاکار! شما بیرون پیاله و بشقاب را پاک می کنید، اما درون آن مملو از طمع و ناپرهیزی است. ۲۶ ای َفریسی کور، نخست درون پیاله و بشقاب را پاک کن که بیرونش نیز پاک خواهد شد.

۲۷ " وای بر شما ای علمای دین و َفریسیان ریاکار! شما همچون گورهایی هستید سفید کاری شده که از بیرون زیبا به نظر می رسند، اما درون آنها پُر است از استخوانهای مردگان و انواع نجاسات! ۲۸به همین سان، شما نیز خود را به مردم پارسا می نمایید، اما در باطن مملو از ریاکاری و شرارتید.

۱۰. الگوی دعا و عباد ِت خدا

افکار اولیه:

آیا می توانید به کسیکه می شناسید یا شخصی که دربارۀ او مطالبی را خوانده اید، فکر کنید که محکم و استوار در دعا زندگی می کند؟ - این شخص کسی است که دربارۀ همه چیز با خدا صحبت می کند و از زمانی که با او سپری می کند، لذت می برد. چه چیزی در زندگی این شخص می بینید که مایلید آنرا در زندگی خود نیز ببینید؟

بیایید به رابطه ای که عیسی از طریق دعا با پدرش داشت، نگاهی بیاندازیم: آیات زیر را بخوانید.

بامدادان که هوا هنوز تاریک بود، عیسی برخاست و خانه را ترک کرده، به خلوتگاهی رفت و در آنجا به دعا مشغول شد. (مرقس ۱ : ۳۵)

اما عیسی اغلب به جاهای دور افتاده می رفت و دعا می کرد. ( لوقا ۵: ۱۶)

۱۲ یکی از آن روزها، عیسی برای دعا به کوهی رفت و شب را در عبادت به خدا به صبح رساند. ۱۳ بامدادان شاگردانش را فرا خواند، و از میان آنان دوازده تن را برگزید و ایشان را رسول خواند. (لوقا ۶ : ۱۲ – ۱۳)

۱. به آیات بالا نگاه کنید. عیسی غالباً چه مکانی را برای دعا انتخاب می کرد؟

۲. در این آیات، عیسی چه زمانی دعا می کرد؟

۳. به نظر شما چرا عیسی غالباً به تنهایی به جایی می رفت تا زمانی را با پدرش سپری کند؟

آیۀ زیر را بخوانید.

روزی عیسی در مکانی دعا می کرد. چون فارغ شد، یکی از شاگردانش به او گفت: "ای سرور ما، دعا کردن را به ما بیاموز، همان گونه که یحیی به شاگردانش آموخت." (لوقا ۱۱ : ۱)

۴. دوباره آیۀ بالا را بخوانید. شاگردان عیسی از او چه می خواستند؟

۵. به نظر شما چرا آنها می خواستند یاد بگیرند که مانند عیسی دعا کنند؟

وقتی به تمام کارها و حرفهای عیسی نگاه می کنیم، می ببینیم که او عاشق پدرش بود و برای او خلوت کردن با پدرش، بسیار ارزشمند بود. عیسی هرگز کاری را به خاطر الزامات مذهبی انجام نداد.

۶. به رابطۀ خود با خدا فکر کنید. آیا به خاطر آگاهی از نیاز خود و تمایل به شناخت بیشتر، زمانی را با خدا سپری می کنید؟

دعا: مهمترین الگویی که می توانید به فرزندانتان ارائه بدهید، یک رابطۀ واقعی و در حال رشد با خداست. اکنون دربارۀ چگونگی عمیقتر شدن در رابطۀ شخصی خود با خدا، زمانی را به گفتگو با او اختصاص دهید.

۱۱. الگوی خدمتگزاری

"... پسر انسان نیز نیامد تا خدمتش کنند، بلکه آمد تا خدمت کند..." (مرقس ۱۰ : ۴۵)

افکار اولیه:

به دوران کودکی خود فکر کنید. آیا هرگز زمانی وجود داشته که والدین یا یکی از آشنایانتان، کاری برای شما انجام دادند که به جای آن می توانستند کاری برای خودشان انجام دهند؟

در یوحنا ۱۳ می خوانیم که عیسی چگونه نقش َپست ترین خادم را برعهده گرفت و پاهای شاگردانش را شست.

یوحنا ۱۳ : ۱۲ – ۱۷ را (در زیر) بخوانید. اگر با این داستان آشنایی ندارید، می توانید اول یوحنا ۱۳: ۱ – ۱۱ را بخوانید.

۱۲ پس از آنکه عیسی پاهای ایشان را شست، ردا بر تن کرد و باز بر سفرۀ شام نشست. آنگاه از ایشان پرسید: " آیا دریافتید آنچه برایتان کردم؟ ۱۳شما مرا استاد و سرورتان می خوانید و درست هم می گویید، زیرا چنین هستم. ۱۴پس اگر من که سرور و استاد شمایم پاهای شما را شستم، شما نیز باید پاهای یکدیگر را بشویید. ۱۵ من با این کار، سرمشقی به شما دادم تا شما نیز همان گونه رفتار کنید که من با شما کردم. ۱۶ آمین، آمین، به شما می گویم، نه غلام از ارباب خود بزرگتر است، نه فرستاده از فرستندۀ خود. ۱۷ اکنون که اینها را می دانید، خوشا به حالتان اگر بدانها عمل کنید. (یوحنا ۱۳: ۱۲ – ۱۷)

۱. دوباره به آیۀ ۱۳ نگاه کنید. عیسی به افرادی که با او بر سر میز نشسته بودند، چگونه خود را معرفی کرد؟

۲. در آیات ۱۴ و ۱۵، عیسی چگونه آنها را به چالش کشاند تا از الگوی او پیروی کنند؟

۳. در ذهنتان تصور کنید که عیسی زانو زده و پاهای شاگردانش را می شوید. چگونه اعمال او فروتنی را نشان داد؟ چگونه به آنها نشان داد که بیشتر به آنها اهمیت می دهد تا به خودش؟ (چنانکه در بالا ذکر شد، معمولاً این کاری بود که َپست ترین خادم انجام می داد!)

نکته: شما به عنوان والدین، گاهی اوقات در شرایطی قرار می گیرید که باید برای فرزندان خود کاری کنید که خوشایند یا راحت نیست. شاید فرزندی نصف شب بیمار شود؛ شاید وقتی که بسیار خسته اید، به کمک شما نیاز داشته باشند؛ گاهی اوقات، شاید کمک به آنها نیازمند کثیف کردن خود یا به نوعی، فروتن ساختن خود باشد.

۴. به طرز رفتار خود در زمانهایی فکر کنید که فرزندانتان نیاز به کمک دارند یا شما فرصتی برای خدمت به خانواده تان دارید. آیا شما شکایت می کنید، حتی در د ِلتان؟ یا با اشتیاق خود را فدا می کنید، از خدا فیض می طلبید تا رفتار خوشایندی داشته باشید؟

۵. دقایقی را به تفکر دربارۀ رفتارعیسی اختصاص دهید. او نه تنها پاهای شاگردانش را شست، بلکه جایگاه خود را در آسمان رها کرد تا به زمین بیاید و برای ما بمیرد. آیا الگوی بزرگتری برای خدمتگزاری وجود دارد؟ الگوی او چه کمکی به شما می کند تا خادمی مهربان و دلسوز برای خانوادۀ خود باشید؟

دعا: زمانی را به شکرگزاری از عیسی اختصاص دهید که خود را مشتاقانه به خاطر شما فدا کرد. از او بخواهید که رفتار قلبی مشابهی را به شما بدهد تا به خانوادۀ خود خدمت کنید. وقتی خدمت به آنها دشوار است، به او اعتماد کنید که به شما فیض و قوت مورد نیاز را عطا کند.

۱۲. پیروی از مسیح

افکار اولیه:

آیا شخصی را می شناسید یا کسی را که دربارۀ او مطلبی خوانده اید، کسیکه بسیار دیندار است و شما نیز دوست داشتید که از الگوی او پیروی کنید؟ چه چیزهایی را در آن شخص تحسین می کنید؟

در چهار درس قبلی به الگویی پرداختیم که عیسی برای پیروانش بجا گذاشت. آنها در اطاعت کامل او و اوقاتی که به تنهایی با پدرش سپری می کرد، محبت او را نسبت به پدرش دیدند و در شستن پاهایشان، الگوی او برای خدمت فروتنانه را دیدند. در طول قرنهای بسیار، درحالیکه پیروان عیسی از الگوی مسیح گونۀ افراد پیش از خود پیروی کرده اند، ملکوت خدا در سراسر دنیا رشد کرده است.

غالباً پولس رسول در این نامه ها، شاگردانش را تشویق می کرد که از الگوی او پیروی کنند. به مفهوم آن در رابطه با تربیت فرزندانتان فکر کنید.

آیات زیر را بخوانید.

ای برادران، با هم از من سرمشق بگیرید، و توجه خود را به کسانی معطوف کنید که مطابق الگویی که در ما سراغ دارید، رفتار می کنند. ( فیلیپیان ۳ : ۱۷)

از من سرمشق بگیرید، چنانکه من از مسیح سرمشق می گیرم. ( اول قرنتیان ۱۱ : ۱)

۱۵ زیرا حتی اگر در مسیح هزاران معلم داشته باشید، اما پدران بسیار ندارید، چرا که من به واسطۀ انجیل در مسیح عیسی پدر شما شدم. ۱۶ پس از شما تمنا دارم از من سرمشق بگیرید. ( اول قرنتیان ۴ : ۱۵ – ۱۶)

۱. پولس از چه کسی سرمشق می گرفت؟ (به اول قرنتیان ۱۱ : ۱ در بالا نگاه کنید)

۲. پولس می دانست که کامل نیست. به نظر شما چرا آنها را تشویق می کرد که از او سرمشق بگیرند؟

هدف و مقصد زندگی پولس این بود که نسبت به خود و تمایلات روزانۀ خود بمیرد تا حیات مسیح در او دیده شود. او در غلاطیان ۲ : ۲۰ نوشت: "با مسیح بر صلیب شده ام، و دیگر من نیستم که زندگی می کنم، بلکه مسیح است که در من زندگی می کند؛ و این زندگی که اکنون در جسم می کنم، با ایمان به پسر خداست که مرا محبت کرد و جان خود را به خاطر من داد." او دائماً ایمانداران مورد خطا ِب خود را تشویق می کرد که در این مورد از او سرمشق بگیرند.

۳. شما از چه کسی سرمشق می گیرید؟ آیا می توانید به فرزندان خود بگویید، "از من سرمشق بگیرید، چنانکه من از مسیح سرمشق می گیرم"؟

۴. دقیقه ای را به تصور این موضوع در ذهنتان اختصاص دهید که چطور می شد اگر فرزندانتان از نگرش و رفتار شما سرمشق می گرفتند. آیا این تصویر شما را خشنود می کند؟

دعا: چند دقیقه سکوت کرده و از روح خدا بخواهید که قلبتان را بیازماید. به چه طریقهایی می خواهید رشد کنید تا مسیح را بهتر در زندگی خود منعکس کنید؟ از خدا بخواهید که هم اکنون کارش را برای ایجاد این تغییرات در شما آغاز کند. هر روز یاد بگیرید که به همراه پولس بگویید، " با مسیح بر صلیب شده ام، و دیگر من نیستم که زندگی می کنم، بلکه مسیح است که در من زندگی می کند."

III. تأدیب: کلی ِد دستیابی به حکمت

"...آنها را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید."
(افسسیان ۴: ۶)

بر اساس کلام خدا، هر فرزندی که تا کنون متولد شده، تحت تأثیر گناه آدم و حوا بوده است.

"...گناه به واسطۀ یک انسان وارد جهان شد، و به واسطۀ گناه، مرگ آمد، و بدینسان مرگ دامنگیر همۀ آدمیان گردید، از آنجا که همه گناه کردند..." ( رومیان ۵: ۱۲)

"زیرا همه گناه کرده اند و از جلال خدا کوتاه می آیند." (رومیان ۳ : ۲۳)

در درون هر کودکی، تمایل به خودخواهی، لجبازی و غرور وجود دارد. وقتی آنها بی ادبی یا نااطاعتی می کنند، فقط بر اساس طبیعت گناه آلود درونشان عمل می کنند. والدین چگونه می توانند به فرزندانشان کمک کنند تا بر این ویژگیها غلبه کرده و برای خشنودی خدا زندگی کنند؟

در این بخش، به دستورالعملهای پولس رسول در عهدجدید، در رابطه با فرزندان و والدین می پردازیم. پولس در کلام خود به پدران دربارۀ "تأدیب" (یا تربیت) و" تعلیم" صحبت می کند.

تأدیب، چشم فرزندانمان را باز می کند تا ببینند که "از جلال خدا کوتاه می آیند". پس والدین باید به آنها کمک کنند تا ببینند که نمی توانند به خودی خود، خدا را خشنود کنند و باید انجیل عیسی را، چنانکه در عهدجدید یافت می شود، به فرزندان خود تعلیم دهند. ما در بخش "IV" با دقت به موضوع تعلیم فرزندانمان می پردازیم.

۱۳. کمک به فرزندان خود در یادگیری احترام و اطاعت- بخش ۱

افکار اولیه:

وقتی شما به عنوان یک کودک در خانۀ والدینتان بودید، چقدر از والدین خود اطاعت می کردید؟ آیا اطاعت کردن برای شما راحت بود یا غالبا می خواستید سرکشی و نااطاعتی کنید؟

آیات زیر را بخوانید.

۱ ای فرزندان، از والدین خود در خداوند اطاعت کنید، زیرا کار درست این است. ۲ "پدر و مادر خود را گرامی دار"، که این نخستین حکم با وعده است: ۳ " تا سعادتمند باشی و بر زمین عمر طولانی کنی." (افسسیان ۶ : ۱ – ۳)

۲۰ای فرزندان، والدین خود را در هر امری اطاعت کنید، زیرا این خداوند را خشنود می سازد. (کولسیان ۳ : ۲۰)

۱. افسسیان ۶: ۱ و کولسیان ۳ : ۲۰ را دوباره بخوانید. در این آیات، چه دستورالعملی به فرزندان داده شده است؟

۲. افسسیان ۶ : ۲ – ۳ نقل قولی از ده فرمان است. دوباره این آیات را از افسسیان بخوانید. فرمان آیۀ ۲ چیست؟ وعدۀ آیۀ ۳ ِ چیست؟

نکته: این فرمان در ابتدا به ملت اسرائیل داده شد. ( به خروج ۲۰ : ۱۲ و تثنیه ۵ : ۱۶ مراجعه کنید). اگر از آن اطاعت می کردند، برکت می یافتند. اگر از آن اطاعت نمی کردند، زندگی سخت می شد و دشمنانشان بر آنها غالب می شدند. معمولاً فرزندانی که به والدین خود احترام می گذارند، وقتی بزرگ می شوند، به طور طبیعی به بقیۀ اولیای امور نیز احترام خواهند گذاشت. تصور کنید که امروز چه برکتی نصیب خانواده ها و ملتهایی می شود که در آن فرزندان یاد گرفته اند که به اولیای امور احترام بگذارند. به نظر شما در مقایسه با این، خانواده ها و ملتهایی که در آن، فرزندان با بی احترامی و سرکشی بزرگ می شوند، چگونه خواهد بود؟

۳. دقایقی را به تفکر دربارۀ احترام و اطاعت اختصاص دهید. آنها چه شباهتی به یکدیگر دارند؟ چه تفاوتهایی با یکدیگر دارند؟

۴. به نظر شما، آیا ممکن است که فرزندان از والدینشان اطاعت کنند، درحالیکه همزمان در قلبشان احترامی برای آنها قائل نباشند؟

داستانی دربارۀ یک دختر کوچک نامطیع وجود دارد. والدینش از او خواستند که بنشیند. در ابتدا او مخالفت کرد، اما وقتی او را تهدید به تنبیه کردند، بالاخره نشست. اما بعد به آنها گفت: "من از بیرون می نشینم، اما از درون، هنوز ایستاده ام!"

۵. اطاعت یک عمل جسمانی است؛ احترام یک نگرش قلبی است. به نظر شما چرا اطاعت از والدین و احترام به والدین، هر دو برای فرزندانمان مهم است؟

۶. به هر کدام از فرزندانتان فکر کنید. آیا آنها با رفتار خوبی به شما پاسخ می دهند؟ آیا با خوشی، بدون حاضر جوابی یا مجادله از شما اطاعت می کنند؟ اینها نشانه های احترام است. شما در کجا نشانه های احترام یا بی احترامی را در فرزندان خود می بینید؟

دعا: اکنون زمانی را به دعا برای فرزندانتان اختصاص دهید تا احترام و اطاعت را یاد بگیرند. همچنین برای خودتان دعا کنید تا بدانید که چگونه آنها را در این بخش مهم از رشدشان تشویق کنید.

موارد دیگری برای تفکر

دقایقی را به تفکر دربارۀ رابطۀ خود با والدینتان اختصاص دهید. وقتی فرزندانتان به رابطۀ شما با آنها نگاه می کنند، آیا الگویی از احترام می بینند؟ وقتی دربارۀ والدین خود صحبت می کنید، آیا کلامتان نشاندهندۀ احترام به آنهاست؟ همچنین، آیا به والدین همسرتان احترام می گذارید؟

اگر شما به والدین خود احترام نمی گذارید، آیا درست است که از فرزندانتان انتظار داشته باشید که به شما احترام بگذارند؟

اگر شما از این فرمان اطاعت نکرده اید، اکنون زمانی را به دعا اختصاص دهید و از خدا طلب بخشش کنید. از او کمک بطلبید تا یاد بگیرید که افکار و کلامتان را نسبت به والدین خود و والدین همسرتان کنترل کنید. از او بخواهید که قلبتان را تغییر دهد تا حقیقتاً به آنها احترام بگذارید. (این موضوع مهمی است، حتی اگر والدینتان دیگر در قید حیات نیستند.)

آیا فرزندان باید در سراسر زندگی خود به والدینشان احترام گذاشته و از آنها اطاعت کنند؟

"پدر و مادر خود را گرامی دار تا در سرزمینی که یهوه خدایت به تو می بخشد، روزهایت دراز شود." (خروج ۲۰ : ۱۲)

" ای فرزندان، از والدین خود در خداوند اطاعت کنید، زیرا کار درست این است." (افسسیان ۶: ۱)

کتاب مقدس نمی گوید که در چه سنی فرزندان باید از والدینشان اطاعت کرده یا به آنها احترام بگذارند. اما، با نگاه دقیقی به کتاب مقدس می توانیم مطالبی را در این رابطه پیدا کنیم. شما درمی یابید که فرمان خروج ۲۰: ۱۲ که به عنوان بخشی از ده فرمان است، دربارۀ احترام صحبت می کند، نه دربارۀ اطاعت. فرمان اطاعت در افسسیان، مربوط به کودکان است؛ این برای افراد بالغ نیست.

در پیدایش ۲ : ۲۴، خدا می گوید "از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست." اکنون مرد، سرِ یک واحد خانوادگی جدید است. او دیگر تحت مراقبت والدین خود نیست، و تحت اقتدار آنها نیز نمی باشد. اکنون زن تحت مراقبت و اقتدار شوهرش است. عیسی و پولس، هر دو این مطلب را در عهدجدید تأیید می کنند. (متی ۱۹ : ۵ و افسسیان ۵ : ۳۱) والدینی که به این موضوع پی می برند، انتظار ندارند که فرزندان بالغشان مانند دوران کودکی و زمانی که در خانۀ آنها زندگی می کردند، از آنها اطاعت کنند. فرزندان بالغ نیز متوجه می شوند که اولین مسئولیتشان نسبت به همسر و فرزندانشان می باشد.

اما احترام، یک نگرش قلبی است و وقتی مرد یا زن جوان خانۀ والدینش را ترک می کند، نباید متوقف شود. وقتی این فرمان برای اولین بار در خروج ۲۰: ۱۲ به عنوان یکی از ده فرمان عطا شد، مربوط به همۀ افراد بود، نه فقط کودکان. در متی ۱۵: ۴ ، عیسی با مردان بالغ صحبت می کند و از فرمان به والدین خود احترام بگذار، نقل قول می کند. در واقع از ما خواسته شده که به همه احترام ِبگذاریم (رومیان ۱۲: ۱۰)، اما به ما فرمان داده شده که به والدینمان احترام بگذاریم- حتی اگر آنها مرتکب خطاهای زیادی شده باشند. بخشش قلبی، توانایی انجام این کار را به ما می دهد. اگر آنها واقعاً افراد بدی هستند، شاید نتوانیم به آنها اعتماد کنیم، اما نباید دربارۀ آنها بدگویی کرده یا بی احترامی کنیم. کلام خدا نمی گوید که اگر آنها عملکرد خوبی داشته باشند، به آنها احترام بگذار. بلکه فقط می گوید که ما باید به آنها احترام بگذاریم. این الزام، هیچگاه در زندگی ما به پایان نمی رسد.

۱۴. کمک به فرزندان خود در یادگیری احترام و اطاعت- بخش ۲

افکار اولیه:

اگر یک فرزند مطیع باشد و به والدینش احترام بگذارد، به نظر شما، رفتار و نگرش او چگونه خواهد بود؟

اجازه بدهید که دوباره به تعالیم پولس در افسسیان و کولسیان بپردازیم.

ای فرزندان، از والدین خود در خداوند اطاعت کنید، زیرا کار درست این است. (افسسیان ۶ : ۱)

ای فرزندان، والدین خود را در هر امری اطاعت کنید، زیرا این خداوند را خشنود می سازد. (کولسیان ۳: ۲۰)

۱. افسسیان ۶ : ۱ را دوباره بخوانید. بر اساس این آیه، چرا فرزندان باید از والدینشان اطاعت کنند؟

۲. اکنون کولسیان ۳: ۲۰ را دوباره بخوانید. چگونه این آیه می گوید که آنها باید از والدینشان اطاعت کنند؟

چرا می گوید که آنها باید اطاعت کنند؟

۳. این آیات مربوط به فرزندان است، اما همۀ ما می دانیم که فرزندان به طور طبیعی از این فرمانها اطاعت نمی کنند. به رفتار فرزند یا فرزندان خود فکر کنید. با چیزی که در سؤال اولیه در بالا توصیف کردید، چه فرقی دارد؟

۴. درحالیکه فرزندان خود را تربیت می کنید تا از شما که والدینشان هستید، اطاعت کرده و احترام بگذارند، در اینجا سؤالاتی مطرح شده که می توانید از خود بپرسید:

- آیا من این کار را انجام می دهم تا فقط زندگی برایم راحت تر شود؟

- آیا من این کار را انجام می دهم تا در مقابل دیگران خوب به نظر برسم؟

افسسیان ۶: ۱ می گوید آنها باید از والدینشان اطاعت کنند، زیرا " کار درست این است". کولسیان ۳ : ۲۰ می گوید آنها باید "در هر امری" اطاعت کنند، زیرا "این خداوند را خشنود می سازد". این هدف نهایی ماست- آنها کار درست را انجام دهند تا خدا را خشنود سازند.

دعا: زمانی را به تفکر دربارۀ فرزندانتان و رفتار آنها اختصاص دهید. آنها در کدام قسمت نیاز به رشد دارند؟ اکنون زمانی را به دعا برای آنها اختصاص دهید. از روح القدس بخواهید که به آنها چیزهایی را در زندگیشان نشان دهد که باعث خشنودی خدا نیست و آنها بدانند که نیاز به یک نجات دهنده دارند تا قلبشان را تبدیل کند. به دعای خود برای آنها ادامه دهید. اگر فرزندان زیادی دارید، می توانید در روزهای مختلف، در هنگام دعا، به طور جداگانه بر هر یک از فرزندان خود تمرکز کنید.

اگر ممکن است، دربارۀ این مسائل با همسرتان صحبت کنید و با هم برای آنها دعا کنید.

۱۵. کمک به فرزندان خود در یادگیری احترام و اطاعت- بخش ۳

افکار اولیه:

اگر فرزندان نامطیع هستند، به نظر شما آیا ممکن است که گاهی اوقات والدین تا حدودی مسئو ِل این بدرفتاری باشند؟ آنها چگونه می توانند مسئول باشند؟

آیۀ زیر را بخوانید.

ای پدران، فرزندان خود را خشمگین مسازید، بلکه آنها را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید. (افسسیان ۶ : ۴)

۱. بر اساس این آیه، والدین در کمک به فرزندانشان برای یادگیری اطاعت و احترام به والدین، چه نقشی دارند؟

نکته: کلمه ای که برای "پدران" بکار رفته، در زبان اصلی (یونانی)، در واقع می تواند معنای گسترده تر "والدین" را داشته باشد. یعنی این کلام شامل مادران نیز می شود.

۲. به نظر شما مفهوم "آنها {فرزندان خود} را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید" چیست؟

۳. به نظر شما، چگونه والدین گاهی اوقات مانع می شوند که فرزندانشان، اطاعت و احترام را بیاموزند؟

۴. اینها سؤالاتی هستند که می توانید دربارۀ آنها فکر کنید.

- وقتی فرزندانم نااطاعتی می کنند یا جواب پس می دهند، آیا به نظرم این کارشان بامزه است و می خندم؟

- وقتی مرا می زنند یا رفتارهای غیرمحترمانۀ دیگری دارند، آیا آنرا نادیده می گیرم؟

- آیا انتظار دارم که فرزندانم اطاعت کنند، یا آنها را تبرئه می کنم؟ (او فقط یک بچه است!)

- وقتی آنها کاری را که می خواهم، انجام نمی دهند، آیا خودم آن کار را انجام می دهم، چون این راحت تر از آن است که آنها را مجبور به انجامش کنم؟

- اگر آنها کاری را که می گویم، بلافاصله انجام نمی دهند، آیا اجازه می دهم که آنرا در هر زمانی که می خواهند انجام بدهند؟

- اگر آنها فقط بخشی از کاری را که خواسته ام، انجام دهند، آیا بخشی را که انجام نداده اند، نادیده بگیرم؟

۵. سؤالات شمارۀ ۴ را دوباره، به صورت آهسته و با تفکر بخوانید. چگونه این مسائل مانع می شوند که فرزندانتان اطاعتی را که باعث خشنودی خداست، یاد نگیرند؟

دعا: از بین مطالب مورد توجه در این درس، چه چیزهایی را در ارتباط خود با فرزندانتان می توانید تغییر دهید تا در یادگیری احترام و اطاعت به آنها کمک کند؟ اکنون زمانی را به دعا اختصاص دهید، از خدا کمک بطلبید تا در این قسمتها تغییر کنید.

۱۶. ارز ِش چوب تأدیب- بخش ۱

افکار اولیه:

بعضی از روشهایی که والدین برای تأدیب فرزندانشان بکار می برند، چیست؟

به نظر شما کدامیک از همه مؤثرتر است؟

احتمالاً اگر فرزندتان هنوز نوزاد نیست، به وضوح می دانید که فرزندان به طور طبیعی دوست ندارند که از والدینشان اطاعت کنند! همۀ فرزندان، ارادۀ آزاد دارند و هر فرزندی تحت تأثیر طبیعت گناه آلود است که از زمان آدم و حوا، از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. ما به اهمیت کمک به فرزندانمان برای رشد در اطاعت قلبی پرداختیم، اما چگونه این کار را انجام دهیم؟ وقتی آنها لجباز هستند و گوش نمی دهند، چه کاری می توانیم انجام دهیم؟ این درس و درس بعدی، به راهنماییهای کلام خدا برای والدین می پردازد.

نویسندۀ امثال، استفاده از چوب تأدیب را پیشنهاد می کند که به تأدیب فرزندانمان کمک می کند. آیات زیر را بخوانید. آن که چوب را بازمی دارد، از فرزندش نفرت می کند، اما آن که فرزندش را دوست می دارد، به سعی تمام او را ادب خواهد کرد. (امثال ۱۳: ۲۴)

فرزندت را تا هنوز امیدی هست ادب کن؛ کمر به نابودی او برمبند. (امثال ۱۹: ۱۸)

۱. چه ارتباطی بین محبت و تأدیب وجود دارد؟ (امثال ۱۳: ۲۴)

۲. چرا عدم تأدیب، نشاندهندۀ نفرت است؟

۳. اگر فرزندان خود را تأدیب نکنید، به نظر شما چگونه باعث نابودی آنها می شود- نابودی جسمانی یا روحانی، نابودی ابدی؟ (امثال ۱۹ : ۱۸)

حماقت در دل جوان لانه کرده است، اما چوب تأدیب آن را از او دور می کند.(امثال ۲۲: ۱۵)

۴. بر اساس این آیه، هدف از چوب تأدیب چیست؟

۱۳ از ادب کردن جوان ِابا مکن؛ چوب تنبیه او را نخواهد کشت. ۱۴ چوبش بزن که جانش را از مرگ خواهی رهانید. (امثال ۲۳: ۱۳ – ۱۴)

۵. این آیات چگونه شما را تشویق می کنند که در تأدیب، شجاع و ثابت قدم باشید، حتی اگر فرزندتان گریه و مقاومت کند؟

(نکته: حتماً"چوب تأدیب" که امثال دربارۀ آن صحبت می کند، چیست؟ را بخوانید که دربارۀ تفاوت بین تأدیب محبت آمیز و کودک آزاری بحث و گفتگو می کند.)

۶. بر اساس امثال ۲۳: ۱۴، هد ِف جدی تأدیب شما چیست؟ همچنین به امثال ۱۹: ۱۸ در بالا مراجعه کنید.

دعا: دقایقی را به تفکر دربارۀ روشی که برای تأدیب فرزندانتان بکار می برید، اختصاص دهید. آیا در تأدیب خود ثابت قدم هستید تا آنها یاد بگیرند که راههای خدا را که به سوی حیات رهنمون می شود، دوست بدارند؟ دعا کنید که در هر بخشی که می خواهید رشد کنید، خدا به شما کمک کند. اگر تأدیب کردن برای شما دشوار است، دعا کنید که خدا در این قسمت به شما قوت ببخشد.

"چوب تأدیب" که امثال دربارۀ آن صحبت می کند، چیست؟

کلمۀ عبری که برای "چوب تأدیب" در امثال بکار رفته، بسادگی به معنای "یک میلۀ چوبی" است. چیزی در تعریف این کلمه وجود ندارد که اندازۀ این چوب یا شکل آنرا به ما نشان بدهد. بنابراین، والدین باید با حکمت و قضاوت محتاطانه تصمیم بگیرند که برای اصلاح فرزندانشان از چه چیزی استفاده کنند. وقتی به مطالب امثال دربارۀ استفاده از چوب تأدیب نگاه می کنیم، ظاهراً نویسنده به چیزی اشاره می کند که درد ایجاد می کند. غالباً درد برای ملزم کردن کودک به اطاعت، ضروری است. اما کتک زدن فرزندان به حدی که کبود شده یا خونریزی کنند، عمل مهربان و محبت آمیزی نیست. همچنین نباید در بخشهایی از بدن که به راحتی آسیب می بیند، کتک بخورند. این کودک آزاری است.

بسیاری از والدین از قاشق چوبی یا یک چیز مشابه استفاده می کنند تا ضربۀ کوچکی به ران یا باسن فرزندشان بزنند. این کار سوزش ایجاد می کند، اما هرگز نباید با شدت انجام شود که باعث درد یا آسیب طولانی مدت شود. وقتی این کار با تمایل به برانگیختن کودک برای انجام کار درست باشد و نه از روی عصبانیت، در اینصورت تأدیب محبت آمیز است.

بعضی از والدین معتقدند که کتک زدن( ضربه زدن به باسن) اشتباه است. هدف این درسها ترویج روش خاصی برای تأدیب نیست، بلکه می خواهیم بسادگی به کلام خدا نگاه کنیم. والدین باید خودشان تصمیم بگیرند که چگونه فرزندانشان را تأدیب کنند، اما باید روش مؤثری را انتخاب کنند. تأدیب آنها باید به کودک کمک کند که کار درست را انتخاب کرده و از بدی نفرت کند. فرزندان کوچک هنوز قادر به درک دلایل نیستند. بنابر این، چیزی که باعث ایجاد درِد ملایم و جسمانی شود، غالباً بر ای اجر ای این هدف ضروری است. نویسندۀ امثال از پیشنها ِد ایجا ِد درد اجتناب نمی کند.

البته باید به یاد داشته باشیم که تأدیب فرزندانمان فقط به خاطر رفتار اشتباه، کافی نیست. در کنار آن، باید طریق خدا را به آنها تعلیم دهیم. باید دعا کنیم و تلاش کنیم تا قلب آنها را به سوی خدا سوق دهیم. در بخش ۴ بیشتر به آن می پردازیم.

[فصل ۱۶]

۱۷. ارز ِش چوب تأدیب- بخش ۲

افکار اولیه:

آیا از فرزندان خود لذت می برید؟ به مواقعی فکر کنید که آنها قلبتان را شاد کردند.

اجازه بدهید ببینیم که امثال چه چیزهای دیگری دربارۀ تأدیب می گوید.

چوب و توبیخ، حکمت می بخشد، اما جوانی که به حال خود رها شود، مادرش را شرمسار می سازد. (امثال ۲۹ : ۱۵)

۱. نتیجۀ نهایی استفاده از چوب و توبیخ چیست؟ به نظر شما این چگونه حکمت می بخشد؟

۲. چگونه فرزندی که "به حال خود رها شود" شرمسار می سازد؟

فرزن ِد خود را ادب کن که تو را آسودگی خواهد بخشید، و مایۀ خشنودی جانت خواهد بود. ( امثال ۲۹ : ۱۷)

۳. این فرزند با "فرزندی که به حال خود رها شده"، در آیۀ ۱۵ در بالا، چه تفاوتی دارد؟

۴. دوباره آیات بالا را از امثال بخوانید، و آیات درس ۱۶ (در زیر) را نیز بخوانید. اهداف و نتایج گوناگون تأدیب را که در این آیات بیان شده، نام ببرید.

آن که چوب را بازمی دارد، از فرزندش نفرت می کند، اما آن که فرزندش را دوست می دارد، به سعی تمام او را ادب خواهد کرد. (امثال ۱۳: ۲۴)

فرزندت را تا هنوز امیدی هست ادب کن؛ کمر به نابودی او برمبند. (امثال ۱۹ : ۱۸)

حماقت در دل جوان لانه کرده است، اما چوب تأدیب آن را از او دور می کند.(امثال ۲۲: ۱۵)

۱۳ از ادب کردن جوان ِابا مکن؛ چوب تنبیه او را نخواهد کشت. ۱۴چوبش بزن که جانش را از مرگ خواهی رهانید. (امثال ۲۳: ۱۳ – ۱۴)

۵. آیا اهداف شما، همان اهداف موجود در امثال است؟

حال، برای رسیدن به این اهداف چه کار می کنید؟

باید چه کاری را به شکل متفاوتی انجام دهید؟

دعا: اکنون زمانی را به دعا اختصاص دهید و از خدا حکمت و هدایت بطلبید تا بدانید که چگونه و چه زمانی فرزندان خود را تأدیب کنید تا آنها حکمت یافته و از نابودی ابدی نجات یابند.

۱۸. بنا کردن فرزندان خود

افکار اولیه:

امثال دربارۀ این صحبت می کند که فرزندان خود را با محبت تأدیب کنید تا آنها حکمت و نجات یابند. این با کتک زدن آنها به منظور آسیب رساندن به خاطرعصبانیت از رفتارشان، چه تفاوتی دارد؟ این با شرمسار کردن آنها در ملأعام چه تفاوتی دارد؟

گاهی اوقات به عنوان والدین سعی می کنیم فرزندانمان را مجبور کنیم که به شکلهای خاصی رفتار کنند. ما وسوسه می شویم که از عصبانیت و تنبیه خشن استفاده کنیم. اما یعقوب ۱ : ۲۰ به ما می گوید: "... خشم آدمی پارسایی مطلوب خدا را به بار نمی آورد". بیایید دوباره به نامه های پولس رسول نگاهی بیندازیم و ببینیم که او در این مورد چه می گوید.

دو آیۀ زیر را بخوانید.

ای پدران، فرزندان خود را خشمگین مسازید، بلکه آنها را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید. (افسسیان ۶ : ۴)

ای پدران، فرزندان خویش را تلخکام مسازید، مبادا دلسرد شوند. (کولسیان ۳ : ۲۱)

۱. والدین به چه طریقهایی، گاهی اوقات "فرزندان خود را خشمگین می سازند"؟ (افسسیان ۶: ۴) چگونه فهرست زیر می تواند در خشم فرزند سهمی داشته باشد؟

- رفتار غیرمنصفانه با آنها

- خشونت ورزیدن به آنها، با کلمات یا آزار جسمانی

- شرمسار کردن آنها در ملأعام

۲. آیا در تجربۀ بزرگ شدن خودتان، چیزهایی وجود داشت که باعث برانگیختن خشمتان شود؟

۳. والدین چگونه گاهی اوقات فرزندان خود را "تلخکام" و "دلسرد" می کنند؟ (کولسیان ۳: ۲۱) در زیر مطالبی مطرح شده که غالباً والدین آنها را انجام می دهند.

- تحقیر فرزندانشان یا فریاد زدن بر سرشان، اگر کاری را به طور کامل انجام نداده باشند

- سرزنش دائمی آنها به خاطر کارهایی که انجام داده یا نداده اند

- بارها از دستشان کلافه می شوند

- آنها را لعنت می کنند

- بارها به صورت منفی دربارۀ آنها صحبت می کنند، مستقیماً به خودشان می گویند یا به دیگران می گویند

- خانۀ خود را مؤسسه ای می سازید که با قوانین اداره می شود، نه خانه ای که با محبت اداره می شود

- آیا می توانید بر اساس تجربۀ خود به نمونه های دیگری فکر کنید؟

۴. به خانۀ خود فکر کنید. آیا ُمجرم به عصبانی کردن فرزندانتان هستید؟

آیا گاهی اوقات حرفهایی می زنید یا کارهایی می کنید که آنها را دلسرد می کند؟

دعا: اکنون زمانی را به دعوت از روح القدس برای آزمودن قلبتان اختصاص دهید. به خاطر همۀ طریقهایی که فرزندانتان را عصبانی یا دلسرد کرده اید، از خدا طلب بخشش کنید. شاید لازم باشد که به سراغ فرزندتان رفته و از او طلب بخشش کنید. از خدا بخواهید طریقهای تشویق و بنای فرزندانتان را به شما تعلیم دهد، نه اینکه آنها را تخریب کنید.

نکته: اگر لعنتهایی را بر فرزندان خود اعلام کرده اید، باید بدانید که در این کلمات، قدرتی برای شریر وجود دارد. اما اگر به عیسی رو کنید و از او طلب بخشش کنید، این قدرت شکسته می شود. در نام قدرتمند عیسی دعا کنید، از او بخواهید که بیاید و قدرت شریر را که شما اعلام کرده اید، بشکند. اگر این چیزها را در مقابل فرزندتان اعلام کرده اید و او به اندازۀ کافی بزرگ شده تا آنرا درک کند، باید از او نیز طلب بخشش کنید. سپس برکت را بر آن فرزند اعلام کنید.

۱۹. استفاده از کلمات برای بنای فرزندانمان

"مرگ و زندگی در قدرت زبان است..." امثال ۱۸ : ۲۱

افکار اولیه:

آیا می توانید به مواقعی فکر کنید که دلسرد بودید و یک نفر کلام تشویق آمیزی را به شما اعلام کرد؟ این چه احساسی در شما ایجاد کرد؟

همۀ ما تحت تأثیر کلمات دیگران قرار گرفته ایم. وقتی خسته یا دلسرد هستیم، کلمات مثبت می تواند قوت تازه ای به ما ببخشد، درحالیکه کلمات منفی می تواند باعث ایجاد احساس بی ارزشی یا ناامیدی شود. به عنوان والدین، خوب است بدانیم که کلماتی که بکار می بریم و چگونگی بیان آنها، می تواند تأثیر قدرتمندی بر فرزندانمان داشته باشد. می تواند به آنها کمک کند تا شخصی مطابق نقشۀ خدا شوند، یا باعث ایجاد عدم امنیت و زخمهای عمیق در آنها شود.

اجازه بدهید به آیاتی از امثال نگاه کنیم که در تفکر دربارۀ این موضوع به ما کمک می کنند.

هستند که سخنان باطلشان چون ضرب شمشیر است، اما زبان حکیمان شفا می بخشد. (امثال ۱۲: ۱۸)

۱. وقتی قبل از صحبت کردن فکر نکنیم، به راحتی می توانیم با خشونت صحبت کنیم. این آیه، کلمات تند را به چه چیزی تشبیه می کند؟

۲. زبان حکیمان چه تفاوتی دارد؟

زبان شفابخش، درخت حیات است، اما زبان کج، روح را در هم می شکند. (امثال ۱۵ : ۴)

۳. دو شیوه برای صحبت کردن را که در آیۀ بالا مطرح شده، با یکدیگر مقایسه کنید. نتیجۀ هر یک از آنها چیست؟

آیا شما گاهی اوقات ُمجرم به شکستن قلب یا روح فرزندتان هستید؟

شانۀ عسل است سخنان دلپذیر، شیرین برای جان و شفابخ ِش استخوان. ( امثال ۱۶: ۲۴)

۴. سخنان دلپذیر به چه چیزی تشبیه شده است؟ بر اساس این آیه، از این نوع کلمات، انتظار چه منافعی را می توانیم داشته باشیم؟

کنترل زبان، راحت نیست، اما بسیار مهم است که آنرا یاد بگیریم. به کلماتی که به فرزندانتان می گویید، فکر کنید. آیا حیات، سلامتی و شیرینی می بخشند، یا روح لطیف کودک را ُخرد می کنند؟

دعا: از خدا کمک بطلبید تا زبانتان را کنترل کرده و یاد بگیرید که فقط کلمات حیات بخش را به فرزندانتان اعلام کنید- حتی وقتی آنها را اصلاح و تأدیب می کنید.

از حالا به طور مرتب، کلمات تشویق آمیز و برکت را بر فرزندان خود اعلام کنید. همچنین اغلب اوقات برای زندگیشان دعای برکت کنید. (برای مشاهدۀ برکاتی که می توانید بر اساس کتاب مقدس دعا کنید، به ضمیمۀ ۱ در انتهای این کتاب مراجعه کنید).

دهان خود را حکیمانه می گشاید، و تعلیم محبت آمیز بر زبان اوست. (امثال ۳۱: ۲۶)

۲۰. تأدیب محبت آمیز خدا برای فرزندانش

افکار اولیه:

به نظر شما بعضی از راههای خدا برای تأدیب ما به عنوان فرزندانش چیست؟

ما در کلام خدا می خوانیم که خدا چگونه افراد و کل ملتها را تأدیب می کند. چرا خدا ما را تأدیب می کند؟ هدف او از تأدیب ما چیست؟ اجازه بدهید نگاهی به آیات زیر بیندازیم تا بدانیم که از پدر کاملمان چه چیزهایی را می توانیم یاد بگیریم.

آیات زیر را از عبرانیان بخوانید.

۵و آن سخن تشویق آمیز را از یاد برده اید که شما را پسران خطاب کرده، می گوید: " ای پسرم، تأدیب خداوند را خوار مشمار، و چون توبیخت کند، دلسرد مشو. ۶زیرا خداوند آنان را که دوست می دارد، تأدیب می کند، و هر فرزند خود را که می پذیرد، تنبیه می نماید." ۷سختیها را به منزلۀ تأدیب تحمل کنید؛ خدا با شما همچون پسران رفتار می کند. زیرا کدام پسر است که پدرش او را تأدیب نکند؟ ۸اگر شما تأدیب نشده اید، در حالی که همه از آن سهمی داشته اند، پس حرامزاده اید، نه فرزندان حقیقی. ۹به علاوه، همۀ ما پدران زمینی داشته ایم که تأدیبمان می کردند، و ما به آنها احترام می گذاشتیم. حال، چقدر بیشر باید پدر روحهایمان را اطاعت کنیم تا حیات داشته باشیم. ۱۰ پدران ما کوتاه زمانی بنا بر صلاحدید خود، ما را تأدیب کردند. اما خدا برای خیریت خودمان ما را تأدیب می کند تا در قدوسیت او سهیم شویم. ۱۱هیچ تأدیبی در حین انجام شدن، خوشایند نیست، بلکه دردناک است. اما بعد برای کسانی که به وسیلۀ آن تربیت شده اند، میوۀ آرامش و پارسایی به بار می آورد. (عبرانیان ۱۲: ۵ – ۱۱)

۱. بر اساس آیۀ ۱۰، چرا خدا ما را تأدیب می کند؟

۲. آیات ۶ – ۸ را دوباره بخوانید. تأدیب خدا چه چیزی را دربارۀ محبت و پذیرش او نسبت به ما نشان می دهد؟

۳. نتیجۀ نهایی تأدیب خدا برای ما چیست؟ (آیۀ ۱۱)

۴. از تأدیب فرزندانتان می خواهید به چه نتیجه ای دست یابید؟

۵. به تأدیب فرزندان خود فکر کنید. آیا به خاطر اینکه دوستشان دارید، آنها را تأدیب می کنید؟

آیا آنها می دانند که شما به خاطر محبت این کار را می کنید؟ آنها چگونه آن را می دانند؟

دعا: به عنوان والدین، دقایقی را به دعا برای خود اختصاص دهید تا در تأدیب فرزندانتان بیشتر به شباهت مسیح درآیید. در کدام قسمت نیاز به تغییر دارید؟ از خدا کمک بطلبید تا بتوانید به فرزندانتان نشان دهید که چقدر دوستشان دارید و آنها را می پذیرید، حتی وقتیکه باید رفتارشان را اصلاح کنید.

اگر ممکن است، با همسرتان دربارۀ آن صحبت کنید و برای یکدیگر دعا کنید.

۲۱. والدین فیض باشید

افکار اولیه:

به نظر شما معنی کلمۀ "فیض"چیست؟ به چه طریقهایی در زندگی خود، فیض خدا را تجربه کرده اید؟

در درسهای قبلی به اهمیت تأدیب فرزندان توسط والدین پرداختیم. نباید آنرا نادیده گرفت! اما بیایید در تمام کارهایمان، نگرش پدر آسمانیمان را نسبت به خود، به عنوان فرزندانش، در نظر داشته باشیم.

فیض: مهربانی یا رحمت خدا نسبت به ما که سزاوارش نیستیم، یا مهربانی و رحمت ما نسبت به یکدیگر.

آیات زیر را از ابتدای انجیل یوحنا بخوانید.

۱۴ و کلام، انسان شد و در میان ما مسکن گزید. ما بر جلال او نگریستیم، جلالی شایستۀ آن پسر یگانه که از جانب پدر آمد، پر از فیض و راستی... ۱۶ از پُری او ما همه بهره مند شدیم، فیض از پی فیض. ۱۷زیرا شریعت به واسطۀ موسی داده شد؛ فیض و راستی به واسطۀ عیسی مسیح آمد. (یوحنا ۱ : ۱۴، ۱۶ و ۱۷)

۱. با دقت به آیۀ ۱۴ نگاه کنید. دو چیزی که عیسی از آن پُر بود، چیست؟

۲. دقایقی را به تفکر دربارۀ این موضوع بپردازید که عیسی به زمین آمد تا فیض و راستی بیاورد، این شخصاً برای شما چه مفهومی دارد. چرا هر روزه به هر دوی آنها در زندگی خود نیاز دارید؟

۳. دوباره آیۀ ۱۶ را بخوانید. به چه طریقی "فیض از پی فیض" را در زندگی خود دیده اید؟

۴. چگونه فیض خدا نسبت به شما باعث شده که بیشتر به شباهت او درآیید؟

۵. اکنون به آیۀ ۱۷ نگاه کنید. چه چیزی از طریق موسی داده شد؟ چه چیزی از طریق عیسی مسیح آمد؟

قرار است آرامش و نظمی وجود داشته باشد، هر خانه ای باید قوانینی داشته باشد (قوانینی که باید اطاعت شود). اما هر فرزندی باید این موضوع را هم بداند که وقتی شکست می خورد، بخشش، محبت و پذیرش وجود دارد. فرزندان ما نیز مانند خودمان، انسانهای سقوط کرده هستند که شدیداً به فیض و رحمت نیاز دارند. همانطور که ما می خواهیم پدر آسمانیمان نسبت به ما رحیم باشد، ما نیز باید قلبهای رحیمی نسبت به فرزندان خود داشته باشیم.

۶. به خانوادۀ خود فکر کنید. آیا بیشتر با قانون شناخته می شود یا با فیض؟

به نظر شما چگونه فیض شما نسبت به فرزندانتان، می تواند به آنها اشتیاق ببخشد که بیشتر به شباهت عیسی درآیند؟

دعا: دقایقی را در سکوت صبر کنید و به روح خدا اجازه بدهید که با قلبتان صحبت کند. چگونه باید در نشان دادن فیض به فرزندانتان رشد کنید؟ دقایقی را به شکرگزاری از خدا به خاطر فیضی که به شما نشان داده، اختصاص دهید.

۲۲. ما چگونه می توانیم نسبت به فرزندان خود فیض داشته باشیم؟

" پس با مردم همان گونه رفتار کنید که می خواهید با شما رفتار کنند." ( متی ۷: ۱۲)

افکار اولیه:

آیا می توانید به زمانی فکر کنید که وقتی شایستگی آن را نداشتید، یک نفر با رحمت با شما رفتار کرد؟

"فیض" شامل چیزهای زیادی است- مهربانی، بخشش، صبر، ملایمت وغیره. آیات زیر از نامه های پولس رسول در مشاهدۀ راههای عملی به ما کمک می کنند تا بتوانیم والدینی مملو از فیض باشیم.

سه عبارت زیر را بخوانید.

محبت بردبار و مهربان است...محبت با همه چیز مدارا می کند، همواره ایمان دارد، همیشه امیدوار است و در همه حال پایداری می کند. ( اول قرنتیان ۱۳ : ۴ و ۷)

با یکدیگر مهربان و دلسوز باشید و همان گونه که خدا شما را در مسیح بخشوده است، شما نیز یکدیگر را ببخشایید. (افسسیان ۴ : ۳۲)

۱۲ پس همچون قوم برگزیدۀ خدا که مقدس و بسیار محبوب است، خویشتن را به شفقت، مهربانی، فروتنی، ملایمت و صبر ملبس سازید.۱۳ نسبت به یکدیگر بردبار باشید و چنانچه کسی نسبت به دیگری کدورتی دارد، او را ببخشاید. چنانکه خداوند شما را بخشود، شما نیز یکدیگر را ببخشایید. ۱۴و بر روی همۀ اینها محبت را در بر کنید که همه چیز را به هم می پیوندد و شما را کامل می گرداند. (کولسیان ۳ : ۱۲ – ۱۴)

۱. دوباره عبارات بالا را بخوانید. بر اساس این آیات، چگونگی رفتار ما با دیگران را توصیف کنید.

۲. کدام ویژگی در این عبارات تکرار شده است؟

۳. به رابطۀ خود با فرزندانتان فکر کنید.

- • آیا نسبت به آنها صبور هستید یا به سرعت آنها را متهم کرده و داوری می کنید؟

- آیا به سرعت می بخشید؟

- آیا در ضعفهایشان، نسبت به آنها رحم و شفقت دارید، همانطور که خدا در ضعفهایتان نسبت به شما رحم و شفقت دارد؟

دعا: دقایقی را به تفکر دربارۀ رحمت و مهربانی خدا نسبت به شما، مخصوصاً از طریق قربانی عیسی بر روی صلیب، اختصاص دهید. آیا شما لایق رحمت و مهربانی او هستید؟ در دعا، برای قسمتهایی که خصوصیات توصیف شده در بالا را به فرزندان خود نشان نداده اید، از خدا طلب بخشش کنید. از خدا کمک بطلبید تا والدینی باشید که با فیض شناخته می شوند.

IV. تعلیم: کلید شناخت خدا

"آنها را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید." (افسسیان ۶: ۴)

ما به تعلیم کلام خدا دربارۀ تأدیب یا تربیت فرزندانمان پرداختیم؛ اکنون به مفهوم تعلیم یا آموزش آنها می پردازیم. تأدیب و تعلیم باید همیشه دست به دست یکدیگر باشند. فقط اصلاح رفتارهای اشتباه فرزندانمان کافی نیست؛ بلکه باید حقیقتی را که در کلام خدا یافت می شود به آنها تعلیم دهیم. اگر از دوران کودکی به آنها کمک کنیم که نیکویی خدا و برکت حاصل از زندگی برای خدا را ببینند، وقتی بزرگتر می شوند، معمولاً آماده اند که زندگیشان را به خدا بسپارند.

مطالب خیلی زیادی در کنار درسهای این بخش وجود دارد که فرزندانمان می توانند دربارۀ خدا یاد بگیرند. درحالیکه فرزندانتان در حکمت و فهم رشد می کنند، می توانید عهدعتیق و عهدجدید را با آنها مطالعه کنید. همچنین می توانید به آنها تعلیم داده و الهام بخش آنها باشید تا خودشان کلام خدا را مطالعه کنند. اگر آنها عاشق کلام خدا باشند، در طول زندگی خود به رشد در خدا ادامه خواهند داد.

ضمیمۀ ۲ در انتهای این کتاب، پیشنهاداتی دربارۀ موضوعات مهم است که در این کتاب مطرح نشده، ولی می توانید آنها را با فرزندانتان مطالعه کنید.

۲۳. چرا مهم است که به فرزندان خود کلام خدا را تعلیم دهیم؟

افکار اولیه:

به نظر شما چرا وقتی زندگی به خوبی پیش می رود و در وفور نعمت هستیم، به راحتی می توانیم خدا را فراموش کنیم؟

بعد از اینکه ملت اسرائیل به مدت چند صد سال در مصر برده بودند، خدا موسی را فرستاد تا آنها را به سرزمین موعود ببرد. کتاب تثنیه، پیغام هشدارها و دلگرمیهای نهایی موسی به اسرائیل است که در حا ِل تصر ِف سرزمین وعده هستند. موسی می دانست که قوم بعد از دستیابی به آسایش در سرزمین جدید، به راحتی در قلبشان از خدا دوری می کنند. بنابراین، او بر اهمیت انتقال تجربیات و آموخته هایشان دربارۀ خدا، به نسل بعدی تأکید ورزید.

آیات زیر را از تثنیه بخوانید.

۹ "فقط مراقب و بسیار مواظبِ خویشتن باشید مبادا این چیزها را که چشمان شما دیده است از یاد ببرید، و مبادا اینها در همۀ ایام عمرتان از دل شما بیرون رود؛ آنها را به فرزندانتان و فرزندان فرزندانتان تعلیم دهید. ۱۰ این را که چگونه آن روز در حوریب در حضور یهوه خدای خود ایستاده بودید که خداوند مرا گفت: "قوم را نزد من ِگرد آور تا سخنانم را به ایشان بشنوانم، تا بیاموزند که در تمامی روزهای زندگی خود بر زمین از من بترسند و به فرزندان خویش نیز چنین بیاموزند." (تثنیه ۴ : ۹ – ۱۰)

۱. دوباره آیۀ ۹ را بخوانید. موسی از چه کلمات قدرتمندی استفاده می کند تا قوم را تشویق کند که کارهای خدا را در میان خود فراموش نکنند؟ او نگران است که اگر آنها مراقب نباشند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

۲. نسلی که موسی با آنها صحبت می کند، کارهای عظیم زیادی از خداوند دیده اند. آنها باید چه کار کنند تا مطمئن شوند که این بخش مهم از تاریخشان برای نسلهای بعدی باقی می ماند؟ (آیۀ ۹)

۳. دوباره آیۀ ۱۰ را بخوانید. وقتی خدا در کوه حوریب با قوم خود صحبت کرد، هدف او برای آنها و فرزندانشان چه بود؟

(نکته: شما می توانید در خروج ۱۹، مطالب بیشتری دربارۀ اتفاق کوه حوریب بخوانید).

۴. به نظر شما مفهوم "ترسیدن از خدا" چیست؟ (برای درک بیشتر تر ِس خداوند، به "ترس خداوند" چیست؟ مراجعه کنید).

۵. به نظر شما چرا آنها و فرزندانشان باید یاد می گرفتند که در تمامی روزهای زندگیشان از خدا بترسند؟

۶. آیا شما از خدا می ترسید؟ شما چه کار می کنید تا "مواظ ِب خویشتن باشید" (آیۀ ۹) تا هرگز کاری را که خدا برای شما انجام داده و طریقی را که عیسی شما را از گناهتان نجات داده، فراموش نکنید؟

شما چه کار می کنید تا این درسهای مهم را به فرزندان خود منتقل کنید؟

دعا: برای خود و خانواده تان دعا کنید تا یاد بگیرید که از خدا بترسید. درحالیکه این کار را انجام می دهید، از بدی متنفر شده، حکمت می یابید و اطمینان قوی و چشمۀ حیات را که در صفحۀ بعد توصیف شده، خواهید داشت.

"ترس خداوند" چیست؟

"ترسیدن از خدا" به این معناست که او خالق جهان هستی است و تمامی قدرت و اقتدار به او تعلق دارد. او یک روز داور ما خواهد بود و نمی توانیم به هیچ طریقی به او رشوه بدهیم یا فریبش بدهیم. همه چیز برای او آشکار است. مزامیر ۹۶ : ۹ به ما می گوید که او، "از حضور او بلرزید". آیات زیر به ما کمک می کنند تا ترس خداوند را درک کنیم:

- تمامی اهل زمین ا خداوند بترسند، همۀ مردم جهان او را حرمت بدارند. (مزامیر ۳۳ : ۸)

- ترس خداوند ، نفرت از بدی است. (امثال ۸ : ۱۳)

- ترس خداوند آغاز حکمت است (امثال ۹ : ۱۰)

- در ترس خداوند اطمینان قوی است، (امثال ۱۴ : ۲۶)

- ترس خداوند چشمۀ حیات است تا آدمی خویشتن را از دام های مرگ دور بدارد. (امثال ۱۴ : ۲۷)

- ترس خداوند طاهر است، و پایدار تا به ابد؛ (مزامیر ۱۹ : ۹)

اندیشۀ ترس خداوند فقط در عهدعتیق یافت نمی شود. ایمانداران عهدجدید نیز به اهمیت ترسیدن از خدا پی بردند. ِ

- بدین گونه کلیسا در سرتاسر یهودیه و جلیل و سا ِمره آرامش یافته، استوار می شد و در ترس خداوند به سر می برد و به تشویق روح القدس بر شمار آن افزوده می گشت. (اعمال ۹ : ۳۱)

- زیرا همۀ ما باید در برابر مسند داوری مسیح حاضر شویم، تا هر کس بنا بر اعمال خوب یا بدی که در ایام سکونت در بدن خود کرده است، سزا یابد. پسچون معنی ترس خداوند را می دانیم، می کوشیم مردمان را ُمجاب کنیم. (دوم قرنتیان ۵ : ۱۰ – ۱۱)

- هم او به آواز بلند گفت: " از خدا بترسید و او را جلال دهید، زیرا که ساعت داوری او فرا رسیده است، (فرشته ای در زمانهای آخر صحبت می کند- مکاشفه ۱۴ : ۷)

- آنگاه صدایی از تخت برآمد که می گفت: "سپاس گویید خدای ما را، ای همۀ بندگان او، ای شما که ترس از او دارید، از ُخرد و از بزرگ." (مکاشفه ۱۹ : ۵)

اگرچه ما به عظمت و قدوسیت خدا پی برده و با حیرت در نزدش می ایستیم، اما ترسیدن از او به معنای فرار و مخفی شدن از او نیست.

اگرچه به خاطر گناهمان نمی توانیم به تنهایی به خدا نزدیک شویم، اما یک میانجی داریم، عیسی، نجات دهندۀ ما که ما را پاک می سازد. (عبرانیان ۴: ۱۶).

بنابراین می توانیم با اطمینان به نزد پدرمان برویم (متی ۶: ۹)، پدری که ما را دوست دارد (یوحنا ۳: ۱۶).

[فصل ۲۳]

۲۴. خدا و کلامش را در مرکز خانۀ خود قرار دهید

افکار اولیه:

در طول روز، شما و خانواده تان بیشتر دربارۀ چه چیزهایی صحبت می کنید؟ چقدر دربارۀ خدا، نیکویی و عظمت او و خوشی پیروی از او صحبت می کنید؟

آیات زیر را از تثنیه بخوانید.

۴ "بشنو، ای اسرائیل: یهوه، خدای ما، خداون ِد یکتاست. ۵ یهوه خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی قوت خود محبت کن. ۶ و این سخنان که من امروز تو را امر می فرمایم، بر دل تو باشد. ۷ آنها را به دقت به فرزندانت بیاموز، و حین نشستن در خانه و رفتن به راه، و هنگام خوابیدن و برخاستن، از آنها گفتگو کن. ۸ آنها را چون نشان بر دست خود ببند و چون علامت بر پیشانیت بگذار. ۹ آنها را بر چارچوب َدر خانۀ خود و بر دروازه های خویش بنگار. (تثنیه ۶: ۴ – ۹)

۱. آیۀ ۵ را دوباره بخوانید. محبتی را که آنها باید نسبت به خدا داشته باشند توصیف کنید. (عیسی از این آیه در متی، مرقس و لوقا به عنوان مهمترین حکم نقل قول می کند).

۲. آنها باید با این تعالیم موسی چه کار کنند؟ (آیات ۶ – ۹)

زمانهای مختلفی را که باید دربارۀ کلام خدا صحبت کنند، نام ببرید. (آیۀ ۷)

۳. بعد از خواندن این آیات، به نظر شما مسئولیت والدین در انتقال کلام خدا به نسل بعدی چیست؟ (مخصوصاً به آیۀ ۷ مراجعه کنید)

۴. به نظر شما در این آیات، تعالیم موسی به اسرائیل، هنوز برای ما معتبر است؟ دقایقی را به تفکر دربارۀ چگونگی بکارگیری این آیات در خانوادۀ خود اختصاص دهید.

۵. اگر شما دائماً کلام خدا را مطابق این آیات در مرکز خانوادۀ خود قرار دهید، این چه کمکی به خانوادۀ شما می کند تا خدا را با تمامی دل خود محبت کنند؟

دعا: آیا شما محبتی را که در آیۀ ۵ در بالا توصیف شده، نسبت به خدا دارید؟ چگونه می خواهید در این محبت رشد کنید؟ هم اکنون دربارۀ آن دعا کنید. همچنین دعا کنید تا خدا به شما نشان دهد که چگونه می توانید او و کلامش را در مرکز توجه خانۀ خود قرار دهید.

برای دریافت پیشنهاداتی دربارۀ اینکه چگونه مسیح را در مرکز خانۀ خود قرار دهید، به ضمیمۀ ۳ در انتهای این کتاب مراجعه کنید..

۲۵. به فرزندان خود گوش دادن را تعلیم دهید

افکار اولیه:

اولین باری که متوجه شدید که خدا با شما صحبت می کند، چه زمانی بود؟ او چگونه با شما صحبت کرد- آیا از طریق کلامش بود؛ از طریق شخصی دیگر؛ از طریق رویا یا خواب؛ یا طریقهای دیگر؟ شما چگونه پاسخ دادید؟

کتاب امثال، دربارۀ تربیت فرزندان، مطالب زیادی را به والدین می گوید. بسیاری از عبارات با پسران صحبت می کند، اما قطعاً این نصیحتها برای تمام فرزندانمان کاربرد دارند.

عبارات زیر را بخوانید.

۸ پسرم، به رهنمود پدر خویش گوش فرا ده و تعلیم مادر خویش را ترک منما؛ ۹زیرا تاج زیبا بر سرت و جواهر بر گردنت خواهد بود. (امثال ۱ : ۸ – ۹)

۱ ای پسران، به رهنمود یک پدر گوش فرا دهید؛ توجه کنید تا فهم را به دست آورید. ۲ من شما را آموز ِش نیکو می دهم، تعلیم مرا ترک مکنید." ( امثال ۴: ۱ – ۲)

۱. دوباره به امثال ۱ : ۸ نگاه کنید. بر اساس این آیه چه کسی در تربیت فرزند نقش دارد؟

۲. به مطالبی که در روزهای گذشته از افسسیان ۶: ۴ خواندیم، فکر کنید: "ای پدران {والدین}...آنها را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید." این آیه در کنار امثال ۱ : ۸ دربارۀ کسی که مسئو ِل اصلی تربیت فرزندان در شناخت خداست، چه می گوید؟

۳. در امثال ۸:۱ و ۱:۴ چه نصیحتی به پسر ان داده شدهاست؟

۴. به نظر شما چرا مهم است که تعلیم فرزندان خود را با آموز ِش " گوش دادن" آغاز کنیم؟ (کلمۀ "گوش دادن" یعنی شنیدن با گوشها و اطاعت کردن.)

اگر فرزندانمان گوش دادن را یاد نگیرند، تعالیم دیگر تا چه اندازه مؤثر خواهند بود؟

۵. در کنار گوش دادن، در امثال ۱ : ۸ و ۴ : ۲ او باید چه کار دیگری انجام دهد؟

به نظر شما مفهوم "ترک نکردن" آنچه آموخته اید، چیست؟ چرا این بخش مهمی در توجه دقیق است؟

۶. در تعلیم فرزندانتان، آیا زمانی را به این اختصاص می دهید تا مطمئن شوید که آنها با دقت به حرفتان گوش می دهند؟

آیا اطمینان حاصل می کنید که آنها از کلامتان اطاعت کنند؟

دعا: دربارۀ پاسخ فرزندانتان به شما فکر کنید. چقدر به شما گوش می دهند؟ شما برای کمک به آنها چه کاری می توانید انجام دهید تا یاد بگیرند که شنوندگان بهتری شوند؟ از خدا کمک بطلبید تا بتوانید در تربیت فرزندانتان در گوش دادن و اطاعت کردن، صبور و مهربان باشید و درعین حال محکم و پیوسته عمل کنید.

۲۶. به فرزندان خود تعلیم دهید که به خدا ت ّوکل کنند (اعتماد)

افکار اولیه:

وقتی شما در شرایط سخت هستید یا باید تصمیم مهمی بگیرید، اولین کاری که معمولاً انجام می دهید، چیست؟

آیات زیر را از امثال بخوانید.

۵ با تمام د ِل خود بر خداوند توکل کن، و بر عقل خویش تکیه منما؛ ۶در همۀ راههای خود او را در نظر داشته باش، و او طریقهایت را راست خواهد گردانید. ۷ خویشتن را حکیم مپندار؛ از خداوند بترس و از شرارت دوری کن. ۸این برای ناف تو شفا و برای استخوانهایت مغز خواهد بود. (امثال ۳: ۵ – ۸)

۱. دوباره آیات ۵ – ۶ را بخوانید. اینها آیات خوبی برای حفظ کردن است و از فرزندانتان نیز بخواهید که آنها را حفظ کنند. چگونه این نصیحت، پایۀ خوبی برای کل زندگی فرزندانمان می باشد؟

۲. دقایقی را به تفکر دربارۀ این مطلب اختصاص دهید: معنای " با تمام د ِل خود بر خداوند توکل کن" چیست؟

۳. بر اساس آیۀ ۶، شما باید چه کار کنید تا خدا "طریقهایتان را راست گرداند"؟

۴. آیا شما آیات ۵ و ۶ را در سراسر زندگی خود بکار می برید؟ به نظر شما تا چه اندازه الگوی شما به فرزندانتان در رابطه با تعلی ِم توکل به خدا اهمیت دارد؟

۵. چگونه "حکیم پنداشتن خود" متفاوت از توکل به خداوند و تسلیم شدن در برابر اوست؟

۶. چگونه می توانید به فرزندانتان تعلیم دهید که به خداوند توکل کرده و در فراز و نشیبهای زندگی روزانه، خود را به او تسلیم کنند؟

۷. دربارۀ سؤالات زیر فکر کنید:

- آیا شما فرزندانتان را تشویق می کنید که در تصمیم گیریها یا سختیهایی که مواجه می شوند، دعا کنند و به خدا امید و توکل داشته باشند؟

- آیا به آنها تعلیم می دهید که کل زندگیشان را به خدا بسپارند، از خدا می خواهید که ارادۀ خود را برای زندگی آنها نشان بدهد؟

- آیا به آنها کمک می کنید تا بدانند که چقدر خدا دوستشان دارد و بهترین چیزها را برای زندگیشان می خواهد؟

دعا: اکنون زمانی را به دعا برای فرزندانتان اختصاص دهید تا آنها یاد بگیرند که به خدا توکل کنند. دعا کنید که آنها بدانند که خدا کاملاً قابل اعتماد است و همیشه به کلام خود وفادار است.

"برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا ابراز کنید. بدین گونه، آرامش خدا که فراتر از تمامی عقل است، دلها و ذهنهایتان را در مسیح عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت." (فیلیپیان ۴: ۶ – ۷)

۲۷. به فرزندان خود تعلیم دهید که عظمت خدا را دیده و او را پرستش کنند

افکار اولیه:

چگونه نگاه کردن به خلقت خدا- آسمانها در بالا و طبیعت اطرافتان- در پرستش خدا به شما کمک می کند؟

تعداد زیادی از مزامیر دربارۀ عظمت خدا صحبت می کنند که در خلقت و معجزات و کارهای شگفت انگیزش دیده می شوند. تعلیم این مزامیر به فرزندانمان کمک می کند که بیشتر شکرگزار هیب ِت خدا باشند.

مزمور زیر را بخوانید.

۳خداوند بزرگ است و شایان ستایش بسیار؛ عظمت او را کاوش نتوان کرد. ۴ نسلی به نسل دیگر وصف اعمال تو را خواهند گفت، و دلاوریهای تو را بیان خواهند کرد. ۵ من در شوک ِت پرجلا ِل کبریایی تو تأمل خواهم کرد، و در کارهای شگفت انگیز تو. ۶ آنان از قدرت اعمال َمهیب تو سخن خواهند گفت، و من عظمت تو را بیان خواهم کرد. ۷ آنان آوازۀ نیکویی بی حد تو را منتشر خواهند کرد، و در وصف عدالت تو شادمانه خواهند سرایید. (مزامیر ۱۴۵: ۳ – ۷)

۱. مزمورنویس، خوانندگان خود را تشویق می کند که چه چیزهایی را به نسلهای بعدی منتقل کنند؟

۲. او دربارۀ عظمت خداوند در آیۀ ۳ چه می گوید؟

به بعضی از طریقهایی که خدا جلالش را نشان می دهد، فکر کنید. او از طریق خلقت، جلالش را به همه نشان می دهد. مزامیر ۱۹: ۱ می گوید: " آسمان جلال خدا را بیان می کند، و َف َلک از عمل دستهایش سخن می گوید."

۳. آیا با فرزندانتان زمانی را برای مشاهدۀ شگفتی عظمت خدا در آسمان شب صرف می کنید؟ اگر قبلاً این کار را نکرده اید، چه وقت و چگونه می توانید این کار را انجام دهید؟ (شما می توانید برای پیاده روی در پارک یا خارج از شهر یا در یک شب صاف برنامه ریزی کنید، یا سفری را برای چادر زدن برنامه ریزی کنید).

۴. به چه طریقهایی، طبیعت، قدر ِت مهیب خدا را نشان می دهد؟

به این فکر کنید که چگونه گیاهان و حتی درختان غول پیکر از دانه های کوچک رشد می کنند. به کوهها، رودخانه ها و دریاها فکر کنید. آیا می توانید به نمونه های دیگری فکر کنید؟

۵. آیۀ ۷ را دوباره بخوانید. قوم خدا چه چیزی را اعلام کرده و دربارۀ آن می سرایند؟

۶. خدا به چه طریقهایی، نیکویی و وفاداری خود را به خانوادۀ شما نشان داده است؟ (بزرگترین عمل او را که تقدیم فرزندش برای ُمردن برای گناهان ما بود، فراموش نکنید).

۷. آیا به عنوان خانواده زمانی را برای جشن گرفتن و سراییدن عظمت و نیکویی خدا با یکدیگر، اختصاص می دهید؟ ِ

دعا: اکنون زمانی را برای ستایش خدا به خاطر تمام کارهایش اختصاص دهید. اغلب اوقات این کار را با خانوادۀ خود انجام دهید.

"چون به آسمانهای تو بنگرم، که صنعت انگشتان توست، و به ماه و ستارگان که تو برقرار داشته ای، گویم: انسان چیست که در اندیشه اش باشی، و بنی آدم، که به او روی نمایی؟ (مزامیر ۸: ۳ – ۴)

۲۸. به فرزندان خود تعلیم دهید که مسیح را بشناسند

افکار اولیه:

اولین بار چگونه عیسی را شناختید؟ چه چیزی باعث شد که قلبتان را به او تقدیم کنید؟

به عنوان والدین، مهمترین هدف ما از تعلیم و تربیت فرزندانمان، هدایت آنها به سوی شناخت عیسی به عنوان خداوند و نجات دهندۀ خود است. تیموتائوس نمونۀ خوبی از یک مرد جوان در عهدجدید است که مادر و مادربزرگش، او را در شناخت و محبت به خدا بزرگ کردند. درحالیکه تیموتائوس هنوز جوان بود، شاگرد پولس رسول شد. نام او چند مرتبه در اعمال، بابهای ۱۶ – ۲۰و در بسیاری از نامه های پولس ذکر شده است. ما در دو نامه ای که پولس به طور خاص به او نوشت- اول و دوم تیموتائوس‌ (اول تیموتائوس و دوم تیموتائوس)- چیزهای زیادی دربارۀ او می آموزیم.

دو عبارت زیر را از دوم تیموتائوس بخوانید.

۵ ایمان بی ریای تو را به یاد می آورم که نخست در مادربزرگت لوئیس و سپس در مادرت یونیکی ساکن بود، و یقین دارم اکنون نیز در تو ساکن است. (دوم تیموتائوس ۱: ۵)

۱۴ اما تو در آنچه آموخته و بدان ایمان آورده ای پایدار باش، چرا که می دانی آنها را از چه کسان فراگرفته ای، ۱۵و چگونه از کودکی کتب مقدس را دانسته ای که می تواند تو را حکمت آموزد برای نجاتی که از راه ایمان به مسیح عیسی است. ۱۶تمامی کتبِ مقدس الهام خداست و برای تعلیم و تأدیب و اصلاح و تربیت در پارسایی سودمند است، ۱۷ تا مرد خدا به کمال برای هر کار نیکو تجهیز گردد. (دوم تیموتائوس ۳: ۱۴ – ۱۷)

۱. تیموتائوس از چه کسانی حقایق کتاب مقدس را آموخت؟ (دوم تیموتائوس ۱: ۵)

۲. دوم تیموتائوس ۳: ۱۴ – ۱۵ را دوباره بخوانید. او چه زمانی تعلیم یافت؟

۳. او چه چیزهایی آموخت؟ (۳: ۱۵) چگونه ایمان نجات بخش عیسی را دریافت کرد؟

۴. نتیجۀ تعالیم مادر و مادربزرگش چه بود؟ (۱: ۵ و ۳: ۱۴ و ۱۷).

درحالیکه در کتاب اعمال و سراسر نامه های پولس، دربارۀ تیموتائوس می خوانیم، به وضوح می بینیم که حتی به عنوان یک شخص جوان در ایمانش، بالغ و استوار بود. بارها می بینیم که پولس مسئولیتهای رهبری ایمانداران را به او می سپارد. چیزهایی که او از کودکی آموخته بود، عمیقاً در او ریشه کرده و در زندگیش میوۀ خوبی به بار آورد.

۵. درحالیکه فرزندانتان بزرگ می شوند، آیا نشانه هایی از در ِک راه نجات و تمایل به زندگی برای مسیح را در آنها می بینید؟ چه نشانه های خاصی را می بینید؟

ما نمی توانیم فرزندانمان را مجبور به پیروی از عیسی کنیم؛ آنها خودشان باید تصمیم بگیرند. به هرحال، اگر نهایت سعی خود را می کنید تا کلام خدا را به آنها تعلیم دهید، کلامی که "قادر به آموختن حکمت {به آنها} برای نجات است"، روح خدا در ِدلهای آنها کار می کند تا آنها را به سوی خود سوق دهد.

دعا: برای هر یک از فرزندان خود به اسم دعا کنید. از خدا بخواهید که به شما نشان بدهد که هر کدام از آنها به چه چیزی نیاز دارند تا بتوانند به سوی ایمان نجات بخش در عیسی بروند. دعا کنید که آنها به گناه آلود بودن قلبشان و نیازشان به یک نجات دهنده پی ببرند. اگر آنها زندگیشان را به عیسی تقدیم کرده اند، دعا کنید که در او محکم و استوار بایستند.

برای مرور اجمالی مطالب، به همراه آیات کتاب مقدس که فرزندانتان باید بدانند تا نجات یابند، به ضمیمۀ ۴ در انتهای این کتاب.

۲۹. به فرزندان خود تعلیم دهید که در روح رفتار کنند

افکار اولیه:

آیا گاهی اوقات متوجه می شوید که یک بخش از وجودتان تمایل دارد که فکر کند و کار درست و خوب را انجام دهد، اما بخشی دیگر تمایل دارد که کار متفاوتی انجام دهد؟ شما در این شرایط چه کار می کنید؟

بعد از اینکه فرزندان ما به مسیح به عنوان نجات دهندۀ خود اعتماد کردند، از سوی گناهی که در دنیا احاطه شان کرده و تمایلات اشتباه جسمشان، با وسوسه های زیادی مواجه می شوند. ما چگونه می توانیم به آنها کمک کنیم که در این جنگها پیروز شوند؟ اجازه بدهید به تعلیمات پولس به ایمانداران غلاطیه نگاهی بیندازیم.

آیات زیر را بخوانید.

۱۶ اما می گویم به روح رفتار کنید که تمایلات نَفس را به جا نخواهید آورد. ۱۷ زیرا تمایلات نَفس برخلاف روح است و تمایلات روح برخلاف نَفس؛ و این دو بر ضد هم اند، به گونه ای که دیگر نمی توانید هر آنچه را که می خواهید، به جا آورید. ۱۸ اما اگر از روح هدایت شوید، دیگر زیر شریعت نخواهید بود...

۲۲اما ثمرۀ روح، محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ۲۳ فروتنی و خویشتنداری است. هیچ شریعتی مخالف اینها نیست. ۲۴ آنان که به مسیح عیسی تعلق دارند، نَفس را با همۀ هوسها و تمایلاتش بر صلیب کشیده اند. (غلاطیان ۵: ۱۶- ۱۸ و ۲۲- ۲۴)

۱. دوباره آیۀ ۱۶ را بخوانید. طبق کلام پولس، نتیجۀ رفتار کردن در روح چیست؟

۲. آیۀ ۱۷ را دوباره بخوانید. جنگ درونی ایماندار را توصیف کنید.

به چه طریقی این جنگ در درون شما اتفاق میفتد؟

چگونه این جنگ در زندگی فرزندانتان اتفاق میفتد؟

۳. آیات ۲۲ – ۲۳ را بخوانید. ثمرۀ زندگی شخصی را که با هدایت روح زندگی می کند، نام ببرید.

۴. دقایقی را به مطالعۀ مجدد و تفکر در آیۀ ۲۴ اختصاص دهید. این آیه دربارۀ اشتیاقها و تمایلات جسمانی ما چه می گوید؟

مصلوب شدن آسان و عاری از درد نیست. همینطور انکار تمایلات جسم و رفتار کردن در روح، آسان یا عاری از درد نیست. اما درحالیکه فرزندان ما یاد می گیرند که هر روزه آنرا اجرا کنند، متوجه می شوند که تمایلات جسم ضعیفتر شده و تمایل به زندگی حقیقی و روحانی قویتر می شود. برای مطالعۀ آیات بیشتر دربارۀ این موضوع به ضمیمۀ ۵ در انتهای این کتاب مراجعه کنید.

دعا: دعا کنید که شما و فرزندانتان یاد بگیرید که خود را هر روزه تسلیم خدا کنید، از او قوت بطلبید تا به تمایلات جسمانی،"نه" بگویید و به روح "بله" بگویید. به محض اینکه فرزندانتان به اندازۀ کافی بزرگ شدند که این مطالب را درک کنند، برای این موضوع با آنها دعا کنید.

۳۰. الهام بخش فرزندان خود باشید که با ایمان زندگی کنند

افکار اولیه:

چه کسانی در کتاب مقدس الهام بخش شما هستند تا برای چیزهایی که غیرممکن به نظر می رسند، به خدا ایمان داشته باشید؟ (به موسی، حنا، دانیال، پطرس و پولس رسول و بسیاری از افراد دیگر فکر کنید)

زندگی به عنوان پیرو عیسی، هرگز نباید کسل کننده باشد! خدا می خواهد که ما با ایمان در او زندگی کنیم. یعنی او همیشه ما را به چالش می کشد تا ایمان داشته باشیم که او در ما و از طریق ما عمل می کند تا کارهایی را انجام دهد که بزرگتر از آن است که بتوانیم با قدرت یا منابع خود انجام دهیم. این مسأله، خدا را جلال داده و باعث خوشی ما می شود! بیایید به این فکر کنیم که ایمان چیست و چگونه می توانیم الهام بخش فرزندانمان باشیم که با ایمان زندگی کنند.

آیات زیر را از عبرانیان بخوانید.

۱ ایمان، ضامن چیزهایی است که بدان امید داریم و برهان آنچه هنوز نمی بینیم. ۲به سبب ایمان بود که دربارۀ پیشینیان به نیکویی شهادت داده شد. ۳ به ایمان درمی یابیم که کائنات به وسیلۀ کلام خدا شکل گرفت، بدان گونه که آنچه دیده می شود از چیزهای دیدنی پدید نیامد. ۶و بدون ایمان ممکن نیست بتوان خدا را خشنود ساخت، زیرا هر که به او نزدیک می شود، باید ایمان داشته باشد که او هست و جویندگان خود را پاداش می دهد. (عبرانیان ۱۱: ۱- ۳ و ۶)

۱. آیۀ ۱ را دوباره بخوانید. چگونه ایمان متفاوت از اطمینان به چیزهای موجود یا اعتقاد به چیز مستحکمی است که می توانید ببینید یا لمس کنید؟

۲. چه نمونه ای از ایمان در آیۀ ۳ مطرح شده است؟

۳. آیۀ ۶ را دوباره بخوانید. بر اساس این آیه، بدون ایمان چه چیزی غیرممکن است؟ به نظر شما چرا این موضوع حقیقت دارد؟

۴. اگر می خواهیم به خدا نزدیک شویم، باید به چه چیزی ایمان داشته باشیم؟ (آیۀ ۶) به نظر شما چرا ایمان به چنین چیزی مهم است؟

۵. بارها و بارها در کلام خدا، دربارۀ مردان و زنان ایمان، مطالبی را می خوانیم. ما می بینیم که ایمان مهمترین چیزی است که خدا در قلب قوم خود جستجو می کند.

به زندگی خود فکر کنید. آیا ایمان دارید که خدا "هست و جویندگان خود را پاداش می دهد"؟ آیا روش زندگی شما نشاندهندۀ اعتماد به خدا و جستجوی او با ایمان است؟

۶. شما چه کار می کنید تا این نوع ایمان را کم کم وار ِد زندگی فرزندانتان کنید؟

عبرانیان باب ۱۱ به طور خلاصه دربارۀ قهرمانان ایمان صحبت می کند. درحالیکه فرزندانتان با داستان این قهرمانان آشنا می شوند، الهام می گیرند تا به خدای نوح، ابراهیم، موسی و بسیاری از افراد دیگر اعتماد کنند. صفحۀ بعد نظراتی را ارائه می دهد تا بدانید که چگونه می توانید این داستانها و داستانهای دیگر را بخش مهمی از فرایند رشد فرزندانتان بسازید.

دعا: برای خود و فرزندانتان دعا کنید تا مردان و زنان ایمان باشید. دعا کنید که همگی از الگوی مردان و زنان ایمان در کلام خدا پیروی کنید و با زندگیتان خدا را جلال دهید.

داستانها

یکی از راههای مهم برای انتقال حقیقت خدا به فرزندانتان، از طریق خواندن یا تعریف کردن داستانهاست. همۀ کودکان دوست دارند که داستانهای خوب بشنوند! مهمترین داستانهایی که می توانید به آنها بگویید، در کلام خدا یافت می شوند. اگر فرزندانتان بسیار کوچک هستند و نمی توانند زبان بکار رفته در کتاب مقدس را درک کنند، شما می توانید آن داستان را بخوانید و اول خودتان با آن آشنا شوید و بعد با کلمات ساده آنها را بازگو کنید. سؤالات ساده از آنها بپرسید تا به آنها کمک کنید که مهمترین درس این داستان را پیدا کنند. شما می توانید یک داستان را چندین بار تعریف کنید- فرزندانتان عاشق تکرار هستند! شاید بتوانید کتا ِب داستانهای کتاب مقدس برای کودکان را به زبان خودتان پیدا کنید و آنرا با فرزندانتان بخوانید.

وقتی فرزندانتان به اندازۀ کافی بزرگ شدند که بتوانند درک کنند، خوب است که با یکدیگر به عنوان خانواده، کلام خدا را بخوانید. (فهرست داستانهای خوب برای مطالعه با کودکان در ضمیمۀ ۶، در انتهای این کتاب مطرح شده است). درحا ِل خواند ِن این داستانها به آنها کمک کنید تا بدانند که کلام خدا شامل حقایق و درسهایی است که برای زندگی کنونی آنها کاربرد دارد. دربارۀ مطالب خوانده شده صحبت کنید، از آنها سؤال کنید و با یکدیگر دربارۀ آن دعا کنید.

زمان خوب برای مطالعۀ کلام خدا با یکدیگر، صبحها قبل از کار یا مدرسه است، یا عصرها قبل از زمان خواب. سعی کنید که دستگاههای الکترونیکی را بعد از شام خاموش کنید و این زمان را صر ِف مطالعه با یکدیگر کنید. علاوه بر کتاب مقدس می توانید داستانهای فوق العاده ای از مردان و زنان خدا در سراسر تاریخ بیابید و برای فرزندان بزرگتر خود بخوانید، هر شب یک فصل از آن را بخوانید. چه چیزی بهتر از اینکه قبل از خواب، ذهن فرزندتان را با تفکر دربارۀ محبت و وفاداری خدا پُر کنید؟

همچنین به داستان زندگی خود فکر کنید. خدا برای شما چه کاری انجام داده است؟ او در زندگی افرادی که می شناسید، چه کاری انجام داده است؟ شما شاهد چه پاسخهایی به دعاها بوده اید؟ آیا مواقعی وجود داشته که بدانید خدا دربارۀ چیزی با شما صحبت می کند یا مواقعی که حضور او را به طور خاص احساس کردید؟ آیا این شهادتها را با فرزندان خود مطرح کرده اید؟ اگر پدربزرگ یا مادربزرگ هستید، آیا این چیزها را به فرزندان فرزندانتان تعریف کرده اید؟

کودکان به طور خاص، عاشق شنیدن داستان افرادی هستند که آنها را می شناسند. به محض اینکه فرزندتان به اندازۀ کافی بزرگ شد ِو قادر به درک کردن بود، می توانید داستانهایی از وفاداری خدا در زندگی خود و زندگی دیگران را برای آنها تعریف کنید. غالباً وقتی دور میز می نشینید، یا شبها آنها را به تختخوابشان می برید، یا هر زمان مناسبی در طول روز، این داستانها را برای آنها تعریف کنید.

۳۱. به فرزندان خود تعلیم دهید که از کلام خدا اطاعت کنند

افکار اولیه:

به نظر شما چه چیزی یک نفر را حکیم می سازد؟ شما انتظار دارید که چه ویژگیهایی را در زندگی یک شخص حکیم ببینید؟

َمثل زیر را که عیسی دربارۀ شخص دانا و نادان مطرح کرد، بخوانید.

۲۴ "پس هر که این سخنان مرا بشنود و به آنها عمل کند، همچون مرد دانایی است که خانۀ خود را بر سنگ بنا کرد. ۲۵چون باران بارید و سیلها روان شد و بادها وزید و بر آن خانه زور آورد، خراب نشد زیرا بنیادش بر سنگ بود. ۲۶اما هر که این سخنان مرا بشنود و به آنها عمل نکند، همچون مرد نادانی است که خانۀ خود را بر شن بنا کرد. ۲۷چون باران بارید و سیلها روان شد و بادها وزید و بر آن خانه زور آورد، ویران شد، و ویرانی اش عظیم بود." (متی ۷: ۲۴- ۲۷)

۱. به آیۀ ۲۴ نگاه کنید. عیسی چه کسی را مانند مرد دانا می داند؟ در این آیه، مرد دانا چه کار می کند؟

۲. در آیۀ ۲۵ چه اتفاقی برای آن خانه میفتد؟

۳. دوباره به آیۀ ۲۶ نگاه کنید. عیسی چه کسی را مانند مرد نادان می داند؟

۴. مرد نادان خانۀ خود را در کجا بنا می کند؟ چه اتفاقی برای آن میفتد؟ ( آیۀ ۲۷)

۵. مردی را که در آیۀ ۲۴ است با مردی که در آیۀ ۲۶ است، مقایسه کنید. آنها هر دو کلام عیسی را شنیدند. چه تفاوتی بین آنها وجود داشت؟

بچه های کوچک این داستان را دوست دارند! آنها لذت می برند از اینکه با دست حرکاتی را انجام دهند و وانمود کنند که در حا ِل ساختن یک خانه هستند، بعد صدای طوفان درمی آورند. سپس، با دستانشان می توانند نشان بدهند که خانه محکم ایستاده یا در حا ِل ویران شدن است.

۶. درحالیکه از تعریف کردن این داستان برای آنها لذت می برید، حتماً بر هد ِف مهم این داستان تأکید کنید. چه درسی را درَ این َمثل می بینید؟

دعا: به نتیجۀ پایانی این دو خانه در داستان بالا فکر کنید. هیچ یک از ما نمی خواهیم که زندگی فرزندانمان مانند خانه ای شود که بر روی شن بنا شده است! دعا کنید که فرزندانتان از سنین پایین، اهمیت اطاعت از کلام خدا را درک کنند، نه اینکه فقط کلام را بخوانند و آنرا بشناسند. دعا کنید که قلبشان تسلیم خدا و مشتاق اطاعت از او باشد.

۳۲. به فرزندان خود پاکی و خلوص اخلاقی را تعلیم دهید- بخش ۱

از بی عفتی بگریزید. (اول قرنتیان ۶: ۱۸)

افکار اولیه:

وقتی بزرگ می شدید، آیا کسی دربارۀ پاکدامنی در روابط جنسی، به شما تعلیمی داد؟ آرزو داشتید که چه چیزهایی را یاد می گرفتید؟

آیات زیر را بخوانید.

۱۸ از بی عفتی بگریزید! هر گناه دیگر که انسان مرتکب شود بیرون از بدن است، اما کسی که مرتکب بی عفتی می شود، نسبت به بدن خود گناه می کند. ۱۹ آیا نمی دانید که بدن شما معبد روح القدس است که در شماست و او را از خدا یافته اید، و دیگر از آن خود نیستید؟ ۲۰ به بهایی خریده شده اید، پس خدا را در بدن خود تجلیل کنید. (اول قرنتیان ۶: ۱۸- ۲۰)

۲۲ از امیال جوانی بگریز، و به همراه آنان که با دلی پاک خداوند را می خوانند، در پی پارسایی و ایمان و محبت و صلح باش. (پولس به شاگرد جوانش، تیموتائوس. دوم تیموتائوس ۲: ۲۲)

۱. در این آیات، مطابق کلام پولس، وقتی یک نفر با وسوسۀ مسائل جنسی مواجه می شود، باید چه کار کند؟ (اول قرنتیان ۶: ۱۸ و دوم تیموتائوس ۲: ۲۲)

۲. در آیات بالا در اول قرنتیان6، پولس دلایل مختلفی را دربارۀ بدی بی عفتی در روابط جنسی ارائه می دهد. این دلایل چیست؟

۳. در دوم تیموتائوس ۲: ۲۲. تیموتائوس تشویق می شود که به جای "امیال جوانی" در پی چه چیزهایی باشد؟

امروزه در بسیاری از جوامع، والدین دربارۀ مسائل جنسی با فرزندانشان صحبت نمی کنند. اما مطمئن باشید که وقتی فرزندانتان به سنین نوجوانی برسند، این مسائل را- از همتایان، اینترنت، تلویزیون- خواهند آموخت. به احتمال زیاد، چیزهایی که می شنوند مطابق دیدگاه خدا نخواهد بود! بنابراین، بسیار مهم است که به عنوان والدینی که پیرو عیسی هستیم، این بخش از تعلیم فرزندانمان در دینداری را نادیده نگیریم.

۴. اگر شما فرزندانی دارید که به اندازۀ کافی بزرگ شده اند که این مسائل را درک کنند، آیا شجاعت داشته و این مسائل را به آنها خواهید گفت؟

دعا: برای خودتان دعا کنید تا بدانید که چه زمانی برای شروع این گفتگو با فرزندانتان، مناسب است و دعا کنید که جرأت داشته باشید و بتوانید آشکارا و صادقانه با آنها صحبت کنید. برای هر یک از فرزندانتان دعا کنید که از فری ِب دشمن در زمینۀ وسوسه های مربوط به مسائل جنسی در امان باشند. دعا کنید که هر یک از آنها با خوشی موجود در رابطۀ نزدی ِک حقیقی که فقط در ازدواج یافت می شود، آشنا شوند.

برای مطالعۀ عباراتی از کتاب مقدس که برای گفتگو با فرزندانتان در زمینۀ پاکی و خلوص در امور جنسی مفید است، به ضمیمۀ ۷ در انتهای این کتاب مراجعه کنید.

۳۳. به فرزندان خود پاکی و خلوص اخلاقی را تعلیم دهید- بخش ۲

پاک نگاه داشتن افکار خود

افکار اولیه:

به نظر شما، چگونه افکارتان (چیزهایی که غالباً دربارۀ آنها فکر می کنید) بر طرز نگرش و رفتارتان تأثیر می گذارد؟

آیات زیر را از افسسیان بخوانید.

۳ مباد که در میان شما از بی عفتی یا هر گونه ناپاکی یا شهوت پرستی حتی سخن به میان آید، زیرا اینها شایستۀ مقدسین نیست. ۴ گفتار زشت و بیهوده گویی و سخنان مبتذل نیز به هیچ روی زیبنده نیست؛ به جای آن باید شکرگزاری کرد. ۵ زیرا یقین بدانید که هیچ بی عفت یا ناپاک یا شهوت پرست، که همان بت پرست باشد، در پادشاهی مسیح و خدا نصیبی ندارد. ۶ مگذارید کسی شما را با سخنان پوچ بفریبد، زیرا به خاطر همین چیزهاست که غضب خدا بر سرکشان نازل می شود. (افسسیان ۵: ۳ – ۶)

۱. دوباره به آیات ۳ – ۴ در بالا نگاه کنید. چیزهایی را که نباید بخشی از زندگی پیرو عیسی باشد، نام ببرید.

چه چیزهایی را باید جایگزین آنها کرد؟ (آیۀ ۴)

۲. دوباره آیات ۵ – ۶ را بخوانید. چه عاقبتی در انتظار افرادی است که مرتکب اعمال ناپاکی می شوند که در اینجا مطرح شده است؟

آیۀ زیر را از فیلیپیان بخوانید.

۸در پایان، ای برادران، هر آنچه راست است، هر آنچه والاست، هر آنچه درست است، هر آنچه پاک است، هر آنچه دوست داشتنی و هر آنچه ستودنی است، بدان بیندیشید. اگر چیزی عالی است و شایان ستایش، در آن تأمل کنید. (فیلیپیان ۴: ۸)

۳. بر اساس این آیه، چیزهایی را که باید به آنها فکر کنیم، نام ببرید. این در رابطه با داشتن افکار پاک، تفکر پاک چه می گوید؟

آیۀ بالا، آیۀ خوبی است که فرزندانمان می توانند حفظ کنند. آنها می توانند یاد بگیرند که از خود بپرسند: " آیا افکار من مطابق مسائل مطرح شده در این آیه است؟"

۴. شما در طول روز به چه چیزهایی فکر می کنید؟ آیا افکارتان مطابق مسائل توصیف شده در فیلیپیان ۴: ۸ است؟

۵. زمانی را به تفکر دربارۀ برنامه های تلویزیونی اختصاص دهید که آنها را تماشا می کنید، برنامه هایی که اجازه می دهید که فرزندانتان تماشا کنند. آیا برنامه هایی که با خانواده تماشا می کنید، پاک نگاه داشتن ذهنتان را دشوار می سازند؟

آیا به وب سایتهایی در اینترنت مراجعه می کنید که تصاویر نامناسب نشان داده یا دربارۀ مسائل ناپاک صحبت می کنند؟

۶. در عوض چه کاری برای فرزندانتان انجام می دهید تا به آنها کمک کنید که در دینداری رشد کنند؟(به ضمیمۀ ۳, "پیشنهاداتی برای اینکه مسیح را در مرکز خانۀ خود قرار دهید"، در انتهای این کتاب مراجعه کنید).

دعا: افسسیان ۵: ۳ – ۴ را (در بالا) دوباره بخوانید. شما به عنوان خانواده، چه تغییراتی باید ایجاد کنید تا به شما و فرزندانتان کمک کند که قلب و ذهن پاکی داشته باشید؟ اکنون زمانی را به دعا دربارۀ این مسائل اختصاص دهید. برای پیروی از این مطالب و انجام کارهایی که خدا به شما نشان می دهد، از او کمک بطلبید.

۳۴. آماده کردن فرزندانمان برای پایداری در سختیها- بخش ۱

افکار اولیه:

آیا تا بحال به خاطر پیروی از عیسی، به نوعی، مورد جفا قرار گرفته اید؟ اگر نه، آیا کسی را می شناسید که چنین اتفاقی برای او رخ داده باشد؟ شما (یا آنها) چه واکنشی نشان دادید؟

در سراسرعهدجدید می خوانیم که پیروان عیسی می توانند انتظار داشته باشند که به خاطر ایمانشان با جفا و سختی مواجه شوند. ما باید خودمان و فرزندانمان را برای مواجهه با آن آماده کنیم.

آیات زیر را از نامۀ پطرس رسول بخوانید:

۱۲ای عزیزان، از این آتشی که برای آزمودن شما در میانتان برپاست، در شگفت مباشید؛ که گویی چیزی غریب بر شما گذشته است. ۱۳ بلکه شاد باشید از اینکه در رنجهای مسیح سهیم می شوید، تا به هنگام ظهور جلال او به غایت شادمان گردید. ۱۴ اگر به خاطر نام مسیح شما را ناسزا گویند، خوشا به حالتان، زیرا روح جلال که روح خداست بر شما آرام می گیرد... ۱۹ پس کسانی که به خواست خدا رنج می کشند، باید که جانهای خویش را به "خالق امین" بسپارند و به نیکوکاری ادامه دهند. (اول پطرس ۴: ۱۲ – ۱۴ و ۱۹)

۱. آیۀ ۱۲ را دوباره بخوانید. بر اساس این آیه، ما در مواجهه با "آزمایشات آتشین" باید چه عکس العملی داشته باشیم؟ بر اساس این متن، چرا چنین چیزی برای ما اتفاق میفتد؟

اگر آزمایشات را به عنوان بخش طبیعی زندگی ایماندار بپذیریم، چه کمکی به ما می کند تا در هنگام مواجهه با آنها قوی باشیم؟

۲. آیات ۱۳ – ۱۴ را دوباره بخوانید. ما در هنگام آزمایشات باید چه کار کنیم؟ چرا باید این کار را انجام دهیم؟

۳. به آیۀ ۱۴ نگاه کنید. آیا تابحال، به شما یا فرزندانتان "به خاطر نام مسیح ناسزا گفته اند"؟ این آیه چگونه شما را تشویق می کند؟

۴. آیۀ ۱۹ می گوید که در هنگام مواجهه با رنجها چه کار کنید؟ چرا مهم است که در این مواقع به "نیکوکاری" ادامه دهید؟

کلمات عیسی را در آیات زیر بخوانید.

۱۰ "خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار می بینند، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است. ۱۱خوشا به حال شما، آنگاه که مردم به خاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی به دروغ علیه تان بگویند. ۱۲خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چرا که همین گونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند." (متی ۵: ۱۰ – ۱۲)

۵. تصور کنید که یکی از فرزندانتان از مدرسه به خانه آمده و به شما بگوید که به خاطر ایمانش، توسط معلم یا بچه های دیگر مورد بدرفتاری قرار گرفته است. شما چگونه از آیات بالا برای تشویق و دلگرمی آنها استفاده می کنید؟

دعا: در رابطه با دانۀ کلام خدا، متی ۱۳ : ۲۰ – ۲۱ می گوید: "و اما بذری که بر زمین سنگلاخ افتاد کسی است که کلام را می شنود و بی درنگ آن را با شادی می پذیرد، اما چون در خود ریشه ندارد، تنها اندک زمانی دوام می آ َورد. وقتی به سبب کلام، سختی یا آزاری بروز می کند، در دم می افتد." دعا کنید که قلب فرزندانتان، آن زمین نیکو باشد و کلام خدا عمیقاً در آن ریشه کند تا آنها در زمان سختی نیفتند. دعا کنید که در عوض، از اینکه در رنجهای مسیح سهیم شده اند، شادی کنند.

۳۵. آماده کردن فرزندانمان برای پایداری در سختیها- بخش ۲ ِ

افکار اولیه:

به نظر شما، آیا ممکن است که گذر از سختیها نتیجۀ خوبی حاصل کند؟ (اینها می توانند شامل هر نوع سختی باشند- بیماری، نیاز مالی، جفا، غیره).

آیات زیر را بخوانید.

۲ ای برادران من، هر گاه با آزمایشهای گوناگون رو به رو می شوید، آن را کمال شادی بینگارید! ۳زیرا می دانید گذشتن ایمان شما از بوتۀ آزمایشها، پایداری به بار می آورد. ۴اما بگذارید پایداری کار خود را به کمال رساند تا بالغ و کامل شوید و چیزی کم نداشته باشید. (یعقوب ۱ : ۲ – ۴)

۱. آیۀ ۲ دربارۀ "آزمایشهای گوناگون" صحبت می کند. شاید این آزمایشها به خاطر دوران سختی در کشورتان باشد (مشکلات اقتصادی، جنگ، بلایای طبیعی)؛ شاید به خاطر گناه دیگران برعلیه شما باشد؛ یا به خاطر ایمان، شما را مورد هدف قرار دهد. صرفنظر از چگونگی وقوع آنها، بر اساس این آیه، در هنگام وقوع آنها باید چه کار کنیم؟

۲. چه چیزی در آیات ۳ و ۴ می بینید که باید شما را تشویق کند که در این زمانها شادی کنید؟

۳. غالبا ما به عنوان والدین می خواهیم از فرزندانمان در برابر سختیهای زندگی محافظت کنیم. این یک امر طبیعی است. اما به نتیجۀ حاصل از رنجها فکر کنید.

دوباره به آیات ۳ و ۴ نگاه کنید. آیا اینها چیزهایی نیست که شما برای فرزندانتان می خواهید؟

۴. چرا پایداری برای ماندن در خدا، در این جهان تاریک ضروری است؟

آیات زیر را بخوانید.

۳۵ کیست که ما را از محبت مسیح جدا سازد؟ سختی یا فشار یا آزار یا قحطی یا عریانی یا خطر یا شمشیر؟... ۳۷ به عکس، در همۀ این امور ما برتر از پیروزمندانیم، به واسطۀ او که ما را محبت کرد. ۳۸ زیرا یقین دارم که نه مرگ و نه زندگی، نه فرشتگان و نه ریاستها، نه چیزهای حال و نه چیزهای آینده، نه هیچ قدرتی، ۳۹ و نه بلندی و نه پستی، و نه هیچ چیز دیگر در تمامی خلقت، قادر نخواهد بود ما را از محبت خدا که در خداوند ما مسیح عیسی است، جدا سازد. (رومیان ۸: ۳۵ و ۳۷ – ۳۹)

۵. چگونه آیات بالا در دشواریها به شما قوت می بخشند؟

تصور کنید که اگر این آیات را به فرزندانتان تعلیم دهید، چگونه می تواند به آنها نیز کمک کند.

دعا: برای خود و فرزندانتان دعا کنید تا بتوانید از آزمایشها استقبال کنید، چون می دانید که هدف خوبی برای زندگیتان دارند. دعا کنید که خدا به شما کمک کند تا در سختیها به او نزدیک شوید و اطمینان داشته باشید که او با شماست.

برای مطالعۀ آیات دیگر دربارۀ رنج کشیدن در آزمایشها و جفا، به ضمیمۀ ۸ در انتهای این کتاب مراجعه کنید.

V. دعا: بزرگترین منبع والدین

اگرچه تا این بخش، همۀ دعاها والدین را تشویق می کرد که برای خود و فرزندانشان دعا کنند، اما بخش آخر، دعوت خاصی برای دعاست. برای تأثیرگذاری بر فرزندانتان، هیچ چیز قدرتمندتر از دعا برای آنها نیست.

وقتی برای رشد شخصی خود، کلام خدا را می خوانید، به دنبال آیاتی شامل وعده ها یا حقایقی باشید که می خواهید در زندگی ِِفرزندانتان ببینید. به عنوان نمونه، می توانید دعا کنید که آنها مردان و زنان ایمان، مانند نوح یا ابراهیم شوند. همچنین می توانید دعا کنید که مثل قائن نشوند (پیدایش ۴: ۱ – ۷)، کسی که به هشدار خدا گوش نکرد. بلکه دعا کنید که قلبهایی نرم و گوشهایی باز برای شنیدن صدای خدا داشته باشند.

دعاهای زیبای بسیاری از رسولان در نامه های عهدجدید یافت می شود. همانطور که رسولان برای ایمانداران زمان خود دعا کردند، شما هم می توانید این چیزها را برای خود و فرزندانتان دعا کنید. (برای دریافت برکات می توانید از دعاهای پولس رسول در ضمیمۀ ۱ در انتهای این کتاب استفاده کنید.)

۳۶. دستیابی به حکمتی که برای تربیت فرزندانمان برای مسیح نیاز داریم

افکار اولیه:

آیا به عنوان والد، از اینکه بهترین کار را برای فرزندانتان انجام نمی دهید، نگران می شوید؟ چگونه بدانید که چطور فرزندی را بزرگ کنید، درحالیکه قبلاً هرگز این کار را نکرده اید؟ بزرگترین نگرانیهای شما چیست؟

گاهی اوقات، هر والدی احساس بی کفایتی می کند. این یک امر طبیعی است! خدا ما را به گونه ای خلق کرده که در همۀ کارهای خود به او وابسته باشیم. او از ما می خواهد که در اجرای هدف نیکوی او برای خانواده مان، با او مشارکت کنیم. اجازه بدهید به کلام خدا دربارۀ چگونگی دستیابی به حکمتی که برای بزرگ کردن فرزندانمان برای او نیاز داریم، نگاهی بیاندازیم.

آیات زیر را از یعقوب بخوانید.

۵اگر از شما کسی بی بهره از حکمت است، درخواست کند از خدایی که سخاوتمندانه و بدون ملامت به همه عطا می کند، و به وی عطا خواهد شد. ۶ اما با ایمان درخواست کند و هیچ تردید به خود راه ندهد، زیرا کسی که تردید دارد، چون موج دریاست که با وزش باد به هر سو رانده می شود. ۷چنین کس نپندارد که از خداوند چیزی خواهد یافت، ۸زیرا شخصی است دو دل و در تمامی رفتار خویش ناپایدار. (یعقوب ۱: ۵- ۸)

۱. آیۀ ۵ را دوباره بخوانید. بر اساس این آیه، اگر ما حکمت نداریم، باید چه کار کنیم؟

۲. خدا چه پاسخی خواهد داد؟

۳. آیۀ ۶ را دوباره بخوانید. بر اساس این آیه، چه چیزی در درخواست ما مهم است؟

۴. آیات ۷ – ۸ دربارۀ شخص دودل چه می گوید؟ او می تواند انتظار دریافت چه چیزی را از خداوند داشته باشد؟

۵. وقتی نمی دانید که در شرایط مربوط به فرزندانتان چه کار کنید، آیا مرتباً به نزد خدا می روید؟

۶. آیا ایمان دارید که او سخاوتمندانه، حکمتی را که نیاز دارید به شما عطا خواهد کرد؟

دعا: در حال حاضر، در کدام قسمت، برای بزرگ کردن فرزندانتان به حکمت نیاز دارید؟ زمانی را به دعا دربارۀ این مسائل اختصاص دهید. با این اطمینان دعا کنید که خدا صدای شما را می شنود و پاسخ می دهد. خدا حتی بیشتر از شما، فرزندانتان را دوست دارد و خیریت آنها را می خواهد.

اگر ممکن است، به همراه همسرتان برای این مسائل دعا کنید.

۳۷. مبارزه در جنگهای روحانی برای فرزندانمان

افکار اولیه:

آیا احساس می کنید که در جنگ هستید، جنگی که در آن فرزندانتان در یک طرف و شما در طرف دیگر قرار دارید؟ والدین در این شرایط چه کاری می توانند انجام دهند؟

اکثر والدین گاهی اوقات چنین احساسی دارند. حقیقت این است که ما در جنگیم- اما دشمن واقعی، فرزندان ما نیستند. اجازه بدهید به کلام پولس رسول دربارۀ این جنگ و چگونگی جنگ با دشمن واقعی نگاهی بیاندازیم.

آیات زیر را از افسسیان ۶ بخوانید.

۱۰ باری، در خداوند، و به پشتوانۀ قدرت مقتدر او، نیرومند باشید. ۱۱ اسلحۀ کامل خدا را بر تن کنید تا بتوانید در برابر حیله های ابلیس بایستید. ۱۲زیرا ما را کشتی گرفتن با جسم و خون نیست، بلکه ما علیه قدرتها، علیه ریاستها، علیه خداوندگاران این دنیای تاریک، و علیه فوجهای ارواح شریر در جایهای آسمانی می جنگیم... ۱۴ پس استوار ایستاده، کمربند حقیقت را به میان ببندید و زرۀ پارسایی را بر تن کنید، ۱۵و کفش آمادگی برای اعلام انجی ِل سلامتی را به پا نمایید. ۱۶ افزون بر این همه، سپر ایمان را برگیرید، تا بتوانید با آن، همۀ تیرهای آتشین آن شریر را خاموش کنید. ۱۷ کلاهخود نجات را بر سر نهید و شمشیر روح را که کلام خداست، به دست گیرید. ۱۸ و در همه وقت، با همه نوع دعا و تمنا، در روح دعا کنید و برای همین بیدار و هوشیار باشید و پیوسته با پایداری برای همۀ مقدسین دعا کنید. (افسسیان ۶ : ۱۰ – ۱۲ و ۱۴ - ۱۸)

۱. آیۀ ۱۲ را دوباره بخوانید. بر اساس کلام پولس، چه کسی برعلیه ما می جنگد؟

۲. بر اساس آیات ۱۰ – ۱۱، ما چگونه در مقابل این نیروها بایستیم؟

۳. آیات ۱۴ – ۱۷ را دوباره بخوانید. قسمتهای مختلف اسلحۀ روحانی ما را بر اساس توصیف این آیات نام ببرید.

۴. آیۀ ۱۶ را بخوانید. چرا ایمان ما بسیار مهم است؟

۵. آیۀ ۱۸ را دوباره بخوانید. نقش دعا در جنگ ما برعلیه نیروهای تاریکی چیست؟ چه زمانی و چگونه باید دعا کنیم؟

ما به عنوان والدین باید بدانیم که یک دشمن خیلی واقعی داریم که قصد نابودی خانوادۀ ما را دارد. حتی قویترین و منضبط ترین شخص نیز نمی تواند به تنهایی بر شیطان پیروز شود- فقط قدرت خدا می تواند برعلیه او بایستد. اما عیسی بر روی صلیب او را شکست داد! درحالیکه با ایمان در نام قدرتمند او می ایستیم، او به ما قدرت و حکمت مورد نیاز را عطا می کند.

دعا: از خدا بخواهید که چشمان روحانیتان را باز کند تا بدانید که در کجا دشمن به خانواده تان حمله می کند. غالباً راههای او زیرکانه است. سپر ایمان را بردارید و در نام قدرتمند عیسی برای خانواده تان دعا کنید تا از طرح و نقشه های او رهایی یابند. ایمان داشته باشید که خدا همیشه این دعاها را می شنود و پاسخ می دهد. اگر پاسخ فوری دریافت نمی کنید، تسلیم نشوید- به دعا در ایمان ادامه دهید!

۳۸. جنگیدن در دعا برای فرزندانمان

افکار اولیه:

چند وقت یکبار برای فرزندانتان دعا می کنید؟ آیا ایمان دارید که دعاهایتان تفاوتی ایجاد می کنند؟

آیات زیر را از نامه های پولس و پطرس بخوانید:

هوشیار باشید؛ در ایمان استوار بمانید. (اول قرنتیان ۱۶: ۱۳)

با هوشیاری و شکرگزاری، خود را وقف دعا کنید. (کولسیان ۴: ۲)

پیوسته دعا کنید. (اول تسالونیکیان ۵: ۱۷)

۸هشیار و مراقب باشید، زیرا دشمن شما ابلیس همچون شیری غران در گردش است و کسی را می جوید تا ببلعد. ۹پس در ایمان راسخ باشید و در برابر او بایستید. (اول پطرس ۵: ۸– ۹)

۱. به این عبارات از آیاتی که خواندیم توجه کنید: "هوشیار باشید"(اول قرنتیان ۱۶: ۱۳)؛ "خود را وقف کنید"(کولسیان ۴: ۲)؛ "هوشیار و مراقب باشید"(اول پطرس ۵: ۸)

این عبارات دربارۀ رفتاری که باید در توجه به جنگ روحانی خود داشته باشیم، به ما چه می گویند؟

۲. دوباره اول قرنتیان ۱۶ : ۱۳ و اول پطرس ۵: ۹ را بخوانید. به نظر شما چگونه در ایمان استوار می مانیم؟

۳. به این موضوع فکر کنید: آیا ممکن است بدون ایمان به پیروزی مسیح بر دشمن، استوار بمانیم و با دشمن مقابله کنیم؟

۴. والدین در جایگاه بینظیری قرار دارند که می توانند حفاظت روحانی برای فرزندانشان فراهم کنند. خدا شما را صاحب اقتدار فرزندانتان ساخته، فرزندانی که او به شما بخشیده، چنانکه در بسیاری از عبارات مورد مطالعۀ خود، شاهد آن بودیم. آیا شما این مسئولیت را جدی می گیرید؟

۵. ما همه برای انجام این کار احساس بی کفایتی می کنیم. به خاطر اینکه ما در خودمان بی کفایت هستیم! اما عبرانیان ۴: ۱۶ می گوید: "پس آزادانه به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد." چگونه این آیه شما را تشویق می کند؟

دعا: برای خودتان دعا کنید تا خدا به شما تعلیم دهد که چگونه در دعا برعلیه دشمن بایستید. برای فرزندانتان دعا کنید تا آنها با نام قدرتمند عیسی از نقشه های دشمن در امان باشند. در همه حال با پایداری و پیوسته دعا کنید. از خدا کمک بطلبید تا این کار را در کل زندگی خود به عادت تبدیل کنی

۳۹. توافق با یکدیگر در دعا برای فرزندانمان

افکار اولیه:

آیا گاهی اوقات در دعاهای خود خسته شده یا احساس ضعف می کنید؟ وقتی با دیگران دعا می کنید، چگونه قوت می یابید؟ اگر هرگز این کار را نکرده اید، به نظر شما چگونه انجام این کار می تواند به شما قوت ببخشد؟

کلام عیسی را در آیات زیر بخوانید.

۱۹ "باز به شما می گویم که هرگاه دو نفر از شما بر روی زمین دربارۀ هر مسئله ای که در خصوص آن سؤال می کنند با هم موافق باشند، همانا از جانب پدر من که در آسمان است برای ایشان به انجام خواهد رسید. ۲۰ زیرا جایی که دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من آنجا در میان ایشان حاضرم." (متی ۱۸ : ۱۹ – ۲۰)

۱. دوباره آیات بالا را بخوانید. طبق کلام عیسی اگر دو نفر با هم در دعا موافق باشند، چه اتفاقی میفتد؟

۲. بر اساس آیۀ ۲۰، وقتی دو یا سه نفر به نام عیسی جمع شوند، چه اتفاقی میفتد؟

۳. البته، ما در کلام خدا نمونه های زیادی از افرادی را داریم که به تنهایی دعا کردند: دعای داوود در مزامیر و خو ِد عیسی که غالباً تنها می ماند تا دعا کند. اما این آیات دربارۀ قوت دعاهای دو یا چند نفر که با یکدیگر موافقند، چه می گویند؟

۴. به نظر شما وقتی با یکدیگر برای چیزی دعا می کنید، "موافق بودن" چه مفهومی دارد؟

۵. به نظرتان اگر شما و همسرتان مرتباً با یکدیگر زمانی را به دعا برای یکدیگر و فرزندانتان اختصاص می دادید، این چه تأثیری بر خانواده تان می گذاشت.

اگر ممکن نیست که با همسرتان دعا کنید، آیا می توانید با یک خویشاوند یا دوست ایماندار ملاقات کرده و با یکدیگر دعا کنید؟ یک مادر می تواند با یک یا چند مادر دیگر ملاقات کند، یا یک پدر با پدران دیگر، تا برای یکدیگر و برای فرزندانشان دعا کنند.

دعا: برای دعا با همسرتان یا یک شخ ِص دیگر برنامه ریزی کنید. به چگونگی رشد فرزندانتان از نظر روحانی فکر کنید. برای این مسائل، در دعا با یکدیگر موافق بوده و انتظار پاسخهای فوق العاده داشته باشید، چنانکه در آیات بالا ذکر شد!

یعقوب ۵: ۱۶ می گوید: "دعای شخص پارسا، با قدرت بسیار عمل می کند." دعای دو یا سه شخص پارسا که با یکدیگر موافقند، می تواند قدرتمندتر نیز باشد!

۴۰. دعا برای پسر یا دختر گمشده

(نکته: اگر خودتان فرزند گمشده (اِسرافکار) ندارید، از این درس استفاده کرده و برای یکی از آشنایانتان که از خدا دور شده، دعا کنید.)

افکار اولیه:

اگر یک فرزند بزرگ از خدا دور شود، به نظر شما، والدین برای بازگرداندن او باید چه کار کنند؟

با وجود تلاشهای بسیار در تربیت فرزندانمان در پیروی از عیسی، گاهی اوقات آنها تصمیم می گیرند که به راه خود بروند. وقتی این اتفاق میفتد، والدین باید چه کار کنند؟ غالباً، کمتر می توانیم با آنها حرف بزنیم، چون آنها گوشهای شنوا ندارند. اما روح خدا می تواند با قلبهای آنها سخن بگوید. ما ابزار قدرتمندی داریم که می توانیم استفاده کنیم تا روح خدا را برای عمل در آنها جاری کنیم، و این ابزار دعاست.

آیات زیر را بخوانید.

۳]زیرا هر چند در این دنیا به سر می بریم، اما به روش دنیوی نمی جنگیم. ۴چرا که اسلحۀ جنگ ما دنیوی نیست، بلکه به نیروی به انهدام دژهاست. ۵ما استدلالها و هر ادعای تکبرآمیز را که در برابر شناخت خدا قد علم کند ویران می کنیم و هر را به اطاعت از مسیح اسیر می سازیم. (دوم قرنتیان ۱۰: ۳– ۵)

۱. این آیات دربارۀ جنگ روحانی صحبت می کنند که تا زمانیکه بر روی کرۀ زمین زندگی می کنیم، درگیر این جنگ هستیم. آیۀ ۴ را دوباره بخوانید. بر اساس این آیه، اسلحۀ ما چه قدرتی دارد؟

۲. بسیار مهم است که بدانیم در جنگ روحانی چه اتفاقی میفتد و باید چگونه از اسلحه های روحانی خود استفاده کنیم. دقایقی را صرف تفکر در اسلحۀ جسمانی کنید که غالباً برای الزام فرزندانمان به ایجاد تغییر بکار می بریم: تهدید، تحت تأثیر قرار دادن احساساتشان، فریاد زدن بر سرشان یا "موعظه کردن" برای آنها، بحث کردن، تنبیه بدنی. معمولاً یک فرزند سرکش، در برابر این چیزها چه واکنشی نشان می دهد؟

آیا این روشها برای تغییر قلب کودک، از قدرت واقعی برخوردار است؟

۳. در زندگی فرزندی که عیسی را رد کرده و شاید وجود خدا را انکار کرده، دشمن یک قلعه دارد. آنها معمولاً "مباحثات" و "نظرات والا و تأثیرگذاری" برعلیه خدا دارند.

آیات ۴ – ۵ را دوباره بخوانید. اسلحۀ خدا قادر به انجام چه کاری است؟

۴. درحا ِل خواند ِن تمامی این آیات در کتاب مقدس، متوجه می شویم که ما چهار اسلحۀ قدرتمند داریم: (این آیات در صفحۀ بعد نوشته شده اند).

- کلام خدا (افسسیان ۶: ۱۷ و عبرانیان ۴: ۱۲)

- دعا (افسسیان ۶: ۱۸ و لوقا ۱۸: ۱)

- ایمان ما (اول پطرس ۵: ۹ و اول یوحنا ۵: ۴)

- قدرت روح القدس (اعمال ۱: ۸ و رومیان ۸: ۲۶- ۲۷).

این اسلحه ها چگونه می توانند در زندگی فرزندی که قلبش را به روی کلام ما بسته، تأثیرگذار باشند؟

در کتاب حزقیال نبی کلامی را می خوانیم که خدا به قوم سرکش اسرائیل اعلام کرد.

۲۶]و دلی تازه به شما خواهم بخشید و روحی تازه در اندرونتان خواهم نهاد و دل سنگی را از پیکر شما به در آورده، دلی گوشتین به شما خواهم داد. ۲۷روح خود را در اندرونتان خواهم نهاد و شما را به فرایض خود سالک خواهم گردانید، و شما قوانین مرا نگاه خواهید داشت و آنها را به جا خواهید آورد. (حزقیال ۳۶: ۲۶ – ۲۷)

۵. این آیات چگونه شما را در دعا برای فرزندی که از ایمان به مسیح دور شده، تشویق می کنند؟

دعا: قویترین اسلحه برای جنگ برعلیه دشمن جان فرزندمان، دعاست. این از هر مباحثه، تنبیه، موعظه ای که می توانیم برای آنها موعظه کنیم، قویتر است. دلسرد نشوید، بلکه ایمان داشته و هر روزه برای فرزندتان دعا کنید. از خدا بخواهید که کاری را که در آیات بالا در حزقیال گفته، انجام دهد. به یاد داشته باشید، او فرزندتان را خلق کرده و حتی بیشتر از شما، دوستش دارد!

اگر بلافاصله پاسخهایی را دریافت نمی کنید، از دعا کردن دست نکشید. بسیاری از والدین شاهد بازگشت فرزندانشان بعد از سالها دوری از خدا بوده اند.

(برای مطالعۀ آیاتی که می توانید دعا کنید و آیات دلگرم کننده برای والدین فرزندان گمشده، به ضمیمۀ ۹ در انتهای این کتاب مراجعه کنید).

(آیات مربوط به سؤال ۴ در بالا:

افسسیان ۶: ۱۷ و شمشیر روح را که کلام خداست، به دست گیرید.

عبرانیان ۴: ۱۲ زیرا کلام خدا زنده و مؤثر است و بُرنده تر از هر شمشیر دو دم، و چنان نافذ که نَفس و روح، و مفاصل و مغز استخوان را نیز جدا می کند، و سنجشگر افکار و نیتهای دل است.

افسسیان ۶: ۱۸ و در همه وقت، با همه نوع دعا و تمنا، در روح دعا کنید و برای همین بیدار و هوشیار باشید و پیوسته با پایداری برای همۀ مقدسین دعا کنید.

لوقا ۱:۱۸ عیسی برای شاگردان م َثلی آورد تا نشان دهد که باید همیشه دعا کنند و هرگز دلسرد نشوند.

اول پطرس ۵: ۹ پس در ایمان راسخ باشید و در برابر او [شریر] بایستید...

اول یوحنا ۵: ۴ و این است غلبه ای که دنیا را مغلوب کرده است، یعنی ایمان ما.

اعمال ۱: ۸ اما چون روح القدس بر شما آید، قدرت خواهید یافت و شاهدان من خواهید بود.

رومیان ۸: ۲۶- ۲۷ و روح نیز در ضعف ما به یاری مان می آید، زیرا نمی دانیم چگونه باید دعا کنیم. اما روح با ناله هایی بیان ناشدنی، برای ما شفاعت می کند. و او که کاوشگر دلهاست، فکر روح را می داند، زیرا روح مطابق با ارادۀ خدا برای مقدسین شفاعت می کند.

اگر خداوند خانه را بنا نکند،
بنایانش زحم ِت بیهوده می کشند.
مزامیر ۱۲۷: ۱

ضمیمۀ ۱: برکات دعا برای فرزندانتان

در زیر برکاتی از نامه های پولس رسول ذکر شده که می توانید برای فرزندانتان دعا کنید.

از افسسیان ۳: ۱۶- ۱۹ :

- باشد که آنها "در انسان باطنی خویش به مدد روح او قوی و نیرومند [شوند]".

- باشد که "مسیح به واسطۀ ایمان در دلهای [آنها] ساکن شود".

- باشد که آنها "در محبت[مسیح] ریشه دوانیده، استوار[گردند]".

- باشد که آنها "محبت [مسیح] را که فراتر از معرفت بشری است،[بشناسند]".

- باشد که آنها "از همۀ کمالات خدا آکنده [شوند]".

از افسسیان ۲: ۱۰:

- باشد که آنها تمامی کارهای نیکویی را که خدا به طور خاص برای آنها مهیا کرده، انجام دهند.

از افسسیان ۶: ۱۰ – ۱۱:

- باشد که آنها "در خداوند، و به پشتوانۀ قدرت مقتدر او، نیرومند [باشند]" تا برعلیه ابلیس بایستند.

از فیلیپیان ۱: ۹ – ۱۱:

- باشد که "محبت [آنها] هر چه بیشتر فزونی یابد و با شناخت و بصیرت کامل همراه باشد" تا آنها "بهترین را تشخیص [دهند]".

- باشد که آنها "در روز مسیح، پاک و بی عیب و آکنده از ثمرات پارسایی" باشند که به واسطۀ عیسی مسیح و برای جلال خدا به بار می آید.

از فیلیپیان ۲: ۱۵:

- باشد که آنها "بی پیرایه و بی آلایش، و فرزندان بی عیب خدا [باشند]، در بین نسلی کج رو و منحرف".

- باشد که آنها "همچون ستارگان در این جهان" بدرخشند.

از فیلیپیان ۳: ۱۰:

- باشد که آنها "مسیح و نیروی رستاخیزش را [بشناسند] و در رنجهای او سهیم [شوند]"، (بله، این هم یک برکت است!)

از کولسیان ۱: ۹ – ۱۱:

- باشد که آنها "از شناخت ارادۀ [خدا] در هر حکمت و فهم روحانی پُر [شوند]".

- باشد که "رفتار [آنها] شایستۀ خداوند باشد، و [بتوانند] او را از هر جهت خشنود [سازند]."

- باشد که آنها "در هر کار نیک ثمر [آورند] و در شناخت خدا رشد [کنند]".

- باشد که آنها "با همۀ نیرویی که از قدرت پرجلال او سرچشمه می گیرد، از هر حیث نیرومند [شوند] تا صبر و تحمل بسیار داشته [باشند]".

درحالیکه کلام خدا را می خوانید، برکات بیشتری را می یابید که می توانید بر زندگی فرزندانتان دعا کنید.

[فصل ۱۹]           [فصل V]

ضمیمۀ ۲: دیگر موضوعات مهم برای تعلیم دادن

عبارات کلام خدا که در بخش ۴ مطالعه کردیم، شامل تعداد زیادی از حقایق مهم برای تعلیم به فرزندانتان می باشد. به هرحال، وقتی فرزندانتان رشد می کنند، شما می خواهید مطالب بیشتری را از کلام خدا به آنها تعلیم دهید. مطالب زیر فقط تعدادی از موضوعات مهم به همراه محل آیا ِت مربوطه است که در این درسها مطرح نشده ولی برای شما مفید خواهند بود.

شکرگزاری

- مزامیر ۱:۹۲-۵

- مزامیر ۱:۱۰۶-۲

- مزامیر ۱۰۰ و مزامیر دیگر

- اول تسالونیکیان ۱۸:۵

- کولسیان ۶:۲-۷

- فیلیپیان ۶:۴-۷

قناعت

- فیلیپیان ۴: ۱۱ – ۱۳

- اول تیموتائوس ۶: ۶ – ۱۰

- عبرانیان ۱۳ : ۵

ارزش کار سخت

- امثال ۶:۶-۱۱؛ ۲۴:۱۲؛ ۴:۱۳؛ ۹:۱۸؛ ۱۵:۱۹؛ ۴:۲۰؛ ۳۰:۲۴-۳۴

- اول قرنتیان ۱۵ : ۵۸

- کولسیان ۳: ۲۳ – ۲۴

- دوم تسالونیکیان ۳: ۶ – ۱۲

توجه به نیازمندان

- مزامیر ۱:۴۱-۲

- امثال ۱۴: ۲۱؛ ۱۹ : ۱۷؛ ۲۱: ۱۳

- اشعیا ۶:۵۸-۱۱

- متی ۱:۶-۴

- متی ۳۱:۲۵-۴۶

- لوقا ۲۵:۱۰-۳۷

بخشش

- متی ۹:۶-۱۵

- متی ۲۱:۱۸-۳۵

- مرقس ۱۱: ۲۵

- لوقا ۳۳:۲۳-۳۴

- کولسیان ۳: ۱۲ – ۱۴

- افسسیان ۴: ۳۲

محبت به دشمنان خود

- متی ۴۳:۵-۴۸

- لوقا ۲۷:۶-۳۶

- رومیان ۱۲: ۱۴ – ۲۱

سخاوتمندی

- امثال ۱۱: ۲۴

- متی ۱:۶-۴

- مرقس ۴۱:۱۲-۴۴

- لوقا ۶: ۳۸

- لوقا ۳۳:۱۲-۳۴

- اعمال ۲۰: ۳۵

- دومقرنتیان ۱:۸-۷

- دوم قرنتیان ۹: ۶ – ۱۵

- اول تیموتائوس ۶: ۱۷ – ۱۹

صداقت

- مزامیر ۱۵

- امثال ۱۰: ۹

- امثال ۱۹: ۵

- افسسیان ۴: ۲۵

- کولسیان ۳: ۹ – ۱۰

- اعمال ۱:۵-۱۱

دعا

- متی ۵:۶-۱۳

- لوقا ۱:۱۸-۸

- لوقا ۹:۱۸-۱۴

- فیلیپیان ۴: ۶ – ۷

- یعقوب ۱۳:۵-۱۸

فروتنی

- میکاه ۶: ۸

- متی ۳:۵ و ۵

- فیلیپیان ۲: ۱ – ۱۱

- اولپطرس ۵:۵-۷

[فصل IV]

ضمیمۀ ۳: پیشنهاداتی برای اینکه مسیح را در مرکز خانۀ خود قرار دهید

و این سخنان که من امروز تو را امر می فرمایم، بر دل تو باشد. آنها را به دقت به فرزندانت بیاموز، و حین نشستن در خانه و رفتن به راه، و هنگام خوابیدن و برخاستن، از آنها گفتگو کن. (تثنیه ۶: ۶ – ۷)

بر اساس این آیات، والدین باید هر روزه کلام خدا را در مرکز زندگی خانوادۀ خود قرار دهند. دقایقی را به تفکر دربارۀ چگونگی انجام این کار در خانوادۀ خود اختصاص دهید. بسیاری از افراد زمان زیادی را صر ِف صحبت دربارۀ مشکلاتشان یا مسائل بی ارزش و مادی می کنند- غیبت، غذا، لباس، پول، کار وغیره. شما در خانۀ خود، چه مدتی را صرف تمرکز بر مسائل ابدی می کنید- محبت و عظمت خدا؛ چگونگی خدمت به خدا؛ کارهای خدا در جهان؛ مطالبی که از کلام خدا می آموزید و غیره؟

در زیر پیشنهاداتی برای کمک به شما مطرح شده تا مسیح را مرکز خانۀ خود بسازید.

← حفظ کردن آیات کتاب مقدس با خانواده؛ قرار دادن آنها در اطراف خانه، جاییکه به راحتی دیده شود.

← زمانی را به پرستش خانوادگی و خواندن یا مطالعۀ کتاب مقدس به صورت منظم اختصاص دهید.

← خواندن کتاب مقدس و دعا با یکدیگر در هنگام صبح، پیش از رفتن به محل کار/ مدرسه/ غیره.

← در طول روز، چند لحظه دست از کار بکشید تا برای پاسخهای خاص به دعاها، خدا را شکر کنید.

← در طول روز دست از کار بکشید و دربارۀ مشکلات یا نیازهایی که ایجاد می شود، دعا کنید.

← قبل از هر وعدۀ غذایی، لحظاتی را به شکرگز اری از خدا بر ای تدار کاتش اختصاص دهید.

← اغلب اوقات، سر ودهای ستایشی و پر ستشی را با یکدیگر بسر ایید.

← با یکدیگر کتابهایی دربارۀ مردان و زنان خدا بخوانید.

← کتاب مقدس صوتی را در خانۀ خود روشن کنید.

← سرودهای روحانی را در خانه، ماشین وغیره روشن کنید.

← با یکدیگر به طبیعت نگاه کنید و دربارۀ عظمت خدا صحبت کنید.

← وقتی فرزندانتان با مشکلات یا سؤالات به نزد شما می آیند، با آنها دعا کنید و کمک کنید که پاسخهای خود را در کلام خدا بیابند.

[فصل ۲۴]           [فصل ۳۳]

ضمیمۀ ۴: فرزند شما باید چه چیزی را بداند تا نجات یابد

مهمترین کار ما برای فرزندانمان که در خانۀ ما بزرگ می شوند، این است که آنها را به سوی ایمان به عیسی به عنوان نجات دهندۀ خود هدایت کنیم. شما باید به آنها کمک کنید که حقایق خدا را درک کنند، و به محض اینکه بتوانند به داستان کوتاه گوش کنند و مفاهیم ساده را درک کنند، می توانید این کار را آغاز کنید. درحالیکه آنها از کلام خدا درس می گیرند، روح خدا در قلبهایشان کار کرده و آنها را به گناه و نیاز به یک نجات دهنده ملزم می کند. دعا کنید که گوشهای شنوا و قلبهای نرم برای دریافت حقیقت خدا داشته باشند.

در زیر چند حقیقت اولیه مطرح شده، حقایقی که در کلام خدا تعلیم داده شده و فرزندانمان باید آنها را درک کنند تا به ایمان نجات بخش در عیسی دست یابند.

۱. آنها گناهکارند و از خدا جدا شده اند. مزد گناه، مرگ است.

- پیدایش ۱ – ۳ (داستان خلقت و سقوط انسان در گناه)

- ارمیا ۱۷: ۹

- رومیان ۲۳:۳ و ۱۲:۵

۲. عیسی ُمرد تا بهای گناهشان را بپردازد. او دوباره برخاست، بر گناه و مرگ پیروز شد.

- متی ۲۶ – ۲۸؛ مرقس ۱۴ – ۱۶؛ لوقا ۲۲- ۲۴؛ یوحنا ۱۸ – ۲۰. (این بابها، داستان صلیب و رستاخیز عیسی را بیان می کنند).

- رومیان ۳: ۲۱ – ۲۶

- رومیان ۶:۵-۱۱

- اشعیا ۵۲ : ۱۳ – ۵۳: ۱۲ ( نبوت رنج و مرگ عیسی برای گناه ما)

۳. آنها فقط با ایمان، بخشش و حیات تازه در مسیح را دریافت می کنند، نه با اعمالشان.

- رومیان ۱: ۱۶ – ۱۷

- افسسیان ۲: ۱ – ۱۰

۴. اگر آنها به گناه خود اعتراف کرده و از آن دوری کنند، و ایمان داشته باشند که عیسی برای گناهشان ُمرد، نجات خواهند یافت.

- لوقا ۴۶:۲۴-۴۷

- یوحنا ۱۶:۳-۱۸

- اولیوحنا ۸:۱-۱۰

- اعمال ۲: ۳۸

- رومیان ۱۰: ۸ – ۱۱

۵. وقتی نجات بیابند، از روح خدا متولد می شوند. خدا روح القدس را می فرستد تا در آنها ساکن شود، سپس اراده و قوت اطاعت از خدا و رشد را می دهد تا بیشتر شبیه عیسی شوند.

- یوحنا ۱۲:۱-۱۳

- رومیان ۱:۸-۱۱

- فیلیپیان ۲: ۱۳

- دومپطرس ۳:۱-۱۱

[فصل ۲۸]

ضمیمۀ ۵: آیاتی برای کمک به فرزندانمان تا زندگی در روح را بیاموزند

همۀ ما در سراسر زندگی خود می آموزیم که به وسوسه ها "نه" بگوییم و به عیسی "بله" بگوییم. در زیر فهرست آیاتی ذکر شده که می توانید برای کمک به فرزندانتان در یادگیری غلبه بر گناه بکار ببرید.

آیات خاص دربارۀ وسوسه

- مزامیر ۱:۱-۲ و ۱۱:۱۱۹

- یعقوب ۱۲:۱-۱۵

- یعقوب ۱:۴-۱۰

- متی ۶: ۱۳

- رومیان ۶-۸

- اول قرنتیان ۱۰: ۱۳

- غلاطیان ۷:۶-۹

- افسسیان ۶: ۱۰ – ۱۸

- اول تیموتائوس ۶: ۶ – ۱۶

- دوم تیموتائوس ۲: ۲۲

- عبرانیان ۱۸:۲ و ۱۴:۴-۱۶

- اولپطرس ۸:۵-۱۱

- اولیوحنا ۱:۲-۶؛ ۱:۳-۱۰ و ۴:۵

آیاتی دربارۀ انکار خود در پیروی از مسیح

- متی ۳۷:۱۰-۳۹ و ۲۴:۱۶-۲۶

- مرقس ۳۴:۸-۳۸

- لوقا ۲۳:۹-۲۵ و ۲۵:۱۴-۳۵

- رومیان ۱:۱۲-۲ و ۱۱:۱۳-۱۴

- غلاطیان ۲۰:۲؛ ۱۶:۵-۲۵ و ۱۴:۶

- تیتوس ۱۱:۲-۱۴

- اولیوحنا ۱۵:۲-۱۷

- مکاشفه ۱۲ : ۱۱

[فصل ۲۹]

ضمیمۀ ۶: داستانهای پیشنهادی از کتاب مقدس

در زیر فهرست داستانهای کتاب مقدس عنوان شده که بچه ها از آن لذت خواهند برد.

عهدعتیق

- پیدایش ۱ و ۲: خلقت

- پیدایش ۳: سقوط انسان در گناه

- پیدایش ۴: قائن و هابیل: اولین قتل

- پیدایش ۵:۶ – پیدایش ۲۲:۸: نوحوطوفان

- پیدایش ۱:۱۱–۹: برجباِبل

- پیدایش بابهای ۱۲ – ۵۰: ابراهیم، اسحاق، یعقوب و یوسف: این بابها داستانهای بسیاری دارند که بچه ها دوست خواهند داشت. بعضی از این داستانها برای بچه هایی که کمی بزرگتر هستند، مناسبتر است.

- خروج بابهای ۱ – ۲۰: ۲۱ و بابهای ۳۲ – ۳۴: خدا اسرائیل را از مصر آزاد کرده و ده فرمان را می دهد. در این بابها داستانهای جذاب زیادی برای بچه ها وجود دارد.

- اعداد بابهای ۱۳ – ۱۴: جاسوسان به کنعان فرستاده شدند؛ اسرائیل برعلیه خدا سرکشی می کند.

- یوشع بابهای ۱ – ۴ و ۵: ۱۰ – ۱۰: ۱۵: یوشع، اسرائیل را به سوی کنعان هدایت می کند؛ دیوارهای اریحا فرو می ریزند.

- داوران بابهای ۶ و ۷: جدعون به طرز معجزه آسایی، مدیانیها را شکست می دهد.

- کتاب روت: این داستان زیبایی از عشق و ایمان است!

- کتابهای اول و دوم سموئیل: بچه های کوچک، داستان داوود در اول سموئیل17که ُجلیات غول پیکر را شکست می دهد، دوست دارند. بسیاری از داستانهای دیگر در این دو کتاب، درسهای مهمی برای بچه های بزرگتر دارند.

- اول پادشاهان ۱۶: ۲۹ – ۱۹ : ۲۱ و دوم پادشاهان باب ۲: ایلیای نبی با پادشاه شریر و خدایان دروغین برخورد می کند (داستانهایی از معجزه)

- دوم پادشاهان بابهای ۴ – ۷: الیشع نبی معجزات بسیاری انجام می دهد.

- دوم تواریخ ۲۰: ۱ – ۳۰: یهوشافاط: خدا یهودا را رهایی می دهد.

- کتاب استر: استر زندگی خود را برای نجات قومش به خطر می اندازد.

- دانیال باب ۱ – ۶: داستانهای هیجان انگیز دانیال و سه دوستش در با ِبل و اینکه خدا چگونه آنها را رهایی داد.

- کتاب یونس: یونس از خدا فرار می کند و توسط یک ماهی بلعیده می شود.

عهدجدید

در زیر فهرست ۲۵ داستان از انجیل(متی، مرقس، لوقا و یوحنا) و اعمال رسولان مطرح شده که بچه ها از آنها لذت خواهند برد. اناجیل شامل داستانهای فراوانی از زندگی و معجزات عیسی است. کتاب اعمال شامل تعداد زیادی از داستانهای عالی دربارۀ معجزات خدا از طریق رسولان، بعد از بازگشت عیسی به آسمان است. همچنین دربارۀ آزمایشها و رنجهایی که پیروان عیسی در حال گسترش انجیل به مکانهای مختلف با آن مواجه شدند، سخن می گوید. این داستانها می تواند الهام بخش فرزندانتان باشد تا آنها نیز از عیسی پیروی کرده و انجیل را به دیگران برسانند.

- تولد عیسی: لوقا بابهای ۱ و ۲ و متی ۱۸:۱-۲۳:۲

- عیسی وسوسه می شود: متی ۴: ۱ – ۱۱ و لوقا ۴: ۱ – ۱۳

- مثَل خانه بر روی سنگ: متی ۲۴:۷-۲۷؛ لوقا ۴۶:۶-۴۹

- معجزات شفا: متی ۸: ۱ – ۱۷

- عیسی، طوفان را آرام می کند: متی ۸: ۲۳ – ۲۷؛ مرقس ۴: ۳۵ – ۴۱؛ و لوقا ۸: ۲۲ – ۲۵

- عیسی گناهان را می بخشد و یک مرد مفلوج را شفا می دهد: متی ۹: ۱ – ۸؛ مرقس ۲: ۱ – ۱۲؛ لوقا ۵: ۱۷-۲۶

- عیسی یک دختر مرده را زنده می کند و دیگران را شفا می دهد: متی ۹: ۱۸ – ۳۴؛ مرقس ۵: ۲۱ – ۴۳؛ لوقا ۴۰:۸ - ۵۶

- مثَل بر زگر: متی ۱:۱۳-۲۳؛ مرقس ۱:۴-۲۰؛ و لوقا ۴:۸-۱۵

- عیسی به پنج هزار نفر غذا می دهد: متی ۱۴: ۱۳ – ۲۱؛ مرقس ۶: ۳۰ – ۴۴؛ و لوقا ۹: ۱۰ – ۱۷

- عیسی بر روی آب راه می رود: متی ۱۴: ۲۲ – ۳۳؛ مرقس ۶: ۴۵ – ۵۲؛ یوحنا ۶: ۱۶ – ۲۱

- عیسی به چهار هزار نفر غذا می دهد: متی ۱۵: ۳۲ – ۳۹؛ مرقس ۸: ۱ – ۱۰

- مثَل خادم بی رحم: متی ۱۸: ۲۱ – ۳۵

- ورود عیسی به اورشلیم: متی ۲۱ : ۱ – ۱۱؛ مرقس ۱۱ : ۱ – ۱۰؛ لوقا ۱۹: ۲۸ – ۴۰

- عیسی یک مرد نابینا را شفا می دهد: مرقس ۸: ۲۲ – ۲۶

- عیسی می گوید که اجازه بدهند کودکان به نزد او بیایند: مرقس ۱۰: ۱۳ – ۱۶؛ لوقا ۱۸: ۱۵ – ۱۷

- مثَل پسر گمشده: لوقا ۱۵: ۱۱ – ۳۲

- عیسی ده جذامی را شفا می دهد: لوقا ۱۱:۱۷-۱۹

- عیسی با َزکا ملاقات می کند: لوقا ۱۹: ۱ – ۱۰

- عیسی مصلوب می شود: متی بابهای ۲۶ و ۲۷؛ مرقس بابهای ۱۴ و ۱۵؛ لوقا بابهای ۲۲ و ۲۳؛ یوحنا بابهای ۱۸ و ۱۹ (این عبارات بسیار طولانی هستند. باید به طور خلاصه برای بچه های کوچک تعریف کنید یا آنها را از کتاب مقدس کودکان بخوانید. همچنین می توانید هر روز مقدار کمی از آن را بخوانید و در روز یکشنبۀ قیام به پایان برسانید.)

- عیسی از مردگان برمی خیزد: متی ۲۸: ۱ – ۱۰؛ مرقس ۱۶: ۱ – ۱۳؛ لوقا ۲۴: ۱ – ۱۲؛ یوحنا ۲۰: ۱ – ۱۸

- ِگدای لنگ به نام عیسی شفا می یابد: اعمال ۳: ۱ – ۱۰

- فیلیپُس و خواجه سر ای َحَبشی: اعمال ۲۶:۸-۴۰

- دورکاس از مردگان برمی خیزد: اعمال ۹: ۳۶ – ۴۳

- پطرس از زندان آزاد می شود: اعمال ۱۲: ۱ – ۱۹

- پولس و سیلاس در زندان سرود می خوانند؛ خانوادۀ زندانبان ایمان می آورند: اعمال ۱۶: ۱۶ – ۳۴

[داستانها]

ضمیمۀ ۷: پیشنهاداتی برای تعلیم پاکی و خلوص در روابط جنسی

امروزه در بسیاری از جوامع، تصاویر جنسی و وسوسه ها فراوان است. ظاهراً درهمه چیز می گویند که این یک عمل لذت بخش، خوب، حیات بخش و آزادی بخش است. اما کلام خدا چیز متفاوتی را به ما می گوید. هر نوع فساد در روابط جنسی، گناه است و رومیان6 می گوید که گناه به بردگی و مرگ می کشاند.

ما چگونه به فرزندانمان کمک کنیم که زیبایی زندگی بر اساس راههای عادلانۀ خدا را ببینند؟ اگر ما به فرزندانمان فقط فهرستی از کارهایی را بدهیم که نباید انجام دهند، در اینصورت آنها فکر می کنند که پیروی از عیسی به معنای رعایت قوانین سنگین است، یعنی تمام خوشگذرانیهای زندگیشان را از آنها می گیرد. در عوض، ما باید به آنها کمک کنیم تا بدانند که گام برداشتن در مسیر خدا، از نظر روحانی، عاطفی و جسمانی به ما حیات و سلامتی می بخشد. باید به آنها کمک کنیم تا نه تنها اعمال منفی – همۀ چیزهای بد و ممنوعه- بلکه اعمال مثبت– برکاتی که شامل افرادی می شود که راههای حکیمانه و محبت آمیز خدا را انتخاب می کنند- را درک کنند.

در زیر پیشنهاداتی از کتاب مقدس و داستانهای کتاب مقدس مطرح شده که برای تعلیم این موضوع مهم به فرزندانتان مفید است.

بهترین نقطۀ آغاز این است که به آنها نشان دهید که رابطۀ نزدیک جنسی در ازدواج، نقشۀ خداست و خوب است:

- پیدایش ۲۶:۱-۲۸ و پیدایش ۱۸:۲-۲۵

- افسسیان ۵: ۲۵ – ۳۳ توضیح می دهد که چگونه رابطۀ نزدیک در ازدواج، تصویری از رابطه بین مسیح و عروسش، کلیسا (همۀ ایمانداران) است.

عبارات بسیاری در امثال وجود دارد که دربارۀ اهمیت منحصر ساختن رابطۀ جنسی به ازدواج صحبت می کند. درحالیکه این عبارات به طور کلی به پسران اشاره می کنند، اما حقایق آن قطعاً برای دختران نیز کاربرد دارد.

- امثال ۲

- امثال ۵

- امثال ۲۰:۶-۳۵

- امثال ۷

- مزامیر ۱۱۹: ۹ – ۱۱ دربارۀ این صحبت می کند که چگونه کلام خدا ما را از گناه بازمی دارد.

عیسی تعلیم داد که ناپاکی از درون سرچشمه می گیرد:

- متی ۲۷:۵-۳۰

- مرقس ۱۴:۷-۲۳

در نامه های پولس، نصیحتهای او به شاگرد جوانش، تیموتائوس را می خوانیم که به او می گوید که خود را پاک نگاه دارد. همچنین در نامه های دیگر دربارۀ این موضوع صحبت می کند:

- اول تیموتائوس ۴: ۷ – ۸

- اول تیموتائوس ۴: ۱۲ – ۱۶

- دوم تیموتائوس ۲: ۲۲

- اول قرنتیان ۶: ۱۲ – ۲۰

- غلاطیان ۵: ۱۶ – ۲۵

- افسسیان ۳:۵-۶

- کولسیان ۳: ۱ – ۱۰

- اول تسالونیکیان ۴: ۳ – ۸

- عبرانیان ۱۳: ۴

- فیلیپیان ۴: ۸ دربارۀ اهمیت پاکی و خلوص در ذهن صحبت می کند

دو نمونۀ قدرتمند در عهدعتیق وجود دارد- یوسف، یک نمونۀ مثبت، و داوود، یک نمونۀ منفی:

- پیدایش ۳۹-۴۱، (کل داستان یوسف در پیدایش ۳۷ و ۳۹- ۵۰ یافت می شود) اگرچه یوسف به خاطر انتخاب کار درست متحمل رنج شد، اما در نهایت خدا او را جلال داد و بر افر اشت. این عاقبتِ و فاداری نسبت به خدا، به جای لذت بردن از خوشی موقت گناه است.

- دوم سموئیل ۱۱: ۱- ۱۲: ۲۳: داوود پادشاه با ِبت َشبع زنا کرد و سپس سعی کرد گناه خود را بپوشاند.

- مزامیر ۵۱: این دعای توبۀ داوود بعد از ارتکاب گناه زنا است.

[فصل ۳۲]

ضمیمۀ ۸: آیاتی برای تشویق به بردباری در سختیها

"...پس ترسان مباش زیرا من با تو هستم، و هراسان مباش زیرا من خدای تو هستم. تو را تقویت خواهم کرد و یاری خواهم داد، و به دست راست عدالتِ خویش از تو حمایت خواهم نمود." (اشعیا ۱۰:۴۱)

آیاتی دربارۀ رنج و جفا:

- یوشع ۱: ۱ – ۹ (تشویق برای قوی و شجاع بودن)

- متی ۱۰:۵-۱۲ و ۱۶:۱۰-۳۳

- یوحنا ۱۸:۱۵-۲۱ و ۱:۱۶-۴ و ۳۳

- رومیان ۲۸:۸ و ۳۱-۳۹

- اول قرنتیان ۱۵: ۵۸

- عبرانیان ۱۱ و ۱:۱۲-۳

- یعقوب ۲:۱-۴ و ۷:۵-۱۱

- اولپطرس ۳:۱-۹؛ ۱۹:۲-۲۵؛ ۱۳:۳-۱۷؛ ۱۲:۴-۱۹ و ۶:۵-۱۱

آیاتی دربارۀ کمک خدا در مشکلات:

- مزامیر ۳، ۵، ۱۳، ۱۸، ۲۰، ۲۳، ۲۷، ۴۰، ۴۶، ۵۴، ۵۶، ۶۱، ۶۲، ۶۸، ۷۰، ۹۱، ۱۲۱، ۱۲۵، ۱۳۰، ۱۴۰ و ۱۴۶

- اشعیا ۳:۲۶-۴؛ ۲۷:۴۰-۳۱؛ ۱۰:۴۱؛ ۵:۴۲-۹ و ۱:۴۳-۴

- ارمیا ۱۱:۲۹-۱۴

- متی ۲۸:۱۱-۳۰

- عبرانیان ۴: ۱۴ – ۱۶

[فصل ۳۵]

ضمیمۀ ۹: آیاتی برای والدین فرزندان گمشده

از انبیای عهدعتیق:

آیات زیر از جانب انبیای خدا به ملت اسرائیل اعلام شده اند. ما می توانیم مطابق این آیات برای فرزندان خود دعا کنیم و بدانیم که خدا خواهان این چیزها برای آنها نیز می باشد.

- اشعیا ۳:۴۴-۵

- اشعیا ۵۴: ۱۳

- ارمیا ۶:۲۴-۷

- ارمیا ۲۹: ۱۱ – ۱۳

- حزقیال ۳۷: ۲۳

- هوشع ۱۴

- یوئیل ۱۲:۲-۱۳

از تعالیم عیسی:

- متی ۱۲:۱۸-۱۴

- لوقا ۱۱:۱۵-۲۴

تشویق و دلگرمی برای والدین فرزندان گمشده:

- اشعیا ۶:۵۵-۱۳

- مزامیر ۲۰

- مزامیر ۱:۶۵-۵

- مزامیر ۱۹:۶۸-۲۰

- مزامیر ۲۵:۱۰۲-۲۸

- مزامیر ۱۰۳

- مزامیر ۱:۱۰۷-۲۲

- مزامیر ۱۱۲: ۱ – ۲

- مزامیر ۱۱۶: ۱ – ۲

- مزامیر ۱۲۸

- مزامیر ۱۳۰

- مزامیر ۱۳۹: ۱ – ۱۸ (فرزند گمشدۀ شما نمی تواند خود را از خدا مخفی کند!)

- لوقا ۱: ۳۷

- اولیوحنا ۱۴:۵-۱۵

- رومیان ۱۵: ۱۳

- فیلیپیان ۴: ۶ – ۷

[فصل ۴۰]

آیات

لوقا ۲۶:۱۴

۲۶«هر که نزد من آید و از پدر و مادر، زن و فرزند، برادر و خواهر، و حتی از جان خود نفرت ندارد، شاگرد من نتواند بود.

سفر خروج ۱۲:۲۰

۱۲«پدر و مادر خود را گرامی دار تا در سرزمینی که یهوه خدایت به تو می‌بخشد، روزهایت دراز شود.

تثنييه ۱۶:۵

۱۶«”پدر و مادر خود را گرامی دار، چنانکه یهوه خدایت تو را امر فرموده است، تا روزهایت دراز شود و در سرزمینی که یهوه خدایت به تو می‌بخشد، سعادتمند باشی.

سفر خروج ۱۲:۲۰

۱۲«پدر و مادر خود را گرامی دار تا در سرزمینی که یهوه خدایت به تو می‌بخشد، روزهایت دراز شود.

پيدايش ۲۴:۲

۲۴از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و یک تن خواهند شد.

متی ۵:۱۹

۵و گفت ”از همین رو، مرد پدر و مادر خود را ترک کرده، به زن خویش خواهد پیوست و آن دو یک تن خواهند شد“؟

افسسيان ۳۱:۵

۳۱«از این رو مرد، پدر و مادر خود را ترک گفته، به زن خویش خواهد پیوست، و آن دو یک تن خواهند شد.»

سفر خروج ۱۲:۲۰

۱۲«پدر و مادر خود را گرامی دار تا در سرزمینی که یهوه خدایت به تو می‌بخشد، روزهایت دراز شود.

متی ۴:۱۵

۴زیرا خدا فرموده است: ”پدر و مادر خود را گرامی دار“ و نیز ”هر که پدر یا مادر خود را ناسزا گوید، البته باید کشته شود.“

روميان ۱۰:۱۲

۱۰با محبتِ برادرانه سرسپردۀ هم باشید. در احترام گذاشتن به یکدیگر، از هم پیشی بگیرید.

سفر خروج ۱۹

۱۹ ۱بنی‌اسرائیل در ماه سوّمِ خروجشان از سرزمین مصر، در نخستین روزِ ماه به صحرای سینا رسیدند. ۲آنان پس از عزیمت از رِفیدیم، وارد صحرای سینا شدند، و در آنجا، اسرائیل مقابل کوه اردو زد. ۳آنگاه موسی نزد خدا بالا رفت. خداوند از کوه موسی را ندا داد و فرمود: «این را به خاندان یعقوب بگو و به بنی‌اسرائیل اعلام کن: ۴شما خود دیدید که بر مصریان چه کردم و چگونه شما را بر بالهای عقابها حمل کرده، نزد خود آوردم. ۵حال اگر واقعاً صدای مرا بشنوید و عهد مرا نگاه دارید، از میان جمیع قومها، مِلک خاص من خواهید بود، زیرا تمامی زمین از آنِ من است. ۶شما برای من مملکتی از کاهنان، و امتی مقدس خواهید بود. این است آنچه باید به بنی‌اسرائیل بگویی.»
۷پس موسی آمده، مشایخ قوم را فرا خواند، و همۀ این سخنان را که خداوند به او فرموده بود، با ایشان در میان گذاشت. ۸همۀ قوم یکصدا پاسخ دادند: «هرآنچه خداوند فرموده است، خواهیم کرد.» پس موسی پاسخ قوم را به خداوند بازگفت. ۹خداوند به موسی گفت: «اینک من در ابری غلیظ نزد تو می‌آیم تا قوم بشنوند که من با تو سخن می‌گویم، و همواره به تو اعتماد داشته باشند.»
آنگاه موسی سخنان قوم را به خداوند بازگفت. ۱۰خداوند به موسی فرمود: «نزد قوم برو و ایشان را امروز و فردا تقدیس کن. به آنها بگو جامه‌های خود را بشویند ۱۱و روز سوّم آماده باشند، زیرا در روز سوّم خداوند در برابر دیدگان همۀ قوم بر کوه سینا نزول خواهد کرد. ۱۲حدودی گرداگرد کوه برای قوم قرار بده و به ایشان بگو: ”مبادا از کوه بالا روید یا حتی دامنۀ کوه را لمس کنید! هر که کوه را لمس کند، هرآینه کشته شود. ۱۳او باید سنگسار گردد یا به تیر کشته شود؛ دست کسی نباید به او بخورد. خواه انسان و خواه چارپا، هر چه باشد، نباید زنده بماند.“ تنها زمانی که کَرِنا نواخته شود، می‌توان از کوه بالا رفت.» ۱۴پس از آنکه موسی از کوه نزد قوم به زیر آمد، مردم را تقدیس کرد، و آنها جامه‌های خود را شستند. ۱۵آنگاه به قوم گفت: «خود را برای روز سوّم آماده کنید. با زنان نزدیکی مکنید.»
۱۶صبح روز سوّم رعد و برق درگرفت و ابری غلیظ بر کوه پدیدار گشت و آواز بس بلندِ کَرِنا به گوش رسید، چندان که قومی که در اردوگاه بودند، همه بر خود لرزیدند! ۱۷آنگاه موسی قوم را برای ملاقات با خدا از اردوگاه بیرون برد، و آنها در پای کوه آماده ایستادند. ۱۸کوه سینا را دود فرا گرفته بود، زیرا خداوند در آتش بر آن نازل شده بود. دودِ آن همچون دود کوره بالا می‌رفت، و تمامی کوه به‌شدّت می‌لرزید. ۱۹چون آواز کَرِنا بس بلندتر و بلندتر می‌شد، موسی سخن می‌گفت و خدا به صدا او را پاسخ می‌داد.
۲۰خداوند بر فراز کوه سینا فرود آمد و موسی را به بالای کوه فرا خواند. پس موسی بالا رفت ۲۱و خداوند به او گفت: «پایین برو و به قوم هشدار بده، مبادا برای دیدن خداوند نزدیک آمده از حد تجاوز نمایند و بسیاری از ایشان هلاک شوند. ۲۲حتی کاهنان که به خداوند نزدیک می‌شوند باید خود را تقدیس کنند، مبادا به‌ناگاه بر ایشان هجوم آورد.» ۲۳موسی به خداوند گفت: «قوم نمی‌توانند از کوه سینا بالا بیایند، زیرا تو خود به ما هشدار داده، گفتی: ”حدودی گرداگرد کوه قرار دهید و آن را مقدس شمارید.“» ۲۴خداوند پاسخ داد: «پایین برو و هارون را با خود بالا بیاور. اما قوم و کاهنان نباید از حد تجاوز کنند تا نزد خداوند برآیند، مبادا بر ایشان هجوم آورد.» ۲۵پس موسی نزد قوم پایین رفت و این را بدیشان بازگفت.

[فصل ۲۳]

عبرانيان ۱۶:۴

۱۶پس آزادانه به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد.

يوحنا ۱۶:۳

۱۶«زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانۀ خود را داد تا هر که به او ایمان آوَرَد هلاک نگردد، بلکه حیات جاویدان یابد.

متی ۹:۶

۹«پس شما این‌گونه دعا کنید:
«ای پدر ما که در آسمانی،
نام تو مقدّس باد.

افسسيان ۴:۶

۴ای پدران، فرزندان خود را خشمگین مسازید، بلکه آنها را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید.

اعمال رسولان ۱۶-۲۰

۱۶ ۱پولس به دِربِه و سپس به لِستْره آمد. در آنجا شاگردی تیموتائوس نام می‌زیست که مادرش یهودی و ایماندار، امّا پدرش یونانی بود. ۲برادران در لِستْره و قونیه از او به نیکی یاد می‌کردند. ۳پولس چون می‌خواست او در سفر همراهی‌اش کند، به سبب یهودیانی که در آن ناحیه می‌زیستند، او را ختنه کرد، چرا که همه می‌دانستند پدر وی یونانی است. ۴آنها چون از شهری به شهر دیگر می‌رفتند، قوانینی را که رسولان و مشایخ در اورشلیم وضع کرده بودند، به مردم می‌سپردند تا آنها را رعایت کنند. ۵پس، کلیساها در ایمان استوار می‌شدند و هر روز بر شمارشان افزوده می‌شد.
۶سپس، سرتاسر دیار فْریجیه و غَلاطیه را درنَوَردیدند، زیرا روح‌القدس ایشان را از رسانیدن کلام به ایالت آسیا منع کرده بود. ۷چون به سرحد میسیه رسیدند، سعی کردند به بیطینیه بروند، امّا روحِ عیسی به ایشان اجازه نداد. ۸از این رو، از میسیه گذشتند و به تْروآس رفتند. ۹شب هنگام، پولس در رؤیا دید که مردی مقدونی در برابرش ایستاده، به او التماس می‌کند که «به مقدونیه بیا و ما را مدد کن.» ۱۰چون این رؤیا را دید، بی‌درنگ عازم مقدونیه شدیم، زیرا اطمینان یافتیم که خدا ما را فرا خوانده است تا بدیشان بشارت دهیم.
۱۱پس، از تْروآس با کشتی یکراست به ساموتْراکی رفتیم، و روز بعد به نیاپولیس رسیدیم. ۱۲از آنجا راهی فیلیپی شدیم که یکی از شهرهای عمدۀ آن بخش از مقدونیه و از مهاجرنشینهای روم بود، و چند روز در آن شهر ماندیم.
۱۳روز شَبّات از شهر خارج شدیم و به کنار رودخانه رفتیم، با این انتظار که در آنجا مکانی برای دعا وجود دارد. پس نشستیم و با زنانی که گرد آمده بودند، به گفتگو پرداختیم. ۱۴در میان آنان زنی خداپرست از شهر تیاتیرا بود که به سخنان ما گوش فرا می‌داد. او لیدیه نام داشت و فروشندۀ پارچه‌های ارغوان بود. خداوند قلب او را گشود تا به پیام پولس گوش بسپارد. ۱۵چون او با اهل خانه‌اش تعمید گرفت، با اصرار بسیار به ما گفت: «اگر یقین دارید که به خداوند ایمان آورده‌ام، بیایید و در خانۀ من بمانید.» سرانجام تسلیم درخواست او شدیم.
۱۶یک بار که به مکان دعا می‌رفتیم، به کنیزی برخوردیم که روح غیبگویی داشت و از راه طالع‌بینی سود بسیار عاید اربابان خود می‌کرد. ۱۷او در پی پولس و ما می‌افتاد و فریادکنان می‌گفت: «این مردان، خدمتگزاران خدای متعالند و راه نجات را به شما اعلام می‌کنند.» ۱۸او روزهای بسیار چنین می‌کرد. سرانجام صبر پولس به سر آمد و برگشته به آن روح گفت: «به نام عیسی مسیح تو را امر می‌کنم که از این دختر به در آیی!» همان دم، روح از او بیرون آمد.
۱۹اربابانِ آن کنیز چون دیدند امید کسب درآمدشان بر باد رفت، پولس و سیلاس را گرفتند و آنها را کشان‌کشان به بازار نزد مراجع بردند. ۲۰پس ایشان را به حضور مقامات آوردند و گفتند: «این مردان یهودی‌اند و شهر ما را به آشوب کشیده‌اند. ۲۱رسومی را تبلیغ می‌کنند که پذیرفتن و به جا آوردنشان بر ما رومیان جایز نیست.»
۲۲مردم در حمله به پولس و سیلاس به آنان پیوستند. و مقامات نیز دستور دادند جامه‌های ایشان را به در آورده، چوبشان زنند. ۲۳چون ایشان را چوب بسیار زدند، به زندانشان افکندند و به زندانبان دستور دادند سخت مراقب ایشان باشد. ۲۴زندانبان چون چنین دستور یافت، آنان را به زندان درونی افکند و پاهایشان را در کُنده نهاد.
۲۵نزدیک نیمه‌شب، پولس و سیلاس مشغول دعا بودند و سرودخوانان خدا را ستایش می‌کردند و دیگر زندانیان نیز بدیشان گوش فرا می‌دادند ۲۶که ناگاه زمین‌لرزه‌ای عظیم رخ داد، آن‌گونه که اساس زندان به لرزه درآمد و درهای زندان در دم گشوده شد و زنجیرها از همه فرو ریخت. ۲۷زندانبان بیدار شد، و چون درهای گشودۀ زندان را دید، شمشیر برکشید تا خود را بکشد، زیرا می‌پنداشت زندانیان گریخته‌اند. ۲۸امّا پولس با صدای بلند ندا در‌داده، گفت: «به خود آسیب مرسان که ما همه اینجاییم!» ۲۹زندانبان چراغ خواست و سراسیمه به درون زندان رفت و در حالی که می‌لرزید به پای پولس و سیلاس افتاد. ۳۰سپس، ایشان را بیرون آورد و پرسید: «ای سروران، چه کنم تا نجات یابم؟»
۳۱پاسخ دادند: «به خداوند عیسی مسیح ایمان آور که تو و اهل خانه‌ات نجات خواهید یافت.» ۳۲آنگاه کلام خداوند را برای او و همۀ کسانی که در خانه‌اش بودند، بیان کردند. ۳۳در همان ساعت از شب، زندانبان آنها را برداشته، زخمهایشان را شست، و بی‌درنگ او و همۀ اهل خانه‌اش تعمید گرفتند. ۳۴او ایشان را به خانۀ خود برد و سفره‌ای برایشان گسترد. او و همۀ اهل خانه‌اش از ایمان آوردن به خدا بسیار شاد بودند.
۳۵چون روز شد، مقامات مأمورانی نزد زندانبان فرستاده، گفتند: «آن مردان را آزاد کن!» ۳۶زندانبان پولس را از این پیغام آگاه کرد و گفت: «مقامات دستور داده‌اند که شما را آزاد کنم. پس اینک بیرون آیید و به سلامت بروید.»
۳۷امّا پولس در پاسخ گفت: «ما را که رومی هستیم بدون محاکمه و در برابر همگان چوب زده و به زندان افکنده‌اند. حال می‌خواهند در خفا آزادمان کنند؟ هرگز! بلکه خود بیایند و ما را از اینجا بیرون آورند.»
۳۸مأموران این را به مقامات بازگفتند، و آنها چون شنیدند که پولس و سیلاس رومی‌اند، سخت به هراس افتادند ۳۹و آمده، از ایشان پوزش خواستند و تا بیرون زندان مشایعتشان نموده، خواهش کردند که شهر را ترک گویند. ۴۰ایشان پس از ترک زندان، به خانۀ لیدیه رفتند. در آنجا با برادران دیدار کرده، ایشان را تشویق نمودند. سپس آنجا را ترک گفتند.

۱۷ ۱پولس و سیلاس از آمْفیپولیس و آپولونیا گذشتند و به تَسالونیکی آمدند، که در آنجا یهودیان کنیسه داشتند. ۲پولس طبق عادت به کنیسه رفته، در سه شَبّات از کتب مقدّس با ایشان مباحثه می‌کرد ۳و توضیح داده، برهان می‌آورد که ضروری بود مسیح رنج کشد و از مردگان برخیزد. او می‌گفت: «این عیسی که او را به شما اعلام می‌کنم، همان مسیح است.» ۴برخی از ایشان و نیز شماری بسیار از یونانیانِ خداپرست و گروهی بزرگ از زنان سرشناس، مجاب شده، به پولس و سیلاس پیوستند.
۵امّا یهودیان حسد ورزیدند و تنی‌چند از اوباش را از بازار گرد آورده، دسته‌ای به راه انداختند و در شهر بلوا به پا کردند. ایشان در جستجوی پولس و سیلاس به خانۀ یاسون هجوم بردند تا آنان را به میان جماعت بیرون آورند. ۶امّا چون ایشان را نیافتند، یاسون و برخی دیگر از برادران را نزد مقامات شهر کشاندند و فریاد برآوردند که «این مردان که همۀ دنیا را به آشوب کشیده‌اند، حال به اینجا آمده‌اند ۷و یاسون ایشان را به خانۀ خود برده است. اینان همگی از فرمانهای قیصر سرپیچی می‌کنند و مدّعی آنند که شاه دیگری هست به نام عیسی.» ۸چون مردم و مقامات شهر این را شنیدند، برآشفتند. ۹سپس از یاسون و دیگران ضمانت گرفته، آزادشان کردند.
۱۰برادران در همان شب، پولس و سیلاس را به بیریه روانه کردند. آنها چون بدان‌جا رسیدند، به کنیسۀ یهود رفتند. ۱۱اینان از مردمان تَسالونیکی نجیب‌تر بودند، زیرا پیام را با اشتیاق پذیرفتند و هر روز کتب مقدّس را بررسی می‌کردند تا ببینند آیا براستی چنین است. ۱۲بدین‌گونه، بسیاری از یهودیان و نیز شماری کثیر از زنان و مردان سرشناسِ یونانی ایمان آوردند.
۱۳چون یهودیانِ تَسالونیکی دریافتند که پولس در بیریه نیز کلام خدا را موعظه می‌کند، بدان‌جا رفتند و مردم را تحریک کرده، شوراندند. ۱۴برادران بی‌درنگ پولس را به سوی ساحل روانه کردند، امّا سیلاس و تیموتائوس در بیریه ماندند. ۱۵مشایعت‌کنندگان پولس، او را تا آتن همراهی کردند و پس از اینکه برای سیلاس و تیموتائوس دستور گرفتند که هر چه زودتر به پولس بپیوندند، آنجا را ترک گفتند.
۱۶در آن حال که پولس در آتن منتظر آن دو بود، از اینکه می‌دید شهر پر از بتهاست، منقلب شد. ۱۷از این رو، در کنیسه با یهودیان و یونانیان خداپرست و نیز هر روز در میدان شهر با رهگذران مباحثه می‌کرد. ۱۸جمعی از فیلسوفان اپیکوری و رواقی نیز با او بنای مباحثه گذاشتند. برخی از آنان می‌گفتند: «این یاوه‌گو چه می‌خواهد بگوید؟» دیگران می‌گفتند: «گویا خدایانِ بیگانه را تبلیغ می‌کند.» زیرا پولس، عیسی و قیامت را به ایشان بشارت می‌داد. ۱۹آنگاه او را برگرفته، به مجمع ’آریوپاگوس‘ بردند و در آنجا به او گفتند: «آیا می‌توان دانست که این تعلیم جدید که تو می‌دهی، چیست؟ ۲۰سخنانت به گوش ما عجیب می‌آید. پس خواهان دانستن معنای آنیم.» ۲۱همۀ آتِنیان و غریبانی که در آنجا می‌زیستند، مشغولیتی جز این نداشتند که وقت خود را به گفت و شنود دربارۀ عقاید جدید بگذرانند.
۲۲پس پولس در میان مجمع ’آریوپاگوس‘ برخاست و گفت: «ای مردان آتنی، من شما را از هر لحاظ بسیار دیندار یافته‌ام. ۲۳زیرا هنگامی که در شهر سیر می‌کردم و آنچه را که شما می‌پرستید نظاره می‌نمودم، مذبحی یافتم که بر آن نوشته شده بود: ”تقدیم به خدای ناشناخته“. حال، آنچه را شما ناشناخته می‌پرستید، من به شما اعلام می‌کنم.
۲۴«خدایی که جهان و هرآنچه را در آن است آفرید، مالکِ آسمان و زمین است و در معابد ساختۀ دست بشر ساکن نمی‌شود. ۲۵دستان بشری نمی‌تواند خدمتی به او بکند، چنانکه گویی به چیزی محتاج باشد، زیرا خودْ بخشندۀ حیات و نَفَس و هر چیز دیگر به جمیع آدمیان است. ۲۶او همۀ اقوام بشری را از یک انسان پدید آورد تا در سرتاسر زمین ساکن شوند؛ و زمانهای تعیین شده برای ایشان و حدود محل سکونتشان را مقرر فرمود. ۲۷تا مردمان او را بجویند و چه‌بسا که در پی‌اش گشته، او را بیابند، هرچند از هیچ‌یک از ما دور نیست. ۲۸زیرا در اوست که زندگی و حرکت و هستی داریم؛ چنانکه برخی از شاعران خود شما نیز گفته‌اند که از نسل اوییم.
۲۹«پس چون نسل خداییم، شایسته نیست چنین بیندیشیم که الوهیت همانند زر یا سیم یا سنگی است که با هنر و خلاقیت آدمی به صورت تمثالی تراشیده شده باشد. ۳۰در گذشته، خدا از چنین جهالتی چشم می‌پوشید. امّا اکنون به همۀ مردمان در هر جا حکم می‌کند که توبه کنند. ۳۱زیرا روزی را مقرر کرده که در آن به واسطۀ مردی که تعیین کرده است، جهان را عادلانه داوری خواهد کرد، و با برخیزانیدنش از مردگان، همه را از این امر مطمئن ساخته است.»
۳۲چون دربارۀ رستاخیز مردگان شنیدند، برخی پوزخند زدند، امّا دیگران گفتند: «می‌خواهیم در این باره باز از تو بشنویم.» ۳۳بدین‌گونه پولس مجمع را ترک گفت. ۳۴امّا تنی چند بدو پیوسته، ایمان آوردند. دیونیسیوس، عضو مجمع ’آریوپاگوس‘، زنی داماریس نام، و نیز چند تن دیگر، از آن جمله بودند.

۱۸ ۱پس از این، پولس آتن را ترک گفت و به قُرِنتُس رفت. ۲در آنجا با مردی یهودی، آکیلا نام، از مردمان پونتوس آشنا شد که با همسرش پْریسکیلا به‌تازگی از ایتالیا آمده بود، زیرا کْلودیوسِ قیصر دستور داده بود که یهودیان همگی روم را ترک کنند. پولس به دیدار آنها رفت، ۳و از آنجا که او نیز مانند ایشان پیشۀ خیمه‌دوزی داشت، نزدشان ماند و به کار مشغول شد. ۴او هر شَبّات در کنیسه با یهودیان و یونانیان مباحثه می‌کرد و می‌کوشید آنان را مجاب سازد.
۵چون سیلاس و تیموتائوس از مقدونیه آمدند، پولس خود را به تمامی، وقف موعظۀ کلام کرده، به یهودیان شهادت می‌داد که عیسی همان مسیح است. ۶امّا چون با او بنای مخالفت گذاشتند و ناسزایش گفتند، به اعتراض، غبار جامه‌اش را تکاند و به آنها گفت: «خونتان بر گردن خودتان! من از آن مبرا هستم. از این پس، نزد غیریهودیان می‌روم.»
۷سپس از کنیسه تغییر مکان داد و به خانۀ تیتوس یوستوس رفت که شخصی خداپرست بود و در جوار کنیسه منزل داشت. ۸امّا کْریسپوس، رئیس کنیسه، با تمام اهل خانه‌اش به خداوند ایمان آوردند. همچنین بسیاری از اهالی قُرِنتُس چون پیام را شنیدند، ایمان آورده، تعمید گرفتند.
۹شبی خداوند در رؤیا به پولس گفت: «مترس! سخن بگو و خاموش مباش! ۱۰زیرا من با تو هستم و هیچ‌کس دست خود را بر تو دراز نخواهد کرد تا گزندی به تو برساند، چرا که در این شهر مرا خلق بسیار است.» ۱۱پس، پولس یک سال و نیم در آنجا ماند و کلام خدا را به آنها تعلیم داد.
۱۲امّا هنگامی که گالیو، والی اَخائیه بود، یهودیان همداستان شده، بر سر پولس تاختند و او را به محکمه کشانده، ۱۳گفتند: «این شخص مردم را وامی‌دارد خدا را به شیوه‌ای خلاف شریعت عبادت کنند.»
۱۴چون پولس خواست سخن بگوید، گالیو به یهودیان گفت: «اگر جرم یا جنایتی در میان بود، می‌بایست شکایت شما را بشنوم. ۱۵امّا چون مسئله بر سر کلمات و نامها و شریعت خودتان است، پس خود به آن رسیدگی کنید. من نمی‌خواهم دربارۀ چنین اموری داوری کنم.» ۱۶پس آنها را از مقابل مسند داوری راند. ۱۷آنان نیز همگی به سوسْتِنِس، رئیس کنیسه حمله بردند و او را در مقابل مسند والی زدند. امّا گالیو هیچ اعتنا نکرد.
۱۸پولس پس از اقامتی طولانی در قُرِنتُس، با برادران وداع کرد و از راه دریا عازم سوریه شد. در این سفر، پْریسکیلا و آکیلا نیز همراهش بودند. او در کِنخْریه سر خود را تراشید، زیرا چنین نذر کرده بود. ۱۹چون به اَفِسُس رسیدند، همسفران خود را ترک گفت و خود به کنیسه رفته، با یهودیان به مباحثه پرداخت. ۲۰از او خواستند مدتی بیشتر با ایشان بماند، امّا نپذیرفت ۲۱و با ایشان وداع کرده، گفت: «اگر خدا بخواهد باز نزد شما خواهم آمد.» سپس سوار کشتی شد و اَفِسُس را ترک گفت. ۲۲در قیصریه از کشتی فرود آمده، به اورشلیم رفت و پس از دیدار با کلیسا، راهی اَنطاکیه شد. ۲۳چندی در آنجا ماند و باز عازم سفر شده، در سرتاسر دیار غَلاطیه و فْریجیه جا به جا می‌گشت و همۀ شاگردان را استوار می‌کرد.
۲۴در آن ایام، فردی یهودی، آپولس نام، از مردمان اسکندریه، به اَفِسُس آمد. او سخنوری ماهر بود و دانشی وسیع از کتب مقدّس داشت؛ ۲۵در طریق خداوند آموزش یافته بود و با حرارت روح سخن می‌گفت و به‌دقّت دربارۀ عیسی تعلیم می‌داد، هرچند فقط از تعمید یحیی آگاهی داشت. ۲۶او دلیرانه در کنیسه به سخن گفتن آغاز کرد. چون پْریسکیلا و آکیلا سخنانش را شنیدند، او را به خانۀ خود بردند و طریق خدا را دقیقتر به وی آموختند.
۲۷چون آپولس قصد سفر به اَخائیه کرد، برادران تشویقش کردند و به شاگردان نوشتند که او را به‌گرمی پذیرا شوند. چون آپولس بدان‌جا رسید، کسانی را که به واسطۀ فیض ایمان آورده بودند، یاری فراوان داد. ۲۸زیرا پیش روی همگان با یهودیان مباحثه کرده، عقاید آنان را با دلایل قوی رد می‌کرد، و با استناد به کتب مقدّس ثابت می‌نمود که عیسی همان مسیح است.

۱۹ ۱و امّا هنگامی که آپولس در قُرِنتُس بود، پولس پس از گذر از نواحی مرتفع مرکزی، به اَفِسُس رسید. در آنجا شاگردانی چند یافت ۲و از ایشان پرسید: «آیا هنگامی که ایمان آوردید، روح‌القدس را یافتید؟»
گفتند: «ما حتی نشنیده‌ایم که روح‌القدس هست.»
۳به ایشان گفت: «پس چه تعمیدی یافتید؟»
گفتند: «تعمید یحیی.»
۴پولس گفت: «تعمید یحیی، تعمیدِ توبه بود. او به قوم می‌گفت به آن که پس از او می‌آمد ایمان بیاورند، یعنی به عیسی.» ۵چون این را شنیدند، در نام خداوندْ عیسی تعمید گرفتند. ۶و هنگامی که پولس دست بر آنان نهاد، روح‌القدس بر ایشان آمد، به گونه‌ای که به زبانهای غیر سخن گفتند و نبوّت کردند. ۷آن مردان، جملگی حدود دوازده تن بودند.
۸سپس پولس به کنیسه رفته، در آنجا سه ماه دلیرانه سخن می‌گفت و دربارۀ پادشاهی خدا مباحثه می‌کرد و دلایل قاطع می‌آورد. ۹امّا بعضی سرسختی می‌کردند و ایمان نمی‌آوردند و پیش روی همگان، ’طریقت‘ را بد می‌گفتند. پس پولس از آنها کناره گرفت و شاگردان را با خود برداشته، همه روزه در تالار سخنرانی تیرانوس به بحث و گفتگو پرداخت. ۱۰دو سال بدین منوال گذشت و در این مدت، همۀ سکنۀ ایالت آسیا، چه یهود و چه یونانی، کلام خداوند را شنیدند.
۱۱خدا به دست پولس معجزات خارق‌العاده ظاهر می‌ساخت، ۱۲به گونه‌ای که مردم دستمالها و پیشبندهایی را که با بدن او تماس یافته بود برای بیماران می‌بردند، و بیماری آنها بهبود می‌یافت و ارواح پلید از ایشان بیرون می‌رفت.
۱۳پس تنی چند از جن‌گیرانِ دوره‌گرد یهودی نیز کوشیدند نام خداوند عیسی را بر کسانی که ارواح پلید داشتند، بخوانند. آنان می‌گفتند: «به آن عیسی که پولس به او موعظه می‌کند شما را قسم می‌دهیم!» ۱۴کسانی که چنین می‌کردند، هفت پسر اِسکیوا، یکی از سران کاهنان یهود بودند. ۱۵امّا روح پلید در پاسخ آنها گفت: «عیسی را می‌شناسم، پولس را هم می‌شناسم، امّا شما کیستید؟» ۱۶پس مردی که روح پلید داشت بر آنها جَسته، بر همگی ایشان غلبه یافت و چنان آنها را زد که برهنه و زخمی از آن خانه گریختند.
۱۷چون همۀ ساکنان اَفِسُس، چه یهودی و چه یونانی، از این امر آگاه شدند، ترس بر همۀ آنان مستولی گشت، به گونه‌ای که از آن پس نام خداوندْ عیسی را بسیار محترم می‌داشتند. ۱۸و بسیار کسان که ایمان آورده بودند، پیش آمده، آشکارا به کارهای خود اعتراف کردند. ۱۹بسیاری نیز که پیش از آن جادوگری می‌کردند، کتابهای خود را آوردند و در برابر همگان سوزاندند. چون بهای کتابها را حساب کردند، پنجاه هزار دِرْهَم بود. ۲۰بدین‌گونه، کلام خداوند به‌طور گسترده منتشر می‌شد و قوّت می‌گرفت.
۲۱پس از این وقایع، پولس در روح بر آن شد از راه مقدونیه و اَخائیه، به اورشلیم بازگردد. گفت: «پس از رفتنم به آنجا، باید از روم نیز دیدار کنم.» ۲۲سپس دو تن از دستیاران خود، تیموتائوس و اِراستوس را به مقدونیه فرستاد و خود چندی در آسیا ماند.
۲۳در این زمان، بلوای بزرگی دربارۀ ’طریقت‘ بر پا شد. ۲۴نقره‌کاری دیمیتریوس نام که تمثالهای نقره‌ای از آرتِمیس می‌ساخت و از این راه درآمدی سرشار عاید صنعتگران کرده بود، ۲۵ایشان و صاحبان این‌گونه حرفه‌ها را گرد آورد و به آنها گفت: «ای سروران، می‌دانید که این پیشه، مایۀ رونقِ روزیِ ماست. ۲۶امّا چنانکه می‌بینید و می‌شنوید، این پولس نه تنها در اَفِسُس، بلکه به‌تقریب در سرتاسر آسیا، بسیاری را متقاعد و گمراه کرده است. او می‌گوید خدایانِ ساختۀ دست بشر، خدا نیستند. ۲۷پس این خطر هست که نه تنها کسب ما از رونق بیفتد، بلکه معبد الهۀ بزرگمان آرتِمیس نیز حقیر گردد و او که در آسیا و در سرتاسر جهان پرستیده می‌شود، عظمت خود را از دست بدهد.»
۲۸چون این را شنیدند، به‌غایت خشمگین شده، فریاد سر دادند که «بزرگ است آرتِمیسِ اَفِسُسیان!» ۲۹در تمام شهر آشوبی به پا شد! مردم یکپارچه به سوی میدان مسابقات هجوم بردند و گایوس و آریستارخوس را که اهل مقدونیه و از همراهان پولس بودند، کشان‌کشان با خود می‌بردند. ۳۰پولس خواست در برابر جمعیت ظاهر شود، امّا شاگردان نگذاشتند. ۳۱حتی بعضی از مقامات ایالت آسیا که از دوستان وی بودند، برایش پیغام فرستاده، خواهش کردند پا به میدان مسابقات نگذارد.
۳۲جمعیت آشفته بود. همه فریاد می‌زدند و هر کس چیزی می‌گفت و بیشتر مردم نمی‌دانستند برای چه گرد آمده‌اند. ۳۳یهودیان، اسکندر را پیش انداخته بودند، و بعضی از میان جمعیت به او دستورهایی می‌دادند. او دست تکان داده، از مردم خواست خاموش باشند و کوشید دفاعی عرضه دارد. ۳۴امّا چون مردم دریافتند یهودی است، همه یکصدا، حدود دو ساعت فریاد می‌زدند: «بزرگ است آرتِمیسِ اَفِسُسیان!»
۳۵سرانجام، داروغۀ شهر جمعیت را آرام کرد و گفت: «ای مردان اَفِسُس، کیست که نداند شهر اَفِسُس نگهبان معبد آرتِمیسِ بزرگ و حافظِ تمثال اوست که از آسمان نازل شده است؟ ۳۶پس چون این حقایق انکارناپذیر است، باید آرام باشید و شتابزده کاری نکنید. ۳۷این مردان که به اینجا آورده‌اید، نه به معبد ما دستبرد زده‌اند و نه به الهۀ ما کفر گفته‌اند. ۳۸پس اگر دیمیتریوس و همکاران صنعتگرش از کسی شکایت دارند، درِ محکمه‌ها باز است و والیان نیز حاضرند. می‌توانند شکایات خود را به آنجا ببرند. ۳۹امّا اگر مسئلۀ دیگری دارید، باید آن را در جلسات رسمی انجمن شهر حل و فصل کنید. ۴۰زیرا بیم آن می‌رود که به‌خاطر وقایع امروز، به شورشگری متهم شویم. اگر چنین شود، نخواهیم توانست دلیلی برای توجیه این بلوا بیاوریم.» ۴۱این را گفت و جماعت را متفرق ساخت.

۲۰ ۱چون آشوب فرو نشست، پولس شاگردان را فرا خواند و پس از تشویق و ترغیب ایشان، آنان را وداع گفت و عازم مقدونیه شد. ۲او از آن نواحی گذر کرده، مؤمنان را با سخنان خود دلگرمی بسیار داد، تا به یونان رسید ۳و سه ماه در آنجا ماند. هنگامی که قصد داشت با کشتی به سوریه برود، یهودیان علیه او توطئه کردند. پس بر آن شد از راه مقدونیه بازگردد. ۴همراهان او، سوپاتِروس پسر پیرروس از مردمان بیریه، آریستارخوس و سِکوندوس از مردمان تَسالونیکی، گایوس از مردمان دِربِه، تیخیکوس و تْروفیموس از مردمان آسیا، و تیموتائوس بودند. ۵آنان پیش از ما رفتند و در تْروآس منتظر ما شدند. ۶ولی ما پس از ایام عید فَطیر، با کشتی از فیلیپی روانه شدیم و پنج روز بعد، در تْروآس به آنان پیوستیم و هفت روز در آنجا ماندیم.
۷در نخستین روز هفته، برای پاره کردن نان گرد هم آمدیم. پولس برای مردم موعظه می‌کرد، و چون تصمیم داشت روز بعد آنجا را ترک گوید، سخنانش تا نیمه‌های شب به درازا کشید. ۸در بالاخانه‌ای که گرد آمده بودیم، چراغ بسیار بود. ۹در آن حال که پولس همچنان به سخن‌گفتن ادامه می‌داد، جوانی اِفتیخوس نام که کنار پنجره نشسته بود، اندک اندک به خوابی عمیق فرو رفت و ناگاه از طبقۀ سوّم به زیر افتاد و او را مرده برداشتند. ۱۰پولس پایین رفته، خود را بر مرد جوان انداخت و او را در بر گرفت و گفت: «مترسید، جان او در اوست!» ۱۱سپس بالا رفت و نان را پاره کرد و خورد. او تا سحر به گفتگو با ایشان ادامه داد، و بعد آنجا را ترک گفت. ۱۲مردم آن جوان را زنده به خانه بردند و تسلای عظیم یافتند.
۱۳و اما ما در ادامۀ سفر، سوار کشتی شده، روانۀ آسوس شدیم تا در آنجا طبق قرار پولس، او را به کشتی بیاوریم، زیرا خواسته بود تا آنجا را از راه خشکی برود. ۱۴پس چون پولس را در آسوس دیدیم، او را به کشتی آوردیم و به میتیلینی رفتیم. ۱۵از آنجا با کشتی روانه شدیم و روز بعد به مقابل خیوس رسیدیم. فردای آن روز به ساموس رفتیم و روز بعد، به میلیتوس رسیدیم. ۱۶پولس تصمیم داشت از راه دریا از کنار اَفِسُس بگذرد تا وقتی را در ایالت آسیا صرف نکند، زیرا شتاب داشت که اگر ممکن شود، روز پِنتیکاست در اورشلیم باشد.
۱۷او از میلیتوس پیغامی به اَفِسُس فرستاد و مشایخ کلیسا را نزد خود فرا خواند. ۱۸چون آمدند، بدیشان گفت: «آگاهید که از همان روز نخست که به آسیا پا نهادم، چگونه در همۀ اوقات با شما به سر برده‌ام. ۱۹چگونه در کمال فروتنی و اشکریزان خداوند را خدمت کرده، سختیهایی را که در اثر توطئه‌های یهودیان بر من رفته است، تحمل کرده‌ام. ۲۰می‌دانید که از هرآنچه ممکن بود به حال شما سودمند افتد، چیزی دریغ نداشته‌ام، بلکه پیام را به شما موعظه کرده، چه در جمع و چه در خانه‌ها تعلیمتان داده‌ام. ۲۱نیز به یهودیان و یونانیان هر دو، اعلام داشته‌ام که باید با توبه به سوی خدا بازگردند و به خداوند ما عیسی مسیح ایمان آورند.
۲۲«و حال، با الزامِ روح به اورشلیم می‌روم و نمی‌دانم در آنجا چه برایم پیش خواهد آمد؛ ۲۳جز آنکه در هر شهر روح‌القدس هشدار می‌دهد که زندان و سختی در انتظار من است. ۲۴امّا جان را برای خود بی‌ارزش می‌انگارم، تنها اگر بتوانم دور خود را به پایان رسانم و خدمتی را که از خداوندْ عیسی یافته‌ام، به کمال انجام دهم، خدمتی که همانا اعلام بشارت فیض خداست.
۲۵«حال می‌دانم هیچ‌یک از شما که من در میانتان گشته و به پادشاهی خدا موعظه کرده‌ام، دیگر روی مرا نخواهد دید. ۲۶پس امروز با شما اتمام حجّت می‌کنم که من از خون همه بَری هستم، ۲۷زیرا در اعلام ارادۀ کامل خدا به شما کوتاهی نکرده‌ام. ۲۸مراقب خود و تمامی گله‌ای که روح‌القدس شما را به نظارتِ بر آن برگماشته است باشید و کلیسای خدا را که آن را به خون خود خریده است، شبانی کنید. ۲۹می‌دانم بعد از رفتنم، گرگهای درّنده به میان شما خواهند آمد که به گله رحم نخواهند کرد. ۳۰حتی از میان خود شما کسانی بر خواهند خاست و حقیقت را دیگرگون خواهند کرد تا شاگردان را به پیروی خود از راه به در کنند. ۳۱پس هوشیار باشید و به‌خاطر آورید که من سه سالِ تمام، شب و روز، دمی از هشدار دادن به هر یک از شما با اشکها، بازنایستادم.
۳۲«اکنون شما را به خدا و به کلام فیض او می‌سپارم که قادر است شما را بنا کند و در میان جمیع کسانی که تقدیس شده‌اند، میراث بخشد. ۳۳چشمداشتی به سیم و زر و یا جامۀ کسی نداشته‌ام. ۳۴خود می‌دانید که به دست خویش، نیازهای خود و همراهانم را فراهم کرده‌ام. ۳۵از هر لحاظ به شما نشان داده‌ام که باید چنین سخت کار کنیم تا بتوانیم ضعیفان را دستگیری نماییم، و سخنان خود خداوندْ عیسی را به یاد داشته باشیم که فرمود: ”دادن از گرفتن فرخنده‌تر است.“‌»
۳۶چون سخنانش را به پایان رسانید، با همۀ آنان زانو زد و دعا کرد. ۳۷همه بسیار گریستند و بر گردنش آویخته، وی را می‌بوسیدند. ۳۸آنچه بیش از همه اندوهگینشان می‌ساخت، این سخنش بود که گفت «دیگر روی مرا نخواهید دید.» سپس تا کشتی وی را بدرقه کردند.

[فصل ۲۸]

اول تيموتيوس

۱ ۱از پولس که به حکم نجات‌دهندۀ ما خدا و امیدمان مسیحْ عیسی، رسول مسیحْ عیسی است؛
۲به تیموتائوس، فرزند راستینم در ایمان:
فیض و رحمت و سلامتی از جانب خدای پدر و خداوندمان مسیحْ عیسی بر تو باد.
۳چنانکه به هنگام عزیمتم به مقدونیه به تو اصرار کردم، باز از تو می‌خواهم در اَفِسُس بمانی تا بعضی را فرمان دهی که تعلیمی دیگر ندهند ۴و خویشتن را با افسانه‌ها و شجره‌نامه‌های بی‌پایان سرگرم نسازند، زیرا اینها به جای ترویج کار خدا که از راه ایمان ممکن می‌شود، مباحثات را دامن می‌زند. ۵هدف از این فرمان، محبت است، محبتی برخاسته از دلی پاک، وجدانی صالح و ایمانی بی‌ریا. ۶بعضی کسان از اینها منحرف شده، به بیهوده‌گویی روی آورده‌اند، ۷و می‌خواهند معلّمان شریعت باشند، حال آنکه نمی‌دانند چه می‌گویند یا از چه چیز چنین مطمئن دَم می‌زنند.
۸ما می‌دانیم که شریعت نیکوست، اگر کسی آن را به‌درستی به کار بندد. ۹نیز می‌دانیم که شریعت نه برای درستکاران، بلکه برای قانون‌شکنان و سرکشان وضع شده است، برای بی‌دینان و گناهکاران، و ناپاکان و کافران؛ برای قاتلان پدر و قاتلان مادر؛ برای آدمکشان، ۱۰زناکاران و لواط‌گران؛ برای آدم‌ربایان، دروغگویان و شهادت‌دهندگانِ به دروغ، و نیز برای هر عملی که خلاف تعلیم صحیح باشد، ۱۱تعلیم منطبق بر انجیلِ پرجلالِ خدای متبارک که به من سپرده شده است.
۱۲خداوندمان مسیحْ عیسی را شکرگزارم که مرا توانایی بخشید و درخور اعتماد شمرد و به خدمت خویش برگماشت. ۱۳با آنکه در گذشته، کفرگو و ستمگر و زورگو بودم، بر من رحم شد، زیرا از ناآگاهی و بی‌ایمانی چنین می‌کردم. ۱۴آری، فیض خداوند ما به‌فراوانی جاری گشت، همراه با ایمان و محبتی که در مسیحْ عیسی یافت می‌شود.
۱۵این سخن درخور اعتماد و پذیرش کامل است که مسیحْ عیسی به جهان آمد تا گناهکاران را نجات بخشد، که من بزرگترین آنهایم. ۱۶از همین رو، بر من رحم شد تا مسیحْ عیسی صبر بی‌پایان خود را نسبت به من که بزرگترینِ گناهکاران بودم، نشان دهد، تا نمونه‌ای باشم برای جملۀ آنان که از این پس به او ایمان آورده، حیات جاویدان خواهند یافت. ۱۷بر خدای یکتا، آن پادشاه سرمدی، نامیرا و نادیدنی، تا ابدالآباد حرمت و جلال باد؛ آمین!
۱۸ای پسرم، تیموتائوس، این حکم را مطابق با نبوّتهایی که پیشتر بر تو شد، به تو می‌سپارم تا به مدد آنها در نبردِ نیکو پیکار کنی، ۱۹و به ایمان و وجدانی پاک متمسّک باشی، چرا که کِشتی ایمان بعضی با زیر پا نهادن آنها در‌هم شکسته است. ۲۰هیمِنائوس و اسکندر از این دسته‌اند، که ایشان را به شیطان سپردم تا عبرت گرفته، دیگر کفر نگویند.

۲ ۱بنابراین، پیش از هر چیز، سفارش می‌کنم که درخواستها، دعاها، شفاعتها و شکرگزاری‌ها برای همۀ مردم به جا آورده شود، ۲از آن جمله برای حاکمان و همۀ صاحبمنصبان، تا بتوانیم زندگی آرام و آسوده‌ای را در کمال دینداری و وقار بگذرانیم. ۳چرا که این نیکو و پسندیدۀ نجات‌دهندۀ ما خداست ۴که می‌خواهد همگان نجات یابند و به معرفت حقیقت نایل گردند. ۵زیرا تنها یک خدا هست و بین خدا و آدمیان نیز تنها یک واسطه وجود دارد، یعنی آن انسان که مسیحْ عیسی است؛ ۶او که با دادن جان خود، بهای رهایی جملۀ آدمیان را پرداخت. بر این حقیقت در زمان مناسب شهادت داده شد، ۷و من به همین منظور برگماشته شدم تا واعظ و رسول و معلّم ایمانِ راستین برای غیریهودیان باشم - حقیقت را بیان می‌کنم و دروغ نمی‌گویم.
۸پس آرزویم این است که مردان در همه جا، بی‌خشم و جدال، دستهایی مقدّس را به دعا برافرازند. ۹نیز خواهانم که زنان پوششی شایسته بر تن کنند و خویشتن را به نجابت و متانت بیارایند، نه به گیسوانِ بافته، یا طلا و مروارید، یا جامه‌های فاخر، ۱۰بلکه به زیورِ اعمال نیکو آراسته باشند، چنانکه شایستۀ زنانی است که مدّعی خداپرستی‌اند.
۱۱زن باید در آرامی و تسلیم کامل، تعلیم گیرد. ۱۲زن را اجازه نمی‌دهم که تعلیم دهد یا بر مرد مسلّط شود؛ بلکه باید آرام باشد. ۱۳زیرا نخست آدم سرشته شد و بعد حوا. ۱۴و آدم فریب نخورد، بلکه زن بود که فریب خورد و نافرمان شد. ۱۵امّا زنان با زادنِ فرزندان، رستگار خواهند شد، اگر در ایمان و محبت و تقدّس، نجیبانه ثابت بمانند.

۳ ۱این سخن درخور اعتماد است که اگر کسی در آرزوی کار نظارت بر کلیسا باشد، در پی کاری نیکوست. ۲از این رو، ناظر کلیسا باید به دور از ملامت، شوهر وفادارِ یک زن، معتدل، خویشتندار، آبرومند، میهمان‌نواز و قادر به تعلیم باشد؛ ۳نه میگسار، یا خشن، بلکه ملایم؛ و نه ستیزه‌جو، یا پولدوست. ۴نیز باید از عهدۀ ادارۀ خانوادۀ خویش نیک برآید و فرزندانش را در کمال وقار مطیع بار آورَد. ۵زیرا اگر کسی نداند چگونه خانوادۀ خویش را اداره کند، چگونه می‌تواند کلیسای خدا را مراقبت نماید؟ ۶و نوایمان نیز نباشد، مبادا مغرور گردد و به محکومیت ابلیس دچار شود. ۷و باید در میان مردمانِ بیرون نیز نیکنام باشد تا به رسوایی و دام ابلیس گرفتار نیاید.
۸همچنین خادمان کلیسا باید باوقار باشند؛ نه دو رو، یا میخواره و یا در پی منافع نامشروع. ۹باید راز ایمان را با وجدانی پاک پاس بدارند. ۱۰و باید نخست آزموده شوند و اگر بَری از ملامت یافت شدند، در مقام خادم کلیسا خدمت کنند. ۱۱به همین‌سان، همسرانشان نیز باید باوقار باشند، و نه غیبت‌گو، بلکه معتدل و درخور اعتماد در همه چیز. ۱۲هر خادم باید شوهر وفادارِ یک زن باشد و نیز باید از عهدۀ ادارۀ فرزندان و خانوادۀ خویش نیک برآید. ۱۳خادمانی که نیکو خدمت کرده باشند، به مرتبه‌ای والا خواهند رسید و در ایمان خود به مسیحْ عیسی از شهامتی عظیم برخوردار خواهند شد.
۱۴گرچه امید آن دارم که به‌زودی نزدت آیم، ولی اینها را به تو می‌نویسم، ۱۵تا اگر تأخیری شد، بدانی که در خانۀ خدا که کلیسای خدای زنده و ستون و بنیان حقیقت است، چگونه باید رفتار کرد. ۱۶به‌یقین که راز دینداری بس عظیم است:
او در جسم ظاهر شد،
به واسطۀ روح تصدیق گردید،
فرشتگانْ او را دیدند،
بر قومها موعظه شد،
جهانیان به او ایمان آوردند،
و با جلال، بالا برده شد.

۴ ۱امّا روح، آشکارا می‌گوید که در زمانهای آخر، برخی از ایمان رویگردان شده، از ارواح گمراه‌کننده و تعالیم دیوها پیروی خواهند کرد. ۲این تعالیم را دروغگویان و ریاکارانی می‌آورند که وجدانشان بی‌حس شده است. ۳ایشان ازدواج را منع می‌کنند و به پرهیز از خوراکهایی فرمان می‌دهند که خدا آفریده تا مؤمنان که از حقیقت آگاهند، با شکرگزاری از آن بهره‌مند شوند. ۴زیرا هرآنچه خدا آفریده است، نیکوست و هیچ چیز را نباید رد کرد، هر گاه با شکرگزاری پذیرفته شود، ۵چرا که به وسیلۀ کلام خدا و دعا تقدیس می‌گردد.
۶اگر این امور را به برادران گوشزد کنی، خادم نیکوی مسیحْ عیسی خواهی بود، پرورش یافته در کلامِ ایمان و تعلیمی نیکو که پیروی آن کرده‌ای. ۷تو را با افسانه‌های کفرآمیز و حکایتهای پیرزنان کاری نباشد، بلکه خود را در دینداری تربیت کن. ۸زیرا گرچه تربیت بدن را اندک فایده‌ای است، امّا دینداری برای همه چیز فایده دارد، و هم زندگی حال را وعده می‌دهد، هم حیات آینده را.
۹این سخن درخور اعتماد و پذیرش کامل است ۱۰که ما امید خویش را بر خدای زنده نهاده‌ایم که نجات‌دهندۀ جملۀ آدمیان، بخصوص مؤمنان است؛ و برای همین نیز زحمت می‌کشیم و جدّ و جهد می‌کنیم.
۱۱این امور را حکم فرما و تعلیم ده. ۱۲مگذار هیچ‌کس تو را به سبب جوانی‌ات حقیر شمارد، بلکه در گفتار و کردار و محبت و ایمان و پاکی، همۀ مؤمنان را سرمشق باش. ۱۳تا آمدنم، به قرائت کلام خدا و اندرز و تعلیم مشغول باش. ۱۴به آن عطایی که در توست بی‌اعتنایی مکن، عطایی که به واسطۀ نبوّت یافتی، آنگاه که هیئت مشایخ بر تو دست گذاشتند.
۱۵در این امور بکوش و خود را به تمامی وقف آن کن تا پیشرفت تو بر همه آشکار شود. ۱۶به‌دقّت، مراقب شیوۀ زندگی و تعلیم خود باش. در آنها پایداری کن، که اگر چنین کنی خویشتن و شنوندگانت را نجات خواهی داد.

۵ ۱مرد سالخورده را توبیخ مکن، بلکه او را همچون پدر خود اندرز ده، و جوانان را همانند برادران خود، ۲و زنان سالخورده را همچون مادران، و زنان جوانتر را همانند خواهران خویش، در کمال پاکی.
۳بیوه‌زنانی را که براستی بی‌کس‌اند، حرمت گذار. ۴امّا اگر بیوه‌زنی فرزندان و نوه‌ها دارد، آنان باید نخست بیاموزند که با نگاهداری از خانوادۀ خویش، دینداری خود را در عمل نشان دهند و این‌گونه دِین خود را به والدین و اجدادشان اَدا کنند، چرا که این خدا را خشنود می‌سازد. ۵امّا آن که براستی بیوه است و بی‌کس، امیدش یکسره بر خداست و شب و روز را به دعا و طلب کمک از خدا می‌گذراند. ۶حال آنکه بیوه‌زنی که زندگی را به لذتجویی می‌گذراند، در حالِ حیات، مرده است. ۷بدین امور نیز حکم فرما تا از ملامت به دور باشند. ۸اگر کسی در پی تأمین معاش خویشان و بخصوص خانوادۀ خود نباشد، منکر ایمان است و پست‌تر از بی‌ایمان.
۹فقط کسانی را در شمار بیوه‌زنان نامنویسی کن که بیش از شصت سال داشته و به شوهر خود وفادار بوده باشند. ۱۰نیز باید به نیکوکاری شناخته شده باشند، یعنی فرزندان خویش را نیکو تربیت کرده، غریب‌نواز بوده، پاهای مقدسین را شسته، به یاری دردمندان شتافته، و خود را وقف هر نوع کار نیکو کرده باشند.
۱۱امّا بیوه‌زنان جوانتر را نامنویسی مکن، چرا که چون امیال شهوانی از مسیح دورشان کند، خواهان ازدواج می‌شوند. ۱۲بدین‌گونه، چون تعهد نخستین خود را زیر پا می‌گذارند، محکومیت بر خود می‌آورند. ۱۳افزون بر این، به بی‌کارگی و سر کشیدن از خانه‌ای به خانۀ دیگر خو می‌کنند؛ و نه تنها روزگار به بی‌کارگی می‌گذرانند، بلکه سخن‌چین و فضول هم می‌شوند، و سخنان ناشایست بر زبان می‌آورند. ۱۴پس رأی من بر این است که بیوه‌های جوانتر شوهر کرده، فرزند بیاورند و کدبانو باشند و دشمن را مجال بدگویی ندهند. ۱۵زیرا هم‌اکنون نیز بعضی در پی شیطان منحرف گشته‌اند.
۱۶اگر زنی ایماندار، خویشاوندان بیوه داشته باشد، باید خود یاری‌شان دهد تا باری بر کلیسا نباشند و کلیسا بتواند به بیوه‌زنانی کمک کند که براستی بی‌کس‌اند.
۱۷مشایخی که نیکو رهبری کرده باشند، شایستۀ حرمتی دو چندانند، بخصوص آنان که در کار موعظه و تعلیم زحمت می‌کشند. ۱۸زیرا کتاب می‌گوید: «گاوی را که خرمن می‌کوبد، دهان مَبَند» و «کارگر مستحق دستمزد خویش است.» ۱۹اتهامی بر یکی از مشایخ مپذیر، مگر به گواهی دو یا سه شاهد. ۲۰امّا آنان را که به گناه ادامه می‌دهند، در برابر همه توبیخ کن تا دیگران بترسند.
۲۱در پیشگاه خدا و مسیحْ عیسی و فرشتگان برگزیده، تو را سوگند می‌دهم که این دستورها را بدون پیشداوری رعایت کنی و هیچ کاری را از سر جانبداری انجام ندهی.
۲۲در دست‌گذاشتن بر کسی شتاب مکن و در گناهان دیگران شریک مشو، بلکه خود را پاک نگاه دار.
۲۳دیگر فقط آب منوش، بلکه به جهت معدۀ خود و ناخوشیهایی که اغلب داری، اندکی نیز شراب بنوش.
۲۴گناهان برخی آشکار است و پیشاپیش آنها به کام داوری می‌شتابد، امّا گناهان برخی دیگر از پی آنها می‌آید. ۲۵به همین‌سان، اعمال نیکو آشکار است و حتی آنها را که آشکار نیست، نتوان پوشیده نگاه داشت.

۶ ۱آنان که زیر یوغ بندگی به سر می‌برند، باید که اربابان خود را درخور کمال احترام بدانند تا مردم نام خدا و تعلیم را بد نگویند. ۲آنان که اربابانشان ایماندارند، نباید به دلیل رابطۀ برادری، ایشان را کمتر حرمت بگذارند. بلکه برعکس، باید حتی نیکوتر خدمت کنند، زیرا سود خدمتشان به کسانی می‌رسد که ایماندار و عزیزند. این را تعلیم ده و به انجامش ترغیبشان کن.
۳اگر کسی به گونه‌ای دیگر تعلیم دهد و با گفتار صحیح خداوند ما عیسی مسیح و تعلیم دیندارانه موافق نباشد، ۴مستِ غرور شده است و هیچ نمی‌فهمد. چنین کس عطشی بیمارگونه به جرّ و بحث و مجادله بر سر کلمات دارد، که از آن حسد و نزاع و ناسزاگویی و بدگمانی برمی‌خیزد ۵و موجب کشمکش دائمی میان افرادی می‌شود که فکرشان فاسد شده است و از حقیقت منحرف گشته، گمان می‌کنند دینداری وسیله‌ای است برای سودجویی.
۶امّا دینداری با قناعت، سودی عظیم است. ۷چرا که به این جهان هیچ نیاورده‌ایم و از آن نیز هیچ نخواهیم برد. ۸پس اگر خوراک و پوشاک و سرپناهی داریم، قانع خواهیم بود. ۹امّا آنان که سودای ثروتمند شدن دارند، دچار وسوسه می‌شوند و به دام امیال پوچ و زیانباری گرفتار می‌آیند که موجب تباهی و نابودی انسان می‌گردد. ۱۰زیرا پولدوستی ریشه‌ای است که همه گونه بدی از آن به بار می‌آید، و بعضی در آرزوی ثروت، از ایمان منحرف گشته، خود را به دردهای بسیار مجروح ساخته‌اند.
۱۱امّا تو ای مرد خدا، از اینها همه بگریز، و در پی پارسایی و دینداری و ایمان و محبت و پایداری و ملایمت باش. ۱۲در نبرد نیکوی ایمان پیکار کن و به دست آور آن حیات جاویدان را که بدان فرا خوانده شدی، آن هنگام که در برابر شهود بسیار، اعتراف نیکو را کردی. ۱۳در برابر خدایی که به همه چیز زندگی می‌بخشد، و در حضور مسیحْ عیسی که در شهادت خود نزد پُنتیوس پیلاتُس اعتراف نیکو را کرد، تو را سفارش می‌کنم ۱۴که این حکم را تا زمان ظهور خداوندمان عیسی مسیح، بی‌لکه و به دور از ملامت نگاه داری، ۱۵که خدا این را در وقت خود به انجام خواهد رسانید، همان خدای متبارک که حاکم یکتا و شاه شاهان و ربِ ارباب است. ۱۶او را که تنها وجود فناناپذیر است و در نوری سکونت دارد که نتوان به آن نزدیک شد، او را که هیچ‌کس ندیده و نتواند دید، تا ابد حرمت و توانایی باد. آمین.
۱۷ثروتمندانِ این دنیا را حکم نما که متکبّر نباشند و بر مال ناپایدار دنیا امید مبندند. بلکه امیدشان بر خدا باشد که همه چیز را به‌فراوانی برای ما فراهم می‌سازد تا از آنها لذت ببریم. ۱۸آنان را امر کن که نیکویی کنند و در کارهای خیر دولتمند بوده، سخاوتمند و گشاده‌دست باشند. ۱۹بدین‌سان، گنجی برای خود خواهند اندوخت که پی استوار زندگی آیندۀ ایشان خواهد بود و آن حیات را که حیات واقعی است، به دست خواهند آورد.
۲۰ای تیموتائوس، امانتی را که به تو سپرده شده است، حفظ کن. از یاوه‌گویی‌های دنیوی و عقاید مخالفی که به غلط، معرفت نامیده می‌شود، دوری گزین؛ ۲۱برخی که ادعای برخورداری از آن داشته‌اند، از ایمان منحرف شده‌اند.
فیض با تو باد.

[فصل ۲۸]

دوم تيموتيوس

۱ ۱از پولس، که به خواست خدا و به‌خاطر وعدۀ حیاتی که در مسیحْ عیسی یافت می‌شود، رسول مسیحْ عیساست،
۲به فرزند عزیزم، تیموتائوس:
فیض و رحمت و سلامتی از جانب خدای پدر و خداوند ما مسیحْ عیسی بر تو باد.
۳وقتی تو را شب و روز، پیوسته در دعاهایم یاد می‌دارم، خدا را سپاس می‌گزارم، خدایی را که من نیز چون پدرانم با وجدانی پاک خدمتش می‌کنم. ۴چون اشکهای تو را به خاطر می‌آورم، آرزو می‌کنم با تو دیدارْ تازه کنم تا از شادی لبریز شوم. ۵ایمان بی‌ریای تو را به یاد می‌آورم که نخست در مادربزرگت لوئیس و سپس در مادرت یونیکی ساکن بود، و یقین دارم اکنون نیز در تو ساکن است. ۶از این رو، تو را یادآور می‌شوم که آن عطای خدا را که به واسطۀ دست گذاشتنِ من، در تو جای گرفته، شعله‌ور سازی. ۷زیرا روحی که خدا به ما بخشیده، نه روح ترس، بلکه روح قوّت و محبت و انضباط است.
۸پس، از شهادت بر خداوند ما عار مدار، و نه از من که به‌خاطر او در بندم، بلکه تو نیز با اتکا به نیروی الهی در رنج کشیدن برای انجیل سهیم باش. ۹خدا ما را نجات داده و به زندگی مقدّس فرا خوانده است. این نه به سبب اعمال ما، بلکه به‌خاطر قصد و فیض خودِ اوست، فیضی که در مسیحْ عیسی از ایام ازل به ما عطا شده بود، ۱۰ولی اکنون با ظهور نجات‌دهندۀ ما مسیحْ عیسی عیان گشته است - همان که به واسطۀ انجیل، مرگ را باطل کرد و حیات و فناناپذیری را آشکار ساخت. ۱۱و من برگماشته شده‌ام تا واعظ، رسول و معلّم این انجیل باشم. ۱۲از همین روست که این‌گونه رنج می‌کشم، امّا عار ندارم، چرا که می‌دانم به که ایمان آورده‌ام و یقین دارم که او قادر است امانتم را تا بدان روز حفظ کند.
۱۳با ایمان و محبتی که در مسیحْ عیسی یافت می‌شود، به آنچه از من شنیده‌ای چون الگوی تعلیم صحیح سخت بچسب. ۱۴به یاری روح‌القدس که در ما ساکن است، آن امانت نیکو را که به تو سپرده شده، پاس دار.
۱۵آگاهی که ساکنان ایالت آسیا، همه مرا ترک کرده‌اند، از آن جمله، فیگِلوس و هِرموگِنِس.
۱۶رحمت خداوند بر خانوادۀ اونیسیفوروس باد، چه او بارها جان مرا تازه کرد و از زنجیرهایم عار نداشت. ۱۷بلکه چون به روم آمد، بسیار مرا جُست تا سرانجام یافت. ۱۸رحمت خداوند در آن روزِ خاص شامل حال او شود. تو خود از خدمات بسیار او در اَفِسُس، نیک آگاهی.

۲ ۱پس تو ای فرزندم، در فیضی که در مسیحْ عیسی است نیرومند شو، ۲و آنچه را که در حضور گواهان بسیار از من شنیدی، به مردمان امینی بسپار که از عهدۀ آموزش دیگران نیز برآیند. ۳همچون سربازِ شایستۀ مسیحْ عیسی، در تحمّل رنجها سهیم باش. ۴هیچ‌کس به هنگام سربازی، خود را گرفتار مشغولیتهای زندگی نمی‌سازد، چرا که خواهان جلب خشنودی فرماندۀ خویش است. ۵به همین‌سان، ورزشکاری که هماوردی می‌کند، تاج پیروزی را دریافت نخواهد کرد، اگر به قانونْ هماوردی نکرده باشد. ۶آن که باید نخست از محصول نصیب ببرد، کشاورزی است که محنت کشیده است. ۷به آنچه می‌گویم بیندیش، که خداوند تو را در فهم همۀ اینها بصیرت خواهد بخشید.
۸عیسی مسیح را به خاطر دار که از نسل داوود بود و از مردگان برخاست؛ این است انجیل من، ۹که به‌خاطرش در رنجم، تا بدان حد که چون مجرمان به زنجیرم کشیده‌اند. امّا کلام خدا در زنجیر نیست. ۱۰پس همه چیز را به‌خاطر برگزیدگان تحمل می‌کنم تا آنان نیز نجاتی را که در مسیحْ عیساست، با جلال جاودانی به دست آورند.
۱۱این سخن درخور اعتماد است که:
اگر با او مردیم،
با او زندگی هم خواهیم کرد.
۱۲اگر تحمّل کنیم،
با او سلطنت هم خواهیم کرد.
اگر انکارش کنیم،
او نیز انکارمان خواهد کرد.
۱۳اگر بی‌وفا شویم،
او وفادار خواهد ماند،
از آن رو که خویشتن را انکار نتواند کرد.
۱۴اینها را پیوسته بدیشان یادآور شو و در حضور خدا هشدار ده که بر سر کلمات مجادله نکنند، که جز تباهیِ شنوندگان ثمری ندارد. ۱۵سخت بکوش که مقبول خدا باشی، همچون خدمتکاری که او را سببی برای شرمساری نیست و کلام حقیقت را به‌درستی به کار می‌بندد. ۱۶از یاوه‌گویی‌های دنیوی بپرهیز، که شخص را هر چه بیشتر به بی‌دینی سوق می‌دهد. ۱۷تعلیم چنین کسان مانند بیماری قانقاریا پخش می‌شود. هیمِنائوس و فیلِتوس از همین دسته‌اند، ۱۸که از حقیقت منحرف گشته‌اند و می‌گویند رستاخیز هم‌اکنون به وقوع پیوسته است، و بدین‌سان ایمان بعضی را ویران می‌کنند. ۱۹با این حال، پی مستحکمی که خدا نهاده است، پابرجاست و با این عبارت مُهر شده است که: «خداوند کسان خود را می‌شناسد،» و «هر که به نام خداوند اقرار دارد، باید از شرارت کناره جوید.»
۲۰در خانه‌ای بزرگ، تنها ظروف طلا و نقره نیست، بلکه چوبی و گِلی هم هست؛ آنها به کار مصارف مهم می‌آیند، اینها به کار مصارف پیش پا افتاده. ۲۱پس هر که خود را از آنچه گفتم پاک نگاه دارد، ظرفی خواهد بود که به کار مصارف مهم می‌آید، ظرفی مقدّس و مفید برای صاحبخانه و مهیا برای هر کار نیکو.
۲۲از امیال جوانی بگریز، و به همراه آنان که با دلی پاک خداوند را می‌خوانند، در پی پارسایی و ایمان و محبت و صلح باش. ۲۳از مباحثات پوچ و بی‌خردانه دوری کن، چرا که می‌دانی نزاعها برمی‌انگیزد. ۲۴حال آنکه خادم خداوند نباید نزاع کند، بلکه باید با همه مهربان باشد و قادر به تعلیم و بردبار. ۲۵باید مخالفان را به‌نرمی ارشاد کند، بدین امید که خدا به آنها توبه عطا فرماید تا به شناخت حقیقت برسند ۲۶و به خود آمده، از دام ابلیس که ایشان را برای انجام خواست خود اسیر کرده است، برهند.

۳ ۱امّا آگاه باش که در روزهای آخر، زمانهای سخت پیش خواهد آمد. ۲مردمانْ خودپرست، پولدوست، لاف‌زن، متکبر، ناسزاگو، نافرمان به والدین، ناسپاس، ناپاک، ۳بی‌عاطفه، بی‌گذشت، غیبت‌گو، بی‌بندوبار، وحشی، دشمن نیکویی، ۴خیانتکار، بی‌مبالات و خودپسند خواهند بود. لذت را بیش از خدا دوست خواهند داشت ۵و هرچند صورتِ ظاهرِ دینداری را دارند، منکر قدرت آن خواهند بود. از چنین کسان دوری گزین.
۶اینان کسانی هستند که به درون خانۀ مردم رخنه کرده، زنان سبک‌مغز را اسیر خود می‌سازند، زنانی را که زیر بار گناهان خم شده‌اند و هوسهای گوناگونْ آنان را به هر سو می‌کشد، ۷و با اینکه همواره تعلیم می‌گیرند، هرگز به شناخت حقیقت نتوانند رسید. ۸همان‌گونه که یَنّیس و یَمْبْریس به مخالفت با موسی برخاستند، این مردان نیز که فکری فاسد و ایمانی مردود دارند، با حقیقت مخالفت می‌کنند. ۹امّا راه به جایی نخواهند برد، بلکه حماقتشان بر همگان آشکار خواهد شد، چنانکه حماقت آن دو نیز عیان گردید.
۱۰ولی تو تعلیم و رفتار و هدف و ایمان و صبر و محبت و تحمّل مرا ۱۱و آزارهایی را که دیدم و رنجهایی را که کشیدم، نظاره‌گر بوده‌ای و از آنچه در اَنطاکیه، قونیه و لِستْره بر سرم آمد و آزارهایی که به من رسید، نیک آگاهی. امّا خداوند مرا از آن همه رهانید. ۱۲براستی، همۀ کسانی که بخواهند در مسیحْ عیسی با دینداری زیست کنند، آزار خواهند دید؛ ۱۳امّا شرارت‌پیشگان و شیّادان در بدی پیش خواهند رفت؛ فریب خواهند داد و فریب خواهند خورد. ۱۴امّا تو در آنچه آموخته و بدان ایمان آورده‌ای پایدار باش، چرا که می‌دانی آنها را از چه کسان فرا گرفته‌ای، ۱۵و چگونه از کودکی کتب مقدّس را دانسته‌ای که می‌تواند تو را حکمت آموزد برای نجاتی که از راه ایمان به مسیحْ عیسی است. ۱۶تمامی کتبِ مقدّس الهام خداست و برای تعلیم و تأدیب و اصلاح و تربیت در پارسایی سودمند است، ۱۷تا مرد خدا به کمال برای هر کارِ نیکو تجهیز گردد.

۴ ۱در برابر خدا و مسیحْ عیسی که بر زندگان و مردگان داوری خواهد کرد، و نظر به ظهور او و پادشاهی‌اش، تو را مکلّف می‌سازم که ۲کلام را موعظه کنی و به گاه و به بیگاه آمادۀ این کار باشی و با صبر بسیار و تعلیم دقیق، به اصلاح و توبیخ و تشویق بپردازی. ۳زیرا زمانی خواهد آمد که مردم به تعلیم صحیح گوش فرا نخواهند داد، بلکه بنا به میل خویش، معلّمان بسیار گِرد خود خواهند آورد تا آنچه را که گوشهایشان طالب شنیدن آن است، از آنان بشنوند؛ ۴و از گوش فرا دادن به حقیقت رویگردان شده، به سوی افسانه‌ها منحرف خواهند گشت. ۵امّا تو در همه حال به‌هوش باش؛ سختیها را بر خود هموار کن؛ کار مبشّر را انجام ده و خدمت خویش را به کمال به انجام رسان.
۶زیرا من، هم‌اکنون، همچون هدیه‌ای ریختنی، در حال ریخته شدنم و زمان رحلتم فرا رسیده است. ۷جنگِ نیکو را جنگیده‌ام، مسابقه را به پایان رسانده و ایمان را محفوظ داشته‌ام. ۸اکنون تاج پارسایی برایم آماده است، تاجی که خداوند، آن داور عادل، در آن روز به من عطا خواهد کرد - نه تنها به من، بلکه به همۀ آنان که مشتاق ظهور او بوده‌اند.
۹بکوش تا هر چه زودتر نزد من آیی. ۱۰زیرا دیماس به‌خاطر عشق این دنیا مرا ترک کرده و به تَسالونیکی رفته است. کْریسکیس به غَلاطیه و تیتوس هم به دَلماتیه رفته. ۱۱تنها لوقا با من است. مَرقُس را برگیر و با خود بیاور، زیرا در خدمتم مرا سودمند است. ۱۲تیخیکوس را به اَفِسُس فرستادم. ۱۳هنگام آمدنت، قبایی را که در تْروآس نزد کارپوس بر جا گذاشتم با خود بیاور، و نیز طومارهایم را و بخصوص نوشته‌های پوستین را.
۱۴اسکندر مِسگر، با من بسیار بدیها کرد. خداوند سزای کارهایش را خواهد داد. ۱۵تو نیز از او برحذر باش، زیرا با پیام ما سخت به مخالفت برخاسته است.
۱۶در نخستین دفاع من، هیچ‌کس به پشتیبانی از من بر‌نخاست، بلکه همه مرا وانهادند. مباد که این به حسابشان گذاشته شود. ۱۷امّا خداوند در کنار من ایستاد و مرا نیرو بخشید تا کلام به واسطۀ من به کمال موعظه شود و همۀ غیریهودیان آن را بشنوند. پس، از دهان شیر رستم. ۱۸خداوند مرا از هر عمل شریرانه خواهد رهانید و برای پادشاهی آسمانی خود نجات خواهد بخشید. جلال بر او باد تا ابدالآباد. آمین!
۱۹سلام مرا به پْریسکیلا و آکیلا و خانوادۀ اونیسیفوروس برسان. ۲۰اِراستوس در قُرِنتُس ماند، و من تْروفیموس را در میلیتوس، بیمار، بر جا گذاشتم. ۲۱بکوش تا پیش از زمستان به اینجا برسی. یوبولوس برای تو سلام می‌فرستد، و نیز پودِنْس، لینوس، کْلودیا و همۀ برادران. 22خداوند با روح تو باشد. فیض با شما باد.

[فصل ۲۸]

عبرانيان ۱۱

۱۱ ۱ایمان، ضامن چیزهایی است که بدان امید داریم و برهان آنچه هنوز نمی‌بینیم. ۲به سبب ایمان بود که دربارۀ پیشینیان به نیکویی شهادت داده شد.
۳به ایمان درمی‌یابیم که کائنات به وسیلۀ کلام خدا شکل گرفت، بدان‌گونه که آنچه دیده می‌شود از چیزهای دیدنی پدید نیامد.
۴به ایمان بود که هابیل قربانی‌ای نیکوتر از قربانی قائن به خدا تقدیم کرد، و به سبب همین ایمان دربارۀ او شهادت داده شد که پارساست، زیرا خدا دربارۀ هدایای او به نیکویی شهادت داد. به همین سبب، هرچند چشم از جهان فرو بسته، هنوز سخن می‌گوید.
۵به ایمان بود که خَنوخ از این جهان منتقل شد تا طعم مرگ را نچشد و دیگر یافت نشد، چون خدا او را برگرفت. زیرا پیش از برگرفته شدن، دربارۀ او شهادت داده شد که خدا را خشنود ساخته است. ۶و بدون ایمان ممکن نیست بتوان خدا را خشنود ساخت، زیرا هر که به او نزدیک می‌شود، باید ایمان داشته باشد که او هست و جویندگان خود را پاداش می‌دهد.
۷به ایمان بود که نوح هنگامی که از جانب خدا دربارۀ اموری که تا آن زمان دیده نشده بود هشدار یافت، آن را با خداترسی به‌جدّ گرفت و برای نجات خانوادۀ خویش کشتی ساخت. او به ایمانِ خود دنیا را محکوم کرد و وارث آن پارسایی شد که بر ایمان استوار است.
۸به ایمان بود که ابراهیم هنگامی که فرا خوانده شد، اطاعت کرد و حاضر شد به جایی رود که بعدها به میراث می‌یافت؛ و هرچند نمی‌دانست کجا می‌رود، روانه شد. ۹به ایمان بود که در سرزمین موعود، همچون بیگانه‌ای در دیار غریب خانه به دوش گردید و همانند اسحاق و یعقوب که با او وارث همان وعده بودند، در خیمه‌ها ساکن شد. ۱۰زیرا چشم‌انتظار شهری بود با بنیاد، که معمار و سازنده‌اش خداست.
۱۱به ایمان بود که ابراهیم توانایی یافت نسلی داشته باشد، با اینکه سارا نازا و خود او نیز سالخورده بود؛ چرا که وعده‌دهنده را امین شمرد. ۱۲این‌گونه، از یک تن، آن هم از کسی که تقریباً مرده بود، نسلی کثیر همچون ستارگان آسمان، و بی‌شمار مانند شنهای کنارۀ دریا، پدید آمد.
۱۳اینان همه در ایمان درگذشتند، در حالی که وعده‌ها را هنوز نیافته بودند، بلکه فقط آنها را از دور دیده و خوشامد گفته بودند. ایشان تصدیق کردند که بر زمین، بیگانه و غریبند. ۱۴آنان که چنین سخن می‌گویند، آشکارا نشان می‌دهند که در جستجوی وطنی هستند. ۱۵اگر به سرزمینی می‌اندیشیدند که ترکش کرده بودند، فرصت بازگشت می‌داشتند. ۱۶امّا مشتاق سرزمینی نیکوتر بودند، مشتاق وطنی آسمانی. از همین رو، خدا عار ندارد خدای ایشان خوانده شود، زیرا شهری برایشان مهیا کرده است.
۱۷به ایمان بود که ابراهیم هنگامی که آزموده شد، اسحاق را به عنوان قربانی تقدیم کرد؛ و او که وعده‌ها را پذیرفته بود حاضر شد پسر یگانۀ خود را قربانی کند، ۱۸همان را که درباره‌اش گفته شده بود: «نسل تو از اسحاق خوانده خواهد شد.» ۱۹ابراهیم چنین اندیشید که خدا قادر است حتی مردگان را زنده کند، و می‌توان گفت که به نوعی اسحاق را از مرگ بازیافت.
۲۰به ایمان بود که اسحاق، یعقوب و عیسو را در خصوص امور آینده برکت داد.
۲۱به ایمان بود که یعقوب به هنگام مرگ، هر یک از پسران یوسف را برکت داد و در حالی که بر سر عصای خود تکیه زده بود، سَجده کرد.
۲۲به ایمان بود که یوسف چون به پایان عمر خود نزدیک شد، از خروج بنی‌اسرائیل سخن گفت و دربارۀ استخوانهای خود دستورهایی داد.
۲۳به ایمان بود که والدین موسی او را پس از تولّد به مدت سه ماه پنهان کردند، زیرا دیدند کودکی است بی‌نظیر؛ و از حکم پادشاه نهراسیدند.
۲۴به ایمان بود که موسی هنگامی که بزرگ شد، نخواست پسر دختر فرعون خوانده شود. ۲۵او آزار دیدن با قوم خدا را بر لذتِ زودگذرِ گناه ترجیح داد. ۲۶و رسوایی به‌خاطر مسیح را باارزشتر از گنجهای مصر شمرد، زیرا از پیش به پاداش چشم دوخته بود. ۲۷به ایمان بود که او بی‌آنکه از خشم پادشاه بهراسد مصر را ترک گفت، زیرا آن نادیدنی را همواره در برابر چشمان خود داشت. ۲۸به ایمان بود که او پِسَخ و پاشیدن خون را به جا آورد تا هلاک‌کنندۀ نخست‌زادگان، بر نخست‌زادگان اسرائیل دست دراز نکند.
۲۹به ایمان بود که قوم از میان دریای سرخ همچون زمینی خشک گذشتند؛ امّا چون مصریان کوشیدند همان کار را انجام دهند، غرق شدند.
۳۰به ایمان بود که دیوارهای اَریحا پس از اینکه قوم هفت روز دور آن گشتند، فرو ریخت.
۳۱به ایمان بود که راحابِ فاحشه همراه با نامطیعان کشته نشد، زیرا جاسوسان را به‌سلامت پذیرا گردید.
۳۲دیگر چه گویم؟ زیرا فرصت نیست دربارۀ جِدعون و باراق و شَمشون و یَفتاح و داوود و سموئیل و پیامبران سخن گویم، ۳۳که به ایمان، ممالک را فتح کردند، عدالت را برقرار نمودند، و وعده‌ها را به چنگ آوردند؛ دهان شیران را بستند، ۳۴شعله‌های سوزان آتش را بی‌اثر کردند و از دَمِ شمشیر رهایی یافتند؛ ضعفشان به قوّت بدل شد، در جنگ توانمند شدند و لشکریان بیگانه را تار‌و‌مار کردند. ۳۵زنان، مردگان خود را قیام کرده بازیافتند. امّا گروهی دیگر شکنجه شدند و رهایی را نپذیرفتند، تا به رستاخیزی نیکوتر دست یابند. ۳۶بعضی استهزا شدند و تازیانه خوردند، و حتی به زنجیر کشیده شده، به زندان افکنده شدند. ۳۷سنگسار گشتند، با ارّه دو پاره شدند و با شمشیر به قتل رسیدند. در جامه‌هایی محقّر از پوست گوسفند و بز در هر جا گذر کرده، تنگدست، ستمدیده و مورد آزار بودند. ۳۸اینان که جهان لایقشان نبود، در بیابانها و کوهها، و غارها و شکافهای زمین، آواره بودند.
۳۹اینان همه به سبب ایمانشان به نیکویی یاد شدند. با این حال، هیچ‌یک آنچه را که بدیشان وعده داده شده بود، نیافتند. ۴۰زیرا خدا از پیش چیزی بهتر برای ما در نظر داشت تا ایشان بدون ما به کمال نرسند.

[فصل ۳۰]